Voice-over (Station voice): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Nieuw Business Radio. Let's talk business. Met nu People Power met Glenn van der Burg.
Glenn van der Burg (Host): People Power is een programma over de kracht van mensen in organisaties. Met interviews en laatste inzichten voor betere prestaties en gelukkige mensen. Deze week gaat Glenn van der Burg in gesprek met... Jaap Jongejan is de gast, de algemeen directeur van de SBI Formaat. En we hebben het over de turbulentie op de arbeidsmarkt. Want nieuw werk ontstaat en bestaand werk verdwijnt. Flexibilisering, robotisering en vergrijzing hebben grote invloed. Wat is er aan de hand? Wie komt erin? in actie. En vooral, hoe voorkomen we dat mensen tussen wal en schip belanden? Elke maand onderzoeken we deze vragen in de reeks Peoplepower over de arbeidsmarkt. En te gast vandaag is Jaap Jongerjan. Een super-expert op de griep van de arbeidsmarkt. Hij is nu algemeen directeur bij SBI Formaat. Die heel veel trainingen en opleidingen doen. Van oudsher in de OR-hoek. Maar ondertussen natuurlijk alweer op heel veel andere plekken. Maar daar gaat hij zo vast meer over vertellen. Oud-voorzitter van CMV Vakmensen. En oprichter van EES. Beter bekend als het Arbeids- en Mobiliteitscentrum. We hebben ook nog een columnist vandaag. En tot mijn grote schrik kwam ik er ongeveer 1,5 uur geleden achter dat ik dat zelf ben. Dus ik heb me wel even fijn een columnpje over elkaar geramd. Over één van de vier vragen die werkenergie leveren. En vandaag is het. Wat doe je? En wil jij de laatste afleveringen van Peoplepower op je smartphone? Dan kan dat natuurlijk. Dan moet je je even aanmelden via WhatsApp. Sla ons nummer op onder je contactpersonen 0645 667548. En stuur ons een berichtje met je naam en podcast aan. Dan sturen wij je de allernieuwste afleveringen direct zodra ze online staan. En ik ben heel blij dat je luistert naar Peoplepower. En Jaap Jongenjan, die precies op tijd binnen was. Echt fantastisch. Jaap, leuk dat je er bent. Getimed. Ja, zo doe je dat gewoon. Als je gewoon een ervaren mens bent, dan hoeft het allemaal niet meer zo lang van tevoren. Bijzonder blij dat je er bent. Heb ik al heel lang niet meer gezien. We gaan met elkaar in gesprek over de arbeidsmarkt. Maar misschien eerst nog maar even voor iedereen die denkt SBI-formaat. Wat is dat? Wat doen jullie precies? En dan kun je gelijk mij een beetje corrigeren dat jullie de opleider van OR in het Nederlands zijn.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ja, dat klopt wel. Wij zijn denk ik wel de opleider van de medezeggenschap in Nederland. En wij doen daar heel veel in. Uiteraard in medezeggenschap, maar ook advies aan organisaties en medezeggenschap. Gaan wat verder. Doen ook wat aan sociale innovatie. Doen wat aan duurzame inzetbaarheid uiteraard. En houden ons ook bezig met arbeidsmarkt en arbeidsmarktvernieuwing. Je kan het wel over een deel van de organisatie hebben en van de medezeggenschap hebben. Maar de medezeggenschap heeft het ook graag over de zeggenschap. En je pakt dus gelijk het hele beeld mee. En dat is wat wij noemen bij SBI NSB formaat.
Glenn van der Burg (Host): En jullie zitten in Doorn he? Prachtige landgoed Zonheuvel.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Absoluut. Want dat hoort er ook bij he? Dat klinkt zo hebberig. Ja, het is van de stichting SBI en SBI is zeg maar de moeder weer van 50% van de SBI-formaat, om het nog wat moeilijker te maken. En de stichting SBI staat weer voor samenwerking, bezinning en inspiratie. Prachtige woorden. Dat is ook waar we voor staan. En dat mogen we doen op denk ik wel een van de prachtigste landgoederen van Nederland, Landgoed Sonheuvel. Te Doren. Te Doren. En ik zei net tegen je collega, kijk op zulke dagen als vandaag, dan zit ik waar mijn laptop staat en die staat veel buiten. Tussen de bomen. Tussen de bomen. Dus als het tussendag is ga je er lekker onder zitten.
Glenn van der Burg (Host): Ja, fantastisch. Jaap, we maken een reeks programma's over de arbeidsmarkt. Nou ja, zoals ik al in de intro al zei, er gebeurt heel veel. We hebben al hele leuke mensen gesproken daarover, gelukkig. Het blijft toch bijzonder dat, zeker nu, je hoeft je LinkedIn maar door te gaan en de facturen vliegen je om je oren. De arbeidsmarkt is gespannen. Werkgevers die merken dat. Ondernemers kunnen niet meer zo makkelijk aan mensen komen. En aan de andere kant staan er nog steeds ruim een miljoen mensen langs de kant die graag willen werken. Wat is er nou aan de hand, waarom werkt het nou niet?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ja, je zou wel zeggen als je die twee uit elkaar trekt dan zie je precies waarom dat niet werkt. Aan de ene kant te weinig voorspelbaarheid van wat gaat er de komende periode gebeuren, wat heb ik nodig. En aan de andere kant te weinig aanpassingsvermogen om dat te kunnen organiseren en dat zijn de makkelijke woorden. De moeilijke woorden zijn is dat we niet precies weten hoe banen zich ontwikkelen, hoe vacatures zich ontwikkelen, hoe werk zich ontwikkelt. En het hele moeilijke is dat als je eenmaal afstand van die arbeidsmarkt hebt, kom er zo nog op terug, afstand van die arbeidsmarkt hebt en die markt weet niet waar ze naartoe ontwikkelen, wat moet ik dan doen als ik bij die ruim miljoen mensen hoor die niet meedoen? Wat heb ik nodig en wie heb ik nodig? Dan is het haast geen arbeidsmarktprobleem meer, maar meer een solidariteitsprobleem. Een moraal probleem, een moreel probleem, een ethisch probleem zelfs. Zoals wij met z'n allen vinden van, ja weet je, iedereen die meedoet, die doet er toe. Ja, dan zeg je tegen een miljoen mensen, je doet er niet toe, want je doet niet mee. Ja, dat kan natuurlijk niet. En daar is het misschien wel het echte probleem.
Glenn van der Burg (Host): Oké, maar ligt dat eens toe? Wat zouden we dan moeten doen?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ik denk, van afstandje kijkend, dat het een optelsom is van al vele jaren dat wij kiezen voor prestatie, prestatie, prestatie. We hebben de mensen uit de organisaties weggejaagd naar plekken buiten de organisatie als ze even niet passen bij het gemiddelde.
Glenn van der Burg (Host): Dat bedoel je aan de outsourcing?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): De outsourcing, sociale werkplaats. We hadden alleen maar topsport in het werk, om het zomaar te zeggen. Nee, even niet aan topsport, dan werd je apart gezet. Ja, we constateren dat dat ook niet de beste oplossing is en als we dat zouden constateren vanuit zeg maar een menselijk belang zou ik dat nog zeg maar terugkeren op je schreden noemen. Dat kan he, je mag terugkeren op verkeerde beslissingen, maar we doen dat ook nog eens een keer op economisch belang. Waaraan dan gaan we zeggen van ja mensen dragen niet voldoende bij vanuit sociale werkvoorziening, moeten nu meer op eigen kracht weer zien aan het werk te komen. Eén dat werkt is topsport. Dat is ongeveer hetzelfde als dat je zeg maar een amateur iemand meelaat doen van nou zet hem op, serve de team met het eerste team van ik ga geen naam noemen. En dat dan raar vinden dat hij niet scoort. En daarna zeggen ze wat raar dat hij niet meedoet. Jij hoeft niet meer mee te doen. Je mag niet eens op de reservebank zitten. Je bent van dat speelveld af. En dat is ongeveer hoe wij het spel spelen. Ja en dan zie je dat dat fout gaat.
Glenn van der Burg (Host): Is dat dan ook gewoon, laten we het maar een beetje scherp maken, is dat dan ook gewoon luiegheid van, laten we zeggen, de leiders van de organisatie in hoe ze het organiseren? Want het is natuurlijk ook gewoon makkelijk om te zeggen, ja weet je, we hebben allemaal schapen met 34 poten, die allemaal topsporters zijn, die allemaal fantastisch zijn in hun werk. Het is voor een manager natuurlijk het makkelijkste wat je kan bedenken.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Het is vanuit de organisatie gezien, als ik dat ook van afstand bekijk, misschien helemaal niet onlogisch, maar dat wil niet zeggen dat het goed is. Als ik mensen kan krijgen met 34 poten en ze blaten amper, maar ze luisteren en dat gaat allemaal goed, dan is dat prima. Totdat het moment dat het fout gaat, want dan zie je wat er vandaag gebeurt, dan heb ik een probleem. Maar tegelijkertijd moeten we ons wel beseffen dat wij in Nederland natuurlijk wel het dan misschien in de onderneming goed doen met die schapen of met die werknemers of werkenden of welke titelatuur je er voor kan geven. Maar tegelijkertijd betalen we via de achterdeur wel ook die miljoen mensen die niet meedoen. Dan kan je zeggen, nou dan gaan we dat maar niet meer doen. Daar zie je dus ook bewegingen toe, zeg ik dat maar heel zwart-wit. Dan gaan we ze nog minder betalen, mijn handicapten moeten dan nog minder, mijn loondispersie, dat hele verhaal. Ja weet je, je komt steeds verder weg van de oplossing en je gaat steeds dieper in je probleem. En daar wringt het enorm en dus het is niet zomaar iets wat je oplost als werkgever. Dit los je alleen maar op met een groot ander plan volgens mij. Dat als je vindt dat iedereen recht heeft om mee te doen, dan moet je echt cruciale wijzigingen maken in de arbeidsmarkt denken, in sociale zekerheids denken. Ja en dat kunnen we slecht.
Glenn van der Burg (Host): Ja, nou worden daar stappen toe gezet. Wij spraken vorige maand onze minister. Die zei ja, het flexibeler worden aan de ene kant en het verschil tussen flex en vast is te groot. Daar wil hij wat aan doen. Maar is dat dan genoeg?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nee, ja weet je, die woorden hebben een eigen kracht gekregen. En na de verboden die een eigen kracht gaan krijgen, dat je erin gaat geloven dat dat dan ook de oplossing is, als je dat dan maar organiseert, dan regel je het. Dan regel je het dus nog niet voor die miljoen mensen, die worden voor het gemak daar maar weer even over geslagen.
Glenn van der Burg (Host): Ja, want die hebben flex nog vast.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Die hebben flex nog vast, dus die zou zeggen, nou je hebt van beide geen last, maar je hebt geen baan om het zo maar te zeggen en ook steeds minder uitkering. We zorgen met elkaar steeds minder voor die mensen. En de vlaxenvest, ja misschien is dat wel de beste oplossing ook, maar de vast en flex discussie die wordt wat mij betreft veel te veel langs de contractuele weg gevoerd van dit is een contract arbeid. Maar weer even heel plat, ik ben werkgever en ik kan iedereen vast in dienst nemen, maar dan loop ik risico. Dus ik neem minder risico, dus ik neem ook flex werknemers in dienst. En ja, er zijn ook wel mensen die flex willen werken, maar de grote lijn is er nog steeds. Mensen willen het liefst ook een vaste baan. Ook jongeren. Niet omdat ze vast geroest willen zitten, maar omdat ze zekerheid willen hebben. Dat is wat anders. Maar ik zie te weinig beweging in organiseren van andersoortige flexibiliteit. Waarom zou je in 1 organisatie alles op moeten lossen met flex maar waarom pak je niet met 10 organisaties het flex probleem vast. Dan heb je namelijk vast werk voor flexwerkers. Dus je kan veel creatiever oplossingen verzinnen in de flexibiliteit van het organiseren. Want dat we iedere keer blijven vasthangen op de contractuele bespreking van wat is nou een vast contract en wat is nou een flexcontract. En by the way, dat weet iedereen, een vast contract is ook niet vast, want dat is een contract van onbepaalde tijd. Ja, die benaming, daar moeten we ook maar van af. Die woorden gaan je eigen leven leiden. Alsof flex onvast is, vast vast is. Terwijl het gaat om heb je met elkaar in een, denk ik nog steeds fatsoenlijke samenleving, Een beetje zicht op als mensen echt afhankelijk zijn van flex. Je wordt vanmorgen gebeld en je kan wel of geen inkomen krijgen. En morgen krijg je wel de rekening van de huur of de hypotheek. De hypotheek gaat meestal niet want je hebt geen vaste baan. Wat doet dat met mensen? Ik vind dat je daar met elkaar wel andere oplossingen van mag vinden dan vast een beetje minder vast en flex een beetje minder flex.
Glenn van der Burg (Host): Als je nou naar werkgevers kijkt. Je bent een oude vakbondsman. Een voormalige vakbondsman. Maar ben je diep in je hart nog steeds? Of niet?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ik zei dat van de week nog tegen iemand. Als je eenmaal bij die vakbond gezeten hebt, gewerkt hebt. Als je eenmaal CNV'er geweest bent, dan rijk je je er nooit meer kwijt. Want dan geef je ook iets van je idealen. Dat zit iets in jou. Dat is iets anders dan... Ik ben geen timmerman. Dat kan ook heel gepassioneerd zijn. En dat blijf je ook je hele leven dan volgens mij doen. Maar ik ben in de vakbond gegroeid en groot geworden en heb bijgedragen aan datgene wat CMV is. En ja, dat verdwijnt niet. Dat kan niet.
Glenn van der Burg (Host): Als je nou kijkt naar hoe werkgevers in deze tijd… Het gaat economisch weer beter. Het is echt weer krapt op de arbeidsmarkt. Daar hebben we het eerder al met Tom Wildhager over gehad. Die zei dat eigenlijk bestaat die arbeidsmarkt helemaal niet. Want het ligt er aan wat je nodig hebt. Als je ideeën nodig hebt, zit je in een totaal andere arbeidsmarkt als dat je een schoonmaker nodig hebt. Dat zijn eigenlijk twee arbeidsmarkten. En dan ook nog eens een keer regionaal. Noem maar op, daar weet je alles van. Als je nou naar die werkgevers kijkt die aan alle kanten roepen, ik kan gegroeide mensen vinden. Waar zijn ze? Ik weet niet meer wat ik moet doen. Zo kan ik niet meer groeien enzovoort enzovoort. Als je er kritisch naar kijkt, wat vind je daar nou van?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ja, weet je, op het moment dat het gebeurt, dan snap ik dat dat een probleem is. Want je hebt wel je opdrachtgevers en je hebt wel je opdrachten. Je komt misschien ook wel uit een crisis. Je wil vet op de botten hebben en je wilt doorgroeien. Mijn stelling is dat dat op een moment dat het gebeurt in een hoogconjunctuur, dat het verstandig is om te zorgen dat je de goede mensen krijgt en dat je dan best kan moppen op de arbeidsmarkt. Maar moppen misschien ook een beetje op jezelf. Wat heb ik nou zelf gedaan toen het even minder ging om te zorgen dat ik dan weer voldoende talent krijg als het weer even beter gaat. Kijk naar de bouw, we kennen allemaal het probleem van de bouw. Mensen bij bosjes ontslagen. Minder geld aan horecafonds, minder geld aan opleidingen, geen verbinding gezocht met mensen, maar laat ze maar ZZP'en worden lekker goedkoop. En het probleem is nu dat ze eigenlijk te duur zijn. Ja, dan denk ik als je bouwt voor 40 jaar in een huis of een gebouw probeer dan ook eens na te denken over 40 jaar als het gaat om je mensen dan maak je misschien wat betere besluiten nou. Vooruitzien is het beste ondernemen, risico's verschuiven naar werknemers is niet altijd het beste ondernemen.
Glenn van der Burg (Host): We praten zo verder met Jaap Jongejan, directeur van SBI Formaat. Daarnaast doet hij nog allerlei andere mooie dingen over de arbeidsmarkt. Ik ben straks benieuwd. Ja, oké. Er is een hoop te verbeteren, maar de vraag is natuurlijk wat dan? Wat moet er dan gebeuren? En dat hoor je zo.
Voice-over (Jingle): Peoplepower. Inspirerende gesprekken over de kracht van mensen in organisaties met Glenn van der Burg.
Glenn van der Burg (Host): Dat in de studio. Jaap Jongejan, directeur van SBI Formaat. En we praten over de arbeidsmarkt. We hebben het net al over gehad. Er blijven zoveel mensen nog langs de kant staan. Ondanks het feit dat we in een hoogconjectuur zitten. Dat er toch een hoop banen zijn of een hoop werk is. Laten we daar maar eens even beginnen. Er is een hoop werk en op een of andere manier wordt het niet zo georganiseerd dat mensen die willen werken, dat die makkelijk aan een baan komen. Wat moet er gebeuren? Jij hebt het woord zeggen. Jij mag het gaan maken. Wat moeten we doen?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ja, kijk, ik denk dat wij om te beginnen eerst moeten kijken van willen wij mensen echt meelaten doen ja of nee? Nou, als dat met ja wordt beantwoord dan zullen we moeten kijken van op welke manier kunnen mensen in hun kracht gezet worden. Ik heb weleens gezegd als je kijkt naar mensen met een arbeidshandicap dan kan je kijken naar een handicap, maar dan gebeurt er niet zo erg veel. Als ik zou solliciteren en ik zou moeten beginnen om te vertellen wat ik niet kon, werd ik nergens aangenomen. Wat ik wel vind is als je gaat kijken naar wat mensen wel kan. Iedereen die arbeidsgehandicapt zijn, afstand tot de arbeidsmarkt. Dan ben je eigenlijk een concurrent van een goede parttimer. Nederland is nummer 1 parttimeland. Dus je zou zeggen er is altijd ruimte voor je. Maar dan moet je dat wel even willen doen. Toevallig was ik vorige week in gesprek, 40 jaar geleden alweer, met mensen van de Jonge Denk Tank, ook over arbeidsmarktproblematiek en een van die van die jonge mensen zei van ja weet je al zouden jongere arbeidsgehandicapten alleen al uitgenodigd worden voor een sollicitatiegesprek zodat ze die ervaring kunnen opdoen zijn wij al hartstikke blij. Dan zou ik zeggen, dan zouden we eigenlijk al mensen moeten oproepen, beste weg geven. Nodig ze in ieder geval uit. Je mag altijd nog nee zeggen. Maar laat in ieder geval de ruimte om mensen een kans te bieden om die ervaring op te doen. Dan doe je al iets. Dat zijn hele kleine dingen. Laag hangend fruit, om het zo maar te zeggen. Dat zou je kunnen doen. Aan de andere kant vind ik, en wij hebben dat ook wel eens genoemd, het verhaal van de vergeten groenten. Met respect, maar we hebben dat vertaald naar vergeten werk. Onderzoek nou eens, dat kun je zelfs doen met mensen met afstand tot de arbeidsmarkt, met arbeidsgehandicapten. Onderzoek nou eens in jouw bedrijf of tussen één, twee bedrijven of er werk is wat je vergeten bent. Wat er misschien gewoon is. Ik ga een voorbeeld noemen, wij hebben dat zelf op landgoed Sonheuvel gedaan. Via FIA kwamen wij tot het moment op het idee van hé, we hebben heel veel auto's op het parkeerterrein staan. Die auto's die staan allemaal in de zon en die auto's hebben allemaal vier wielen. Wat zou er gebeuren als wij als service gingen verzorgen dat hun banden op spanning gebracht werden bij ons op het terrein? Dat hebben we gedaan met mensen tot afstand tot de arbeidsmarkt. Die mensen hebben daar, ze hebben een half jaar gewerkt. Hebben daar werkervaring op gedaan. De mensen die op het terrein waren, de gasten, waren blij. Banden op spanning gebracht. Goed voor het milieu. Goed voor de portemonnee. En je hebt heel veel mensen aan het werk.
Glenn van der Burg (Host): En een mooie service voor jullie hoor.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): En een mooie service voor ons. Dus als je op die manier, we noemen dat het project Vergeten Groente, is zo kijken van hé wat zou er allemaal kunnen? Dan zie je dat er heel veel mogelijk is. Maar nee, het makkelijkste is om te zeggen van nou ze doen niet mee, want ik heb die schapen met hoeveel poten waard? Ook alweer 34 geloof ik dat we zeiden. Die heb ik nodig. En die andere mensen die laten we staan, want die zijn arbeidsgehandicapt. Maar is dat het ook niet gewoon? Want er is toch werk zat als je zo gaat denken. Eén op de zes jongeren die loopt over van de stress, van de spanning op het werk. Er komt een stukje levensstress bij, spanning op het werk. We moeten allemaal veel te veel presteren vinden we. Er wordt enorm beroep gedaan op je mentale weerbaarheid. Als je zou kijken of je mentaal, wat je vroeger fysiek deed, dan had je een keer een ADV dag of een rustdag of je kon wat fysiek wat uitrusten en dergelijke, dat je mentaal wat tot rust kan komen en je zou daarvoor in de plaats van je ruimte bieden voor andere mensen, dan ben je met de moderne problematiek en de moderne oplossingen bezig. Dan kan je wat. En zolang wij in Nederland denken van joh het gemiddelde is onze afweging, de gemiddelde werknemer doet het goed dus hebben niet veel aan te doen, de gemiddelde werknemer is goed opgeleid dus hebben niet veel aan te doen, ja dan is de gemiddelde werknemer is er eigenlijk niet meer. Een op de zes heeft een chronische aandoening, een op de zes heeft een een mentaal probleem. Een op de zes jongeren is overladen van stress. Nog even. En een op de zes is nog het gemiddelde. En dan is dus het gemiddelde niet meer. Dus ze hebben veel meer aandacht nodig dat, ik zou zeggen, werk niet meer alleen maar vanzelfsprekend gebeurt, maar dat werk topsport is. Dan heb je andere wetgeving, andere beleidsbeslissingen, andere politieke beslissingen, andere beslissingen van sociale partners nodig. En zolang dat niet gebeurt dan praten we waarschijnlijk over vast is te vast en flex is te flex.
Glenn van der Burg (Host): Ja en dat lost het niet op.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nee, dat is symptoombeschrijding zeg jij. Symptoombeschrijding en niet tot het diepste willen gaan van wat is eigenlijk het echte probleem en wil ik het oplossen, kan ik het oplossen.
Glenn van der Burg (Host): Ben jij een voorbeeld van een bedrijf die dat anders doet waarvan je zegt van nou als ik nou als ik daar naar kijk dan denk ik zie je het kan dus wel.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Een van de mooiste voorbeelden vond ik, en ik ben de naam van het bedrijf even kwijt, maar een bedrijf die bezig is met dataverwerking en dat deed met autistische mensen, die ergens anders geen kans kregen, maar daar juist het talent hadden om te doen wat ze deden. Ja, dan maak je dus van de nood een deugd, van de deugd een nood en je combineert op een andere manier, een creatieve manier. Maar ja, als wij heel plat gezegd, wat ik net al zei, vooral door blijven gaan op de oude weg. Ik heb daar in met het vorige, het vorige minister van Sociale Zaken een discussie over gehad over op welke manier besteed je nou al die miljoenen, honderden miljoenen aan de arbeidsmarkt. Als je van die al die miljoenen nou eens 10% of bij mij wat 5% alleen maar aan ontwikkeling had gegeven, aan nieuwe ideeën, aan andere ideeën, dingen die er nog niet zijn, dingen die niet passen in de wet, dingen waarvan je denkt van zou dat wel lukken. Dan zorg je dat je met creativiteit nieuwe oplossingen verzint. En dan zie je dat je met vergeten groente, met ander soort organiseren, nou bijvoorbeeld van autisten, met anders omgaan met gehandicapten, arbeidsgehandicapten, in plaats van zeggen wat ze niet kunnen, de beste concurrent van de deeltijden, dan zie je dat er andere oplossingen zijn omdat er werk genoeg is. Maar ja, al het geld in uitkering, ja dat heet geen sociale zekerheid, dat heet uitkering.
Glenn van der Burg (Host): En ben je daardoor ook ooit met EES gestart, met het arbeidsmobiliteitsnetwerk? Want dat is een van die andere dingen die natuurlijk vaak gebeurt. Er is ergens geen werk meer. Dat is altijd verdrietig, want dan moet je afscheid van mensen nemen en dan worden ontslagen en een rauw proces en gedoe en juridisch gelazer. Terwijl misschien wel bij de buurman er wel werk voor diegene is.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou ja, EES was en is eigenlijk een beetje daarop gestoeld. Een aantal redenen. Eén, ik was als vakbondenstuurder heb ik teveel meegemaakt dat mensen ontslagen werden door het sociaal plan. Dan een jaar niks deden en de WW mocht moesten en daar ook niks mochten want je mocht niet opleiden. Je moest beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt om het zomaar te zeggen. En dan na een jaar moesten ze uit het gat van de WW weer omhoog getrokken worden naar een andere baan. En daarvan heb ik gezegd het zou wel handig zijn als er een loopplank over dat gat van die WW gebaseerd werd. Noem het maar. Eerst en dat het geld besteed werd van werk naar werk. Maar dan moet je wel een aantal dingen doen. Op het begin moet je als werkgever verder vooruitkijken dan vier weken sociaal plan en vier weken opzichttermijn. Je moet het als werknemer ook doen. En je moet dus kennis hebben van je omgeving. Is er in andere bedrijven, andere bedrijfstakken, is er ruimte voor mensen die ik vandaag in dienst heb? En ken ik die mensen? Kan ik samenwerken? Kan ik netwerken? En daar is Aesop ontstaan. Zorg dat eigenlijk van werk naar werk in het eerste jaar iets wordt van werkgevers en werknemers samen. Dan hoef je daar ook de UWV niet mee lastig te vallen. Laat de UWV de overheid daar zijn best doen waar de markt het niet vanzelf oplost. En dat is succesvol en dat zorgt dat mensen in beweging zijn en komen in ieder geval. En in grote lijnen hoop ik ook dat dat leidt dat je dan ook de echte problematiek kan helpen langs de lijn van de overheid.
Glenn van der Burg (Host): Werkt het dan daar?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou, op die plekken waar het gebeurt, werkt het. Inmiddels is dat wat verder doorgegroeid naar ACE-netwerken, waarin werkgevers elkaar niet alleen meer zien op het gebied van arbeidsmarktvraagstukken, die op dit moment wat anders liggen dan in de crisis, maar ook op het gebied van kennisdelen, op het gebied van sociale innovatie. Dus je ziet dat netwerken belangrijk is, kennisdelen, om voorbereid te zijn op de volgende stappen. Wat we wel proberen, niet alleen via ACE, maar ook voor het Centrum voor Arbeidsmarktinnovatie, met de SBI, met de SBI Formaat, Dus mensen proberen nou na te denken over waar staat mijn organisatie over vier jaar, wie heb ik waarvoor nodig en waar zitten de lacunes zodat ik vandaag kan handelen in plaats van de overmorgen. Het overmoed laten aan de arbeidsmarkt die niet past.
Glenn van der Burg (Host): Nee, want dat weet je ondertussen zeker natuurlijk.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou ja, ik ben het wat dat betreft ook eens wat Ton Wildharen zei. De arbeidsmarkt, ja voor wie, wat bestaat er? Ja, de arbeidsmarkt bestaat niet. Hij bestaat in fragmenten. In een aantal functies of in een aantal taken of in een aantal flexibele eenheden of wat dan ook. Ja, als we dan de arbeidsmarkt als één gegeven zien, ja, dan heb je daar ook geen oplossing voor.
Glenn van der Burg (Host): We praten zo verder met Jaap Jongen dan. Aan het einde, want dat is dan weer het laatste blokje. Dat gaat hard. Ik ga ze ook nog wel doen, namelijk. Ik heb een enorme column uitgeschreven. Jaap ziet me aan te kijken van is het al bijna klaar. Nee, we zijn op de helft. Dat valt mee. Maar ik ga hem straks vragen. Wat kunnen leidinggevende werkgevers, HR mensen, wat kunnen die nou eigenlijk doen als ze dit horen en denken ja, ik vind ook dat anders moet. Nou, dat is heel makkelijk. Dat hoor je zo.
Glenn van der Burg (Host): Ja, en dan kijk je in je boekje of eigenlijk in je draaiboek en dan denk je, oh jee, vandaag is de columnist Glenn van den Burgh. Dat ben ik zelf. Dus ik heb een mooie column voor jullie geschreven en daar komt ie. De wekker gaat om zes uur. En dat is ochtends, kan ik je zeggen. Veel te vroeg voor een ochtendmens. Of eigenlijk voor een avondmens zoals ik. Snel sla ik de wekker uit om te voorkomen dat mijn vriendin ook duurzaam wakker wordt. En ik blijf even stilzitten op de rand van mijn bed. Ik ben echt extreem geen ochtendmens. Ik sluip van de zolder naar beneden naar de badkamer terwijl de rest van het huis nog in totale rust is. In mijn gedachten dank ik de uitvinding van de douche terwijl de warme stralen mij enigszins wakker prikken. Afdrogen, pak aan, ontbijten, tanden poetsen, haar in de gel en met de trein naar de jaarbeurs. Gelukkig is er in de trein van half acht plek. Een zitplaats waarin ik mijn teksten voor het congres ga doornemen. Want om 9 uur stromen de deelnemers vanuit de HR Strategisch Jaarcongres binnen en om half 9, half 10 start de show. Vandaag ben ik dagvoorzitter van het meest interactieve HRcongres. En dit is een van de dingen waar ik vroeg mijn wet voor uitkom. Als dagvoorzitter ben ik op mijn plek en doe ik waar ik goed in wil zijn. Met voldoende ervaring en vertrouwen om het te doen. En de drijf om het elke keer weer anders, beter, leuker, gezelliger en intensiever te doen. Om elke keer weer te leren. En congresdeelnemers geven mij dat terug. Ze zien en voelen dat ik het naar mijn zin heb. En dat zorgt ervoor dat zij ook weer een beetje meer naar hun zin hebben. Want plezier, lol en geluk werken aanstekelijk. Een virus waar je je juist niet tegen moet inhenten. Een van de sprekers op het congres is Marlies Dokter, HR-directeur bij het Caterina ziekenhuis. Zij vertelde op het congres over het mooie duurzaam inzitbaarheidsprogramma dat zij daar hebben. Maar Marlies had ook een vraag voor de zaal van 120 HR-professionals. Hoe krijgen we iedereen in beweging? Want ondanks alle inspanningen zijn er nog steeds heel veel medewerkers die te weinig aan hun inzitbaarheid doen. De energie in de kleine groepjes in de zaal spatte er vanaf. Van het samenbrengen van verschillende generaties tot het instellen van een plezierpauze, ideeën zat. Alleen wel allemaal ideeën die naast het werk plaatsvinden. Interventies in bijeenkomstvorm of een app of wandelcoaching. En Christel van de Ven, duurzaam inzetbaarheidsspecialist en een van de andere sprekers die vroeg gaan de zaal. Ik ben zo benieuwd naar de ideeën om aan inzetbaarheid te werken in het werk. Dus niet weer iets ernaast, maar juist in het werk of in de manier waarop het georganiseerd is. Met volle moed ging ik als dagvoorzitter met deze bijzonder rake zaal en microfoon de zaal in. 120 HR-specialisten hadden net 15 minuten gebrainstormd. Nou, reken zelf maar even uit hoeveel minuten dat bij elkaar opgeteld is. En hoeveel ideeën denk je dat er naar boven kwamen? Vijf? Misschien wel tien? Het bleef na de vraag van Christel akelig stil. En ook de tweede keer vraag hielp niets. En is dat niet de makker bij inzetbaarheid of misschien wel in het AR vak in het algemeen? Er wordt van alles om het werk heen bedacht, randvoorwaarden, instrumenten, regelingen, maar aan het werk zelf wordt niet gesleuteld. Terwijl daar toch de impact ligt. Als wij mensen helpen om te doen waar ze goed in willen worden, dan is die ontwikkeling toch eigenlijk vanzelfsprekend. Dan vliegt de bevlogenheid toch omhoog. Dan wekken we samen werkenergie op. Zoveel energie dat zelfs de meest overtuigde avondmens, ochtends vroeg met plezier en een beetje hulp van de douche zijn bed uitkomt. Om te doen waar hij goed in wil zijn. Nou, dat was hem voor deze week. Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. Ik kijk even naar de overkant, want ik heb toch een publiek van één. Ah, er wordt wel enigszins geglimperd. All right. We praten zo verder met Jaap Jongian, directeur van SB Formaat.
Glenn van der Burg (Host): Jaap Jongian is te gast. Nou ja, als wij hier muziek draaien, dan wordt er altijd doorgekletst. En nu dan vliegen de vonken ervan af. Nou, zoals vandaag met Jaap. Ja, we hebben het over de arbeidsmarkt, we hebben het gehad over, er zijn heel veel mensen die graag willen, maar die nog steeds, die al langer tijd langs de kant staan. Die niet op die arbeidsmarkt, nou ja, alsof dat een ding is, maar die gewoon niet aan het werk komen, simpel gezegd. Nou, laten we het even klein en behapbaar maken. Dit is ook een gevaarlijk onderwerp waar iedereen wat van vindt en vervolgens gebeurt er niks. Dus stel je voor dat er wordt geluisterd en er zijn mensen die zijn het totaal met ons eens. Die vinden dat ook. Wat kunnen zij nou doen? Stel je voor een HR-manager, HR-professional of een leidinggevende. Wat kunnen ze nou zelf doen in hun eigen invloedsfeer om ervoor te zorgen dat er wat gebeurt?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou ja in ieder geval het mooie van jouw column was dat er ook een opmerking kwam over kijk niet alleen buiten het werk maar kijk ook in het werk en kijk niet alleen maar wat je kan doen met bijvoorbeeld mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt als het gaat om kan ik ze iets laten doen waar ik iets extra's voor verzin. Maar kijk met 10 andere HR mensen of je 2, 3 mensen aan kan nemen die iets doen, dat vergeten groente verhaal van net, die iets kunnen doen voor werk wat structureel is. Dus niet door de voordeur mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt binnenhalen en aan de achterkant dadelijk weer mensen eruit gooien. is de cirkel wel rond maar is niet lekker circulair om het zo maar te zeggen.
Glenn van der Burg (Host): Nee niet op goede manier.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Precies en besteed veel meer tijd aan creativiteit, veel meer tijd aan het is niet vanzelfsprekend dat het vandaag is zoals het morgen is, het is niet vanzelfsprekend dat het hetzelfde blijft als gisteren op allerlei vlakken. Kijk echt, maak tijd, neem tijd. Ik heb dat vroeger wel eens genoemd lummeltijd bij het koffiezetapparaat. Neem tijd, maak tijd om juist die andere dingen de kans te geven. En laat dat maar een keer fout gaan. In het kader van duurzame zetbaarheid blijf ik nog steeds met dat ding in mijn hoofd zitten. Ik vond het een fantastisch voorbeeld van een bedrijf die zei wij willen dat ons de mensen meer bewegen. Dat is gezond voor ze. Ja, kunnen ze wel naar een sportschool sturen, maar we kunnen misschien zelf wat doen. Ik vond het een leuk idee. Of dat nog loopt, weet ik eigenlijk niet. Als het nog loopt, is het trouwens letterlijk. Maar toen hadden ze in hun trappenhuis, op verschillende etages, staatsloten op de trap gelegd. Op verschillende momenten, op verschillende trappen. En als jij maar op de trap liep, had je kans om tijdens je werk, zoals het staat, het project heette Betrapt. Dan doe je iets wat net even iets anders is dan gewoon. En daar ben ik naar op zoek. Wij zijn bezig met een project samen op de Utrechtse Heuvelrug Sociale Dienst en de gemeente Utrechtse Heuvelrug en met de SBI om 24 mensen met afstand tot de arbeidsmarkt, wat wij overigens per definitie, ik heb het nu al een aantal keer genoemd, ik kom daarop terug, per definitie noemen mensen staan niet met een afstand tot de arbeidsmarkt, want dan ben je er al niet meer. Mensen staan centraal op de arbeidsmarkt en wij staan daar omheen. Dat is een beetje een lekkere positie dan op een afstand van de arbeidsmarkt. Maar met die mensen hebben wij met werkgevers, gemeenten, regionale sociale diensten, de SBI, gezegd van wij willen deze mensen een contract aanbieden met de samenleving. Een contract voor vier jaar. Je hebt al vier, vijf jaar niet gewerkt. Kansloos. Je mag een keer meedoen met de werkervaringsplaats. Je mag een keer stage lopen. Je mag een keer drie maanden ergens werken. En heel vaak zie je dat het niet lukt, terugvalt op de bank. En je hebt weer een ervaring rijker en een illusie armer. Enfin allemaal dat soort dingen. Wij willen deze mensen een contract voor vier jaar aanbieden. Samen met werkgevers, samen met de gemeente, samen met de regionale sociale dienst. Omdat als je iets wil bereiken in deze wereld op het gebied van arbeid, heb je sowieso al vier jaar nodig voor je kwalificatie. Vier jaar voor een opleiding. En mensen die al vier jaar niet meedoen, zouden in twee, drie maanden aan de bak moeten komen. Gaan niet werken. Dus als HRM'ers, BZ'ers, hoe je ze ook mogen noemen, maar mensen die echt om mensen geven, want dat zouden ze moeten zijn. Zeggen van hé, dat is interessant, neem dan contact met me op, want dan kunnen we eens kijken of we ook een project, contract met de samenleving, met jullie kunnen gaan draaien. Waarmee we zoeken naar nieuw werk.
Glenn van der Burg (Host): Maar vertel eens meer. Jullie gaan 24 mensen, die krijgen een contract voor 4 jaar, die krijgen werk voor 4 jaar. Wat gaan ze doen?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou, we zijn nu begonnen met zeven werkgevers in de zorg. Die zijn nu bezig om te kijken van welke activiteiten zijn deze mensen toe in staat. Wij doen dat aan de hand van een, ik noem het even het Johan Cruijff veldje, een proefveldje, een talentenveldje waarin mensen mee mogen draaien op zo'n veldje om te kijken hé, waar zit mijn interesse in de zorg? Dat kunnen mensen meteen proeven. Hoe gaat dat? Maar wat kan ik? Wat vind ik daarvan? En dan worden ze toegeleid naar een werkgever om te kijken van hé, wat kan ik daar doen? En als het na drie maanden niet lukt, dan kan je terug naar twee maanden een maand opleiden. Als dat weer genoeg is, kan je weer drie maanden bij een andere werkgever, maar je blijft vier jaar, kom je niet meer op de bank thuis, maar blijf je meedoen op het speelveld. En je hoort dus vier jaar lang bij dit, bij deze werkgever.
Glenn van der Burg (Host): Vier jaar hoor je erbij, bij deze werkgevers.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Om te werken aan je eigen duurzame zetbaarheid met echt mensen, met afstand tot de arbeidsmarkt, die centraal op die arbeidsmarkt moeten staan. Het kan, maar het vraagt namelijk om wat anders denken.
Glenn van der Burg (Host): En aandacht hoor ik je ook zeggen. Geduld.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Glenn, ieder mens is een uniek mens en als wij praten over miljoen mensen praten wij over 1 miljoen unieke mensen. En die 1 miljoen geloof wel niet meer in, want dat is zoveel, dat zal wel niet meer waar zijn. Het zijn 1 miljoen unieke mensen en ieder uniek mens, als ieder haren maar één uniek mens meeneemt, één mens probeert te plaatsen, moet je eens kijken wat er gaat gebeuren.
Glenn van der Burg (Host): Ja.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou, dat zou je heel concreet kunnen doen. En als het nu niet kan, in een hoogconjunctuur, Ja, over drie jaar begint, oh nee dat mag ik niet zeggen, over drie jaar de crisis begint dat weet nog niemand. Ongeveer. Als de crisis begint dan staan mensen krachtiger en dan hebben ze misschien meer kans om te blijven werken dan dat ze nu hebben.
Glenn van der Burg (Host): Nou en andersom, het betekent ook iets voor die werkgever. Want die leert toch ook hartstikke veel. Want die leert toch hoe die mensen die niet te vinden zijn, hoe die toch kan inpassen, hoe die toch het werk. Als je het over sociale innovatie hebt, daar kan je urenlang over roepen, maar als jij het niet voor elkaar krijgt als organisatie om het werk te schikken naar de mensen die je hebt, dan ben je niet sociaal innovatief.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Nou ja, het is wat Ielmarine al zei, de Finnische professor over de workability index, wordt het niet eens tijd na 2000 jaar dat we niet mensen proberen aan te passen aan de organisatie, maar de organisatie aan te passen aan mensen. En is de organisatie niet een vertegenwoordiging van de veelheid van talenten van mensen, die omdat die zich aanpast aan die mensen, zich ook makkelijker aanpast aan de markt van klanten. In plaats van een star gebouw te zijn van functies, loongebouwen, keiharde bureaucratische afspraken. Ja. Het is een visie op mens, organisatie en samenleving die anders is dan de economische, functionele, blauwdrukdenk manier. die in ieder geval gezorgd heeft dat een miljoen mensen niet mee mogen doen. Dus laten we er voorzichtig van uitgaan dat dat niet gewerkt heeft. Nou, misschien werkt het op de andere manier, de menselijke manier, de medemens manier, op de gemeenschap manier, op de samenlevingsmanier wel. In ieder geval moeite waard om het te proberen.
Glenn van der Burg (Host): Mooi, ja. En ik hoor jij dus zeggen, als je dat doet dan, want iedereen heeft natuurlijk z'n mond vol over agile en wendbaar zijn en zo. Dat is allemaal helemaal integerwoordig. Maar ik hoor jou hiermee zeggen, als je dit doet, dan leer je dus ook wendbaarder te zijn in het opnemen van talent. Maar je zoekt dus, in plaats van dat je denkt van ik krijg het vanzelf wel in mijn schoot geworpen. Het is niet alleen voor werknemers voorbij dat je 40 jaar bij dezelfde baas werkte, maar het is ook voor werkgevers voorbij dat de werknemers 40 jaar bij dezelfde baas werken. Het is ook voor de overheid voorbij dat iedere werkgever en werknemer keurig en netjes zei wat een haak deed. Nee, de boel is doorgeëmancipeerd. En vraagt om andere besluiten, vraagt om andere denkwereld, vraagt om andere processen. En als je dat probeert in te zetten, met die beweging heb je kans dat iedereen gewoon mee kan doen. En of dat dan topsport is, eerste divisie of tweede divisie, dat maakt mij niet zoveel uit, maar je komt wel allemaal aan de bak.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): En je mag allemaal meespelen. En je mag allemaal meespelen. En volgens mij is die mogelijkheid er. Maar je hebt wel mensen nodig die het lef hebben om dat in gang te zetten. Dus nou ja, jouw oproep in de kolom aan de Hare Emmers. Ik herhaal hem nog een keer. Meld je, doe mee en laten we deze sport op de arbeidsmarkt tot succesvol maken.
Glenn van der Burg (Host): Mooi. Het is niet het enige wat jullie doen, volgens mij. Even en passant noem je even dat jullie... Natuurlijk, je hebt je SB-formaat, maar daarnaast zijn jullie ook een plek waarin jullie eigenlijk een soort samenkomst willen zijn. Waarin werkgevers, werknemers, iedereen die daarmee te maken heeft, dat die indoor en bij Zonneheuvel, dat die daar eigenlijk gaan werken aan die nieuwe arbeidsmarkt. Die inclusieve arbeidsmarkt, die welwerkende arbeidsmarkt. Wat gebeurt daar nog meer?
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Wij noemen ons graag het huis van arbeidsverhoudingen en waarin dus ook sociale innovatie maar ook arbeidsmarktactiviteiten plaatsvinden en daar waar we ook hardop naar op zoek zijn om het zelf ook te doen. Bijvoorbeeld ons eigen landgoedbeheer is volledig circulair. Maar ook duurzaam op het gebied van participatie. Mensen die meedoen vanuit een min of meer kansloze situatie. En bij ons via een prachtig bedrijfje, want bij ons zit landgoed. Goed land moet ik het goed zeggen. Goed land, precies andersom. Meedoet om zeg maar mensen met vluchtelingenstatus met weer die afstand of centraal op de arbeidsmarkt ook via die lijn weer aan het werk te helpen. Dus we doen het zelf ook om het zomaar te zeggen. Ja en wij proberen ook juist om langs de kant van, in samenwerking met de Hogeschool Kunst Utrecht, langs de kant van de kunst en de creativiteit juist ook op arbeidsmarkt, op die andere elementen ook weer andere invloed te krijgen. Door te laten zien wat de natuurlijke beweging op het landgoed, met onze meewerktuin onder andere, wat de natuurlijke beweging op het landgoed meegeeft hoe je als mens je organisatie in kan richten. Hoe je de natuur als voorbeeld ziet. Hoe je veel meer leeft langs de P van people, de P van planet. Ook de P van profit, want er moet ook wat verdiend worden. Maar ook de P van pneuma, bezieling. En dat je zegt, ja maar het is het volledige verhaal. Vandaar als je praat over de arbeidsmarkt, praat je ook over arbeidsverhoudingen. Praat je ook over een mensvisie, praat je over een organisatievisie. En iedere keer, iedere dag opnieuw, ochtends als jij om 6 uur staat te douchen, iedere dag opnieuw, heb je opnieuw de keuze, laat ik die 1 miljoen mensen staan of doe ik er wat mee? Nou, laten we hopen dat er nog veel gedoucht wordt en dat er nog heel veel van die mensen langs die kant van die douche je bedenkt van, die neem ik mee, daar ga ik wat mee doen.
Glenn van der Burg (Host): Ik dank jou zeer. Fijn dat je hier was. Bent. Dat is altijd zo gek. Dan zeg ik was, maar je bent er nog.
Jaap Jongejan (Algemeen directeur SBI Formaat; oud-voorzitter CNV Vakmensen; oprichter EES): Ik ben er nog steeds.
Glenn van der Burg (Host): Fijn dat je hier bent om met ons te praten over de arbeidsmarkt en fantastisch om te zien hoe gepassioneerd je daarover bent. Volgens mij blijf je dat nog wel even een tijdje. Wij gaan straks lekker verder in de tweede uur van People Power. En daar gaan we het hebben over werkenergie. Ik heb er al een beetje in de column over verteld. Waarom is dat van belang? En wat doen organisaties eraan om meer werkenergie op te wekken? En overigens gaat dat twee kanten op. Het is wat je geeft aan je werk, maar het is ook wat je terug krijgt van je werk. En we spreken daar twee HR mensen over, beide van ziekenhuizen overigens. Bert Roelofs en Judith Winkels. En die hoor je straks.