Voice-over (Nieuw Business Radio): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Nieuw Business Radio. Let's talk business. Met nu Peoplepower met Glenn van der Burg.
Glenn van der Burg (Host): Peoplepower is een programma over de kracht van mensen in organisaties. Met interviews en laatste inzichten voor betere prestaties en gelukkige mensen. Deze week ga ik in gesprek met Corien Mugge van Accent Groen en Annette van Waning van Vebego zijn te gast. Sven Romkes is onze columnist en die gaat het hebben over de Olympische Spelen vandaag. We hebben het over betekenisvol werk. Dat draagt niet alleen bij aan ons werkgeluk, maar het zorgt ook voor hogere betrokkenheid en aantrekkelijk werkgeverschap. Wat wil je nog meer? Samen met Vebego belichten wij de vijf factoren van betekenisvol werk. Nou zie ik je alweer denken. Welke zijn dat dan? Dat zijn aandacht en betrokkenheid van je leidinggevende, goede randvoorwaarden, weten waarom je het werk doet, plezierig samenwerken — daar hebben we het vandaag over — en ontwikkeling van vakmanschap. Want dat staat vandaag centraal in het gesprek dat we hebben met Annette van Waning en Corien Mugge.
En we hebben weer iets nieuws. We hebben namelijk een nieuwe manier voor je om de afleveringen van Peoplepower op je smartphone te krijgen via WhatsApp. Dat is helemaal in. Je doet iets heel simpels — en we zetten de uitleg ook op de website. Sla ons nummer op onder je contactpersonen: 0645667548. Stuur ons een berichtje met je naam en de tekst “podcast aan” en dan sturen wij je alle nieuwe afleveringen direct zodra ze online staan. Je kunt dan ook reacties geven, tips, vragen stellen. Kortom, met ons in contact komen via WhatsApp. En ik heb zo lang gekletst dat zelfs mijn bedje, het muziekje wat je altijd hoort onder mijn geklets, afgelopen is. Fijn dat je luistert naar Peoplepower.
Peoplepower met Glenn van der Burg. En Corien Mugge van Accent Groen en Annette van Waning van Vebego in de studio. Goedemiddag. Daar zijn we dan. Annette, ik heb je wel gemist hoor. Ja, lang geleden. Het voelt als lang geleden. Dat valt toch wel mee. Drie, vier weken geleden. Ja, eigenlijk wel. Langer is het niet, maar het voelt langer. Heb jij dat ook of niet? Veel gedaan in de tussentijd denk ik dan. Eigenlijk zou ik dan gelijk vragen: wat dan? Maar dat gaan we niet doen, hè? Genoeg leuke dingen, zullen we maar zeggen. En Corien is er, hè? Corien. Hey Corien.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Hoi. Leuk dat je er bent.
Glenn van der Burg (Host): We hebben het over betekenisvol werk. Dit is een hele serie over betekenisvol werk. We hebben daar ook al wel een paar afleveringen in het verleden over gemaakt. Dus er valt best wel een hoop over te luisteren. Annette, eerst maar even naar het thema van deze aflevering: vakmanschap. Waarom is die ontwikkeling van vakmanschap nou zo belangrijk voor de medewerkers van Vebego?
Annette van Waning (Gast, Vebego): Dat is vooral belangrijk omdat wij vinden dat iedereen moet kunnen meedoen en om dat te kunnen realiseren is een leven lang leren hartstikke belangrijk, want niet leren is eigenlijk stilstaan. Tegelijkertijd: je kunt werkelijk alles leren, maar leren om duurzaam inzetbaar te blijven is wat anders dan dat je voor je hobby denkt: ik vind het interessant om te leren kantklossen, om maar iets geks te noemen. Vakmanschap vinden we belangrijk omdat aan de ene kant onze medewerkers zichzelf daardoor ontwikkelen, maar ook omdat daarmee de kwaliteit van hun dienstverlening bij onze opdrachtgever doorontwikkelt. Daarmee kun je op een andere manier diensten verlenen en toegevoegde waarde bieden aan klanten.
Kijk je naar de diversiteit aan klantsegmenten, dan zijn er veel segmenten waar specifiek vakmanschap nodig is. Als je bijvoorbeeld bij Accent Groen werkt, dan is het van belang dat je iets weet van groen en van hovenier zijn en de kennis daarvan hebt. Daar kan Corien van alles over vertellen. Maar dat is heel andere kennis dan bij Hago Zorg, waar je veel kennis nodig hebt van het schoonmaken van operatiekamers, of bij Hago Railservices het schoonmaken van een trein. Zo zie je dat schoonmaken echt een vak is. Daarbij zijn vakmanschap en het weten waarom je het werk doet van groot belang.
Glenn van der Burg (Host): Ik ga even uitspreken wat volgens mij veel mensen in hun achterhoofd hebben. Jij natuurlijk niet als luisteraar, maar als ik het op mezelf betrek, denk ik: dat schoonmaken, dat is toch allemaal niet zo ingewikkeld? Maak je het niet heel groot door het een vak te noemen? Waarom is dat nou zo belangrijk?
Annette van Waning (Gast, Vebego): Dat is ongelooflijk belangrijk. Als wij niet schoonmaken, dan stopt de zorg in operatiekamers in Nederland. Dan wordt er niet meer geopereerd. Dat is vrij evident. Als wij niet schoonmaken in de levensmiddelenindustrie, dan is de voedselveiligheid in Nederland in gevaar. Je kunt denken: is het dan zo belangrijk? Ja, dat is zo. Juist omdat schoonmaak iets is wat je niet merkt omdat het er altijd is, merk je het pas als het er niet is. Daarom is het zo belangrijk en is het goed dat we nu de aandacht erop leggen: wat gebeurt er als het er niet is? En keer het dan om en maak duidelijk wat we doen en waarom het belangrijk is.
Ik sprak vorige week collega’s van Hago Food & Industry. In de levensmiddelenindustrie is ons vak ongelooflijk belangrijk. Je wilt geen voedselinfectie doordat wij ons werk niet goed doen. Dus je moet zorgen dat medewerkers de goede opleiding hebben en dat ze, behalve de basis, ook weten wat voor soort levensmiddelen er zijn, hoe je omgaat met kruisbesmetting. Dat weet je niet zomaar als je binnenkomt. Daarmee is schoonmaken echt een vak. Je kunt vaak niet zomaar iemand uit bijvoorbeeld een trein laten schoonmaken en hem morgen in de voedingsindustrie zetten. Bij kantooromgevingen kan dat soms nog, omdat het meer gestandaardiseerd kan zijn. Maar van trein naar voedingsindustrie? Dat wordt lastig.
Glenn van der Burg (Host): Jullie doen veel aan het opleiden van mensen en jullie hebben ook veel mensen die eigenlijk nooit iets hebben afgemaakt, of vluchtelingen die papiertjes hebben maar die niet geldig zijn of niet meegenomen. Wat betekent het voor mensen om weer te kunnen leren, maar vooral ook om hun diploma te halen?
Annette van Waning (Gast, Vebego): Het halen van een diploma is over het algemeen een heel groot feest. Een groot deel haalt voor de eerste keer een diploma. Dat moet je vieren. Het gaat om medewerkers die al lang bij ons werken en om jongeren die we laten instromen, bijvoorbeeld via de Topacademie. Maar het hoeft niet per se in de schoolbanken met een juf of meester en moeilijke examens. Het gaat ook om leren in de praktijk, op de werkvloer. Onze medewerkers zijn heel goed in de praktijk, hebben vaak goede oplossingen voor dingen waar wij nog over nadenken. Dat is ook vakmanschap en leren. Leren heeft vele gezichten. Bij veel mensen roept “leren” gelijk het oude schoollokaal op — daar hebben ze dan geen zin in.
Glenn van der Burg (Host): Het is ook wel lastig, lijkt me, voor jullie.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Natuurlijk. Soms is het niet makkelijk. Maar het glas is altijd halfvol. Je kunt altijd motiveren waarom je het belangrijk vindt om het wel te doen. En het lukt niet altijd — some you win, some you lose — maar je moet het proberen.
Glenn van der Burg (Host): Corien, hoe lossen jullie dat op? Zorgen dat leren niet dat gevoel heeft van: o jee, ik moet in een klaslokaal gaan zitten. Ik kan me voorstellen dat veel collega’s van Accent Groen niet zoveel zin hebben om in een stoffig lokaal te gaan zitten.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Leren is ook in de praktijk, bij ons ook. Vanaf dag één mag je meelopen met ervaren krachten, met vakmensen. Het is niet alleen in de school of in de klas. Soms gecombineerd, maar veel in de praktijk.
Glenn van der Burg (Host): Hoe noemen jullie het? Noem je het wel leren of heeft het een ander naampje?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Bij ons is het gewoon lekker meewerken. Je kunt vanaf dag één je bijdrage leveren. Wat je al kent of nog niet weet, dat komt allemaal wel.
Glenn van der Burg (Host): Dus eigenlijk zit het in het werk verstopt. Je schijnt er niet eens een lampje op: “By the way, je bent nu aan het leren.” Of doen jullie dat soms wel?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Ook wel dagen. We hebben dagen voor plantenkennis. We hebben dagen voor EHBO.
Glenn van der Burg (Host): En hoe ziet dat eruit?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Dan heb je echt een cursusdag. Dan ga je met z’n allen in een kantine en ga je eraan.
Glenn van der Burg (Host): En vinden ze dat leuk?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Sommigen genieten er echt van. Anderen moet je even motiveren.
Glenn van der Burg (Host): En hoe doe je dat?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Altijd zijn en altijd het beste ervan benadrukken. Aan het eind van de dag is iedereen enthousiast en gemotiveerd.
Glenn van der Burg (Host): Taart?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Ja, ook. Eten doet altijd goed. Team voedsel. Maar ook al hou je niet van leren, je bent altijd blij dat je wat nieuws hebt geleerd of wat bij je hebt geleerd.
Glenn van der Burg (Host): Annette, dat vind ik opvallend. Als je kijkt naar wat mensen drijft, dan is het jezelf verbeteren. Dat is heel menselijk. Dus eigenlijk willen wij altijd leren. Maar als je het vraagt: “Heb je zin om wat te leren?” dan denken ze aan de schoolbank. Dat hebben we best wel verpest eigenlijk.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Het mooie in een bedrijf als Accent Groen, wat Corien ook zegt: leren doen ze gewoon door mee te werken. Je zegt: dit is een werkmethode, zo doe je het, en probeer het maar zelf. Op die manier is het gewoon werken, maar kan iemand tegelijkertijd leren. Dat praktijkleren is heel belangrijk en wordt gelukkig ook meer erkend. Het streven om iedereen een startkwalificatie (mbo 2) te laten halen is fantastisch, maar niet voor iedereen geschikt of haalbaar. Dan is praktijkleren van groot belang.
Glenn van der Burg (Host): We praten zo verder met Corien Mugge en Annette van Waning. En we gaan het hebben over het onderzoek dat ze hebben gedaan over betekenisvol werk. Corien heeft het voor elkaar gekregen om bij een van de bedrijven welgeteld 94% respons te krijgen. Ik weet niet of jij wel eens een medewerkerstevredenheids- of betrokkenheidsonderzoek hebt laten uitvoeren. Ik vraag me af of je zo’n hoge score hebt gehad. Dat horen we straks.
We hebben het met elkaar over betekenisvol werk. Een van de vijf factoren staat centraal. Vandaag de factor vakmanschap. Ontwikkeling van vakmanschap. Jullie doen daar onderzoek naar en daar komt van alles uit. Maar laten we beginnen, Corien, bij de basis van het onderzoek: dat mensen het überhaupt invullen. De vragenlijst. Hoe zorg je daarvoor? Want jij hebt bij Accent zelf 94% respons gekregen. Werken daar zeven mensen of heb je ze bedreigd met iets? Dat is echt heel hoog.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Die 6% die niet heeft gereageerd hebben we ook al in kaart. Die 94% die het heeft ingevuld, dat heb ik via de uitvoerders en teamleiders gedaan. Competitie werkt. In overleg met Pleun zijn de wekelijkse tussenstanden doorgegeven. Dan weet je het responscijfer. En niemand wil voor iemand onderdoen.
Glenn van der Burg (Host): Dus via de teamleiders. En dan was er een ranking: “Je zit nu pas op 70 procent.”
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Precies. Zij zitten dicht bij de mensen op de werkvloer. Die kunnen mensen benaderen en aanspreken. Ze kunnen begeleiden als ze moeite hebben met de vragenlijst. En ik kan ze motiveren door hun 70%, hun 80% en andere uitvoerders die richting 100% gaan. Zo zorg je dat bijna iedereen invult.
Glenn van der Burg (Host): Zijn mannen toch ook domme wezens. Als je er een wedstrijdje van maakt, gaan ze rennen. Top. Het is niet het enige bedrijf waarbij je het hebt gedaan.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Bij Hago Groen en Hago Schoon ook. Ook een mooi responscijfer. Maar daar sta ik zelf wat verder vanaf. Met schoonmaak is de structuur anders dan bij groen. Mensen zijn minder makkelijk te benaderen omdat ze kortere shifts hebben, geen uitvalslocatie hebben maar direct naar de locatie gaan. Op die manier zit daar verschil in.
Glenn van der Burg (Host): En hoe was het gesteld met de ontwikkeling van vakmanschap?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Goed. Het scoort goed, maar het kan altijd beter.
Glenn van der Burg (Host): Hoe weet je dat het goed is? Wat komt eruit?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Iedereen vult in, dat wordt geanalyseerd. In tevredenheid en geluk hebben we ruim boven de zeven gescoord. Daarin zit ontwikkeling van vakmanschap ook, met pijlers eronder. Die pijlers bespreken we met de collega’s om te kijken wat het voor hen inhoudt en waar we de puntjes op de i kunnen zetten.
Glenn van der Burg (Host): Met wie bespreek je het dan?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Met de mensen die de vragenlijst hebben ingevuld. Echt met iedereen. Soms in projectgroepjes, soms direct met collega’s. Om na te gaan wat het voor hen betekent en wat wij kunnen doen. Onderdeel is bijvoorbeeld “aanbod benodigde opleidingen”. Daar werd aangegeven: daar missen we wat of daar kan wat anders in. Tegelijkertijd scoorde “mogelijkheid om nieuwe dingen te leren” heel goed. Dan vraag je: wat is voor jou het verschil? Wat houdt het in? Wat kunnen wij doen, zodat je ook het gevoel hebt dat er voldoende opleidingen zijn?
Glenn van der Burg (Host): En wat komt er dan uit?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Heel wisselend. Voor de één gaat het om herhaalcertificaten; ze vinden het vervelend dat iets verloopt. Voor de ander is het breder inzetbaar zijn, werk van collega’s kunnen overnemen zodat er geen gaten vallen of werk blijft liggen.
Glenn van der Burg (Host): Je gaat dus met iedereen in gesprek. Hoe ziet dat eruit?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Wisselt. Ligt aan de teamsamenstelling. Bij de ene een projectgroep met de mondigste en vaardigste collega’s. Bij een andere vestiging doe ik iedereen bij elkaar; zet ik met 40, 50 mensen in de zaal. Ik heb posters en zeg: kom maar op met je post-its. Zeg maar wat het voor jou betekent, wat je mist, wat je graag zou willen zien, wat anders of beter kan, of juist wat we goed doen en nog beter kunnen doen.
Glenn van der Burg (Host): Mooi.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Het is ooit met een instrument begonnen — we willen weten hoe betekenisvol het werk is voor mensen — maar het blijkt vooral heel goed om met medewerkers in gesprek te komen. Dat willen we al lang, maar waar ga je het over hebben? Nu heb je iets concreets dat mensen herkennen. Je komt dichter bij de belevingswereld van de medewerker, waardoor je die leerloop en verbeterslagen kunt maken en merkt wat nodig is. En vervolgens kan een bedrijf, zoals Accent, beter dingen organiseren. Hoe vervelend is het als jij graag een vernieuwing van je certificaat wilt en je bedrijf dat niet organiseert, maar wel een opleiding organiseert waar je niet op zit te wachten? Door deze werkwijze haken mensen aan op wat ze echt nodig hebben.
Glenn van der Burg (Host): Corien, hoe zorg je ervoor dat het niet “zomaar een dingetje” is en dat je er ook iets mee doet? Dus als iemand zegt: ik mis opleidingen op gebied X — ga je dan zorgen dat ze komen?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Je kunt niet alles doen; zoveel mensen, zoveel wensen. We maken focusgroepen en een verslag. In het verslag halen we kernpunten eruit: daar gaan we dit jaar echt op focussen. De andere dingen vergeten we niet, maar je kunt niet alles tegelijk. We halen highlights eruit, daar werken we aan. En dezelfde vragenlijst komt volgend jaar weer.
Glenn van der Burg (Host): Hoe geef je dat terug aan mensen? Want je hebt posters met post-its, jij maakt daar chocolade van. Dat rapport kun je opsturen, maar de meeste rapporten worden niet gelezen.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Dan kom ik het zelf weer vertellen. De eerste bijeenkomst is om te bespreken wat het inhoudt en wat we kunnen doen. Daar maak ik verslag van, dat voor iedereen na te lezen is. Maar ik kom ook weer toelichten: we hebben hiervoor gekozen om deze en deze redenen. Dat kan per vestiging verschillen. We presenteren dus niet overal hetzelfde plan van aanpak. Daarna licht ik het toe en kunnen ze er nog wat van vinden. We laten zien dat we er meer aandacht voor hebben en dat we er met z’n allen aan gaan werken. Het is een wisselwerking. Collega’s kunnen zeggen: we willen meer opleidingen. Maar dat betekent ook hun inzet: naar school gaan of bijleren en zich verbeteren. Die wisselwerking willen we.
Glenn van der Burg (Host): Wat vind je er zo leuk aan? Je zit zo blij te vertellen.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Elkaar beter maken. Dat je met plezier naar je werk gaat. Niet alleen, maar dat je ook alle dagen meer uit je werk kunt halen.
Glenn van der Burg (Host): Heb je een voorbeeld?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Collega’s die op dag één binnenkomen met nul groenkennis en nog nooit buiten of überhaupt gewerkt hebben. En die na een jaar andere collega’s meenemen: ik laat je wel zien hoe het moet en wat we doen. Dat is mooi.
Glenn van der Burg (Host): Gaaf.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Was het maar zo simpel, dan zou iedereen het doen. Corien doet het fantastisch. Het is ook veel werk.
Glenn van der Burg (Host): Waar ik straks over wil hebben: volgens mij doe je het fantastisch, Corien, maar het klinkt als veel werk. Hoe doe je dat? Of doe je dit tussen je andere dingen door? Dat horen we straks.
Sven Romkes (Columnist): We gaan het hebben over de Olympische Spelen. Ik ben momenteel zelf in trainingskamp met een speciale therapie om weer te lopen. Ik kom net terug uit trainingskamp. Ik let op mijn voeding. Ik ben net terug van 22 minuten lopen, terwijl ik daarvoor 30 seconden kon lopen. Ik voel mij op dit moment een enorme olympiër. Ik kijk al die topsporters en denk: aardig wat je doet, maar wat ik doe is veel beter. Het is het televisiekijkersgevoel. Ik was net op tijd terug om Ireen Wüst goud te zien winnen — spoiler — en Marrit Leenstra brons. Dat is aardig, maar zij doen dat met ontspannen onderbenen. Ik volg nu lokale electroshocktherapie waardoor mijn spasme omlaag gaat en ik voor het eerst ontspannen onderbenen heb. Ik krijg steeds minder respect voor mensen zonder beperking; die hebben hun leven lang ontspannen onderbenen en hebben toch te klagen als de trein wat later komt. Sinds maandag heb ik deels ontspannen onderbenen en die worden steeds ontspannener.
Je ziet bij de Spelen elke vier jaar een mix van dezelfde en nieuwe gezichten. Ik moest terugdenken: waar waren we vier jaar geleden? Morgen ga ik in gesprek met de staatssecretaris en die komt 26 maart op bezoek. De laatste keer was vier jaar geleden, in 2014, ook tijdens de Winterspelen. Toen hadden wij Arjuno de Vos, die moeilijk bij EY aan de slag kwam. Hij probeerde de arbeidsmarkt op te komen, maar kwam net niet binnen. Tijdens dat gesprek dacht ik: die jongen moet je een kans geven. In twee weken kreeg hij zijn eerste baan als communicatieondersteuner — noem het een bronzen medaille. Hij kreeg een vaste aanstelling en afgelopen week een enorme promotie: dat noem ik een gouden medaille. Ik wil graag zien dat meer mensen zo’n topsportprestatie leveren. De vorige staatssecretaris heeft geen topsportprestatie geleverd. We geven haar geen medaille voor de wijzigingen die ze heeft doorgevoerd. Na vier jaar zien we nog steeds hetzelfde plaatje van dingen die verbeterd moeten worden. Het wordt tijd dat ook de nieuwe staatssecretaris een atletische prestatie levert.
Voor de wat luiere mensen — waar ik ook toe behoorde — zijn we met iets bezig. We hebben de Gebarista gelanceerd, waar mensen relaxed naar sport kunnen kijken terwijl ze een kopje koffie bestellen in gebarentaal. En vanaf 19 februari komt er voor alle luie mensen die zelf nog geen werk hebben gemaakt van de Participatiewet een taxi naar ze toe met een ervaringsdeskundige Sven-achtige flauwekul-type die wel wat kan. Die taxi rijdt naar bedrijven; achterin kun je vragen stellen, terwijl je gereden wordt door iemand met een beperking. Die chauffeurs zijn tevens degenen die op HR-gebied het beleid voor jouw organisatie kunnen vormgeven. Ze worden één jaar betaald door Onbeperkt aan de Slag en moeten zich dan inverdienen, zodat ze bij een bedrijf of instelling verder zorgen dat die instelling inclusiever wordt. Dat kan bij het bedrijfsleven, maar ook bij de overheid. We hebben negen mensen die getraind zijn en die ook precies weten wat ik weet — maar dan wel wat kunnen. Ik denk dat dit erg gaat helpen, met name bedrijven die denken: wat moet ik met die inclusieve banen? Laat je voorlichten door een toffe geniekerd, dan komt het in orde.
Glenn van der Burg (Host): Mooi, Sven. Even over die taxiservice, want die is nog niet helemaal gevallen. Die dove barista kende ik. Maar die taxi moet je nog even uitleggen.
Sven Romkes (Columnist): Je krijgt een scoop. 19 februari komt er een taxi. Die begint in Tilburg en rijdt naar Maastricht. Bedrijven kunnen een ervaringsdeskundige naar zich toe laten rijden. Je kunt achterin gaan zitten en vragen stellen, terwijl je gereden wordt door iemand met een beperking. De chauffeurs zijn ook de adviseurs die beleid en uitvoering van inclusie kunnen helpen opzetten. Ze worden een jaar betaald en moeten dan doorstromen bij een organisatie. Je kunt meteen een afspraak maken met één van de negen mensen. Met ontspannen onderbenen — of zonder onderbenen. Het maakt niet uit. Het gaat helpen, zeker bij overheid, want die loopt het meest achter. Het bedrijfsleven is op stoom, heeft targets gehaald. De overheid, mine gute. Daarom regelen we negen mensen die naar ze toe komen en helpen. Dat komt goed.
Glenn van der Burg (Host): Ik spreek je volgende maand weer. Veel succes in je trainingskamp.
Sven Romkes (Columnist): Dankjewel.
Glenn van der Burg (Host): Straks praten we verder met Corien Mugge en Annette van Waning van Vebego over betekenisvol werk. Dan ga ik met ze in gesprek over de volgende stappen: hoe zorg je dat het voor elkaar komt in de organisatie en dat je het ook volhoudt — dat het niet een eenmalig dingetje is.
Voice-over (People Power): Peoplepower met Glenn van der Burg. Meer luisteren? people-power.nl
Glenn van der Burg (Host): Corien Mugge van Accent en Annette van Waning van Vebego bij mij in de studio. We praten over betekenisvol werk. In het vorige deel, wat bijna afgelopen is alweer, Corien — moet je kijken hoe snel dat gaat — we zijn al drie kwartier bezig. De tijd vliegt hier altijd. Het zal vast een ingewikkelde natuurkundige wet zijn. Gevoel, ja. Maar we hebben veel besproken. Het viel mij op toen jij vertelde hoe je het aanpakt: zorgen dat veel mensen reageren — 94 procent. Krijg dat maar eens voor elkaar met je betrokkenheidsonderzoek. Dan moet je Corien bellen. De uitkomsten bespreek je met iedereen, in de kantine met posters en flip-overs. Daar maak je een rapport van en dat koppel je terug: dit doen we wel, dit niet. Dat klinkt als zóveel werk.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Is het ook.
Glenn van der Burg (Host): Ben je daar de hele dag alleen maar dit aan het doen?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Was het maar zo’n feest. Nee, ik heb nog heel veel dingen ernaast.
Glenn van der Burg (Host): Blijkbaar vindt Accent het zo belangrijk dat ze er zoveel tijd en aandacht aan besteden.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Ja, maar het is ook belangrijk. Mensen vinden en boeien. Weten wat mensen drijft, wat belangrijk is. Een inclusieve arbeidsmarkt. Mensen enthousiast maken voor groen — niet het meest populaire vakgebied.
Glenn van der Burg (Host): Is het lastig om daar mensen voor te krijgen?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Ja. En dit is zeker een tool. Je weet wat voor hen belangrijk is, wat er speelt, waardoor je het ook belangrijker kunt maken.
Glenn van der Burg (Host): Annette, jullie hebben meer dan honderd bedrijven. Honderd keer wat Corien doet — goeiemorgen, daar gaat tijd in zitten.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Je hebt tijd en prioriteit. Toen we hiermee begonnen zeiden veel bedrijven: jeetje, dit moet erbij en we doen al zoveel. Dan moet je niet opgeven, maar kijken waar ruimte zit en waarom je het vooral wel moet doen. Gaandeweg blijkt, net als Corien zegt: het is eigenlijk het allerleukste onderdeel van het werk. Je komt bij mensen, bent met mensen in contact. Je spreekt de mensen die elke dag keihard werken. Daar wordt het geld verdiend. Het is boeiend om met hen in gesprek te zijn. Het lijkt iets erbij, maar meer en meer mensen zeggen: het is fijn om weer rechtstreeks met onze mensen in contact te zijn, over de inhoud te praten en te zien wat werkt. En dat mensen ook teruggeven: dit werkt niet, of leuk bedacht, maar hier hebben wij geen zin in — dat mag ook. Waar heb je dan wel zin in? Die gespreksstroom is belangrijk.
Glenn van der Burg (Host): Zou je het enige zijn wat je doet, dan zou je denken: ik zou nog meer tijd willen.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Zeker. En een goed voorbeeld doet goed volgen. Doordat Corien zo’n hoge respons heeft gehaald — 94 procent, goud — en omdat Accent Groen en Accent Schoon werken met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, is dat dubbel goud. Het motiveert onze bedrijven onderling. Zit je met een moeilijke respons, bel Corien. Dan krijg je een lerend effect over de bedrijven heen. De “Corien-methode”: maak er een competitie van.
Glenn van der Burg (Host): Corien, terug naar die bijeenkomsten. Wat is de rol van de teamleiders?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Wisselend, afhankelijk van persoonlijkheid, teamsamenstelling en welke rol ze mij toebedelen. Ze kunnen veel naar zich toe halen of van zich afstoten. Wat werkt voor hen. Voor hen is het ook onderdeel van betekenisvol werk. De ene teamleider is graag aan het woord met de jongens, de ander houdt het graag inhoudelijk goed op orde. Ik stem af wat past en werkt.
Glenn van der Burg (Host): Dat past bij jou: zoeken naar wat nodig is en wat jouw rol is. Iemand anders zegt misschien: ik heb het zo bedacht en ik doe het overal hetzelfde.
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Daar is ook niks mis mee. Ik had ook wel een plan. Maar een plan moet je bijstellen. Ik heb ook een bijeenkomst gehad waar ik aan het trekken was: “roep dan wat.” Ik droeg voorbeelden aan en er kwam niks. Toen dacht ik: dan doe ik ook niks. En toen kwamen de collega’s wel met eigen input. Het is voor henzelf. En ik heb ook een heel fijn team: Annette helpt mij, Susan helpt mij, directie, regio, uitvoerders. Ik heb hulp, gelukkig.
Glenn van der Burg (Host): Als je mag dromen: wat ga je doen de komende tijd op dit thema?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Met de verbeter- en actiepunten uit de gesprekken. We roepen trots: we gaan meer nascholen. Maar hoe plannen we dat in? Hoe houden we dat vol? Hoe zorgen we dat we daar volgende keer beter op scoren, omdat we er aandacht voor hebben gehad?
Glenn van der Burg (Host): Kun jij daar ook mee aan de slag? Heb je daar ruimte voor?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Dan moet je er ruimte voor maken. Betekenisvol werk is onderdeel van je werk. Opleidingen vallen normaal ook onder HR. Nu kun je specifieker en efficiënter werken.
Glenn van der Burg (Host): Dan ga je dus wel naar je HR-collega’s en zeg je: dit komt eruit, hoe gaan jullie dat fiksen?
Corien Mugge (Gast, Accent Groen): Of: hoe kunnen we dit aanpakken?
Glenn van der Burg (Host): Annette, jij hebt de interessante taak met je collega’s om het bij al die bedrijven voor elkaar te krijgen. Wat leer je hier nou van?
Annette van Waning (Gast, Vebego): Dat draagvlak in de hele organisatie belangrijk is. Als Corien niet die collega’s op de vloer en de leidinggevenden had, en ook niet het MT en de directies die dit belangrijk vinden, dan lukt het niet. Het moet gedragen zijn. Soms treffen we collega’s die denken: ik weet niet of dit mijn ding is; het komt erbij; er zijn andere prioriteiten. Dan zoek je naar mogelijkheden om het te faciliteren zodat het wel wordt gedaan. We hebben ook als Vebego in onze strategie: we willen er echt zijn en toegevoegde waarde hebben voor medewerkers en klanten — die kunnen niet zonder elkaar. Daardoor zit in ons DNA de beweging om hiermee bezig te blijven. Dit is geen vrijblijvendheid. Je wil niet achterblijven.
Glenn van der Burg (Host): Laten we daar volgende maand meer aandacht aan besteden. Ik kom het vaker tegen bij organisaties met veel autonomie in dochterbedrijven. Volgende maand: Ronald Goedmakers, jullie CEO, komt langs. Guided Autonomy noemen jullie dat. 19 maart, zeg ik uit mijn hoofd.
Annette van Waning (Gast, Vebego): Ja, dat klopt. Hij kan daar zeker wat over vertellen.
Glenn van der Burg (Host): Dames, Corien en Annette, dank jullie wel. Corien Mugge van Accent en Annette van Waning van Vebego. Ik vond het weer bijzonder leuk dat jullie er waren. Volgende week zijn wij er natuurlijk weer. Dan krijgen we Marnix Geus, schrijver van het boek Mensenhandel, in het eerste uur. En in het tweede uur hebben we het over de arbeidsmarkt met professor Ton Wildhagen — eigenwijs mens die initiatieven neemt om de arbeidsmarkt te verbeteren. Hij komt praten over de transitie op de arbeidsmarkt. Dat allemaal volgende week bij Peoplepower, drie uur tot vijf, elke maandag. Kun je niet wachten? Ga dan naar peoplepower.radio. En dan kun je nog heel veel luisteren. Veel luisterplezier.