Voice-over (Promo): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow.
Harry Starren (Host): Als de week begonnen is, bieden wij troost voor onderweg. Als je thuis of in de auto zit, dan houden wij café zoals de Vlamingen zeggen. In People Power Café Forum gaan spraakmakende mensen in gesprek over een werkthema. Met onderscheidende opinies en interessante invalshoeken. Vandaag in Café Forum hebben we ondernemers die het anders doen. Zij verlaten de gebruikelijke gebaande paden en kiezen hun eigen weg. Drie ondernemers die elkaar en ons laten delen in hun eigenzinnige gedachten en hun onalledaagse praktijk, ter lering en vermaak.
Vandaag zijn dat Joriene Beks, Marianne Nobels en Henry Mentink. Joriene Beks van stichting La Vie en Rose, dat kwetsbare jongeren begeleidt in de ontwikkeling naar zelfvertrouwen en levensgeluk. Marianne Nobels die zich, na een lange carrière als onderwijsbestuurder, verzelfstandigde en interim-manager werd. Onlangs kocht zij zes woonboten aan het inmiddels gesloten Zandpad in Utrecht. En ten slotte Henry Mentink, die zijn bedrijf in duurzame mobiliteit verkocht en het Veerhuis in Varik begon, een bijzonder ontmoetingscentrum. Bij het gesprek, als altijd in Café Forum: Harry Starren en ik, Glenn van der Burg.
Henry, ik kijk naar jou, want je hoorde weer “vaarhuis”, maar het heet toch echt het Veerhuis. Waarom heet het zo? En wat is dat voor plek? En meteen een grote vraag: wat zeggen we over jou als je dood bent — waar ben je dan om bekend? Waar ben je nu mee bezig, wat drijft je?
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): Het Veerhuis ligt aan de Waal en was van origine ook een veerhuis. Er ging een veerpontje en in de zomer vaart die nog steeds. Niet gratis, 1,50 euro voor fiets en voetganger. Het is een pleisterplaats; we serveren koffie en in de zomer is het behoorlijk druk.
Als ik dood ben, wil ik vooral gegroeid zijn in mijn ziel. Wat er buiten mij is gebeurd, is mooi, maar die innerlijke groei is het belangrijkst. Daarom doe ik dingen die de wereld een stukje mooier maken. Bijvoorbeeld: ik zet me in om de hele aarde op de werelderfgoedlijst te krijgen. Niet alleen de grachtenpanden, maar alles wat we hebben is het behouden waard.
Ik heb in het bedrijfsleven gezeten, Nijenrode gedaan, keurige baan gehad, maar in 1990 nam ik ontslag. Mijn idee: als je een ideaal hebt, laat het dan zien. Zo startte ik de eerste professionele wereldwinkel (1993/1994) en vroeg me af: kun je zakelijk ook anders? Zonder bank of aandeelhouders, vanuit relaties in plaats van geld. Klanten legden samen 100.000 gulden in — toen kenden we het woord crowdfunding nog niet.
Later heb ik MyWheels opgezet, een van de drie grote deelautobedrijven, begonnen met één auto. We financierden zonder bank, met obligaties met rente in natura: leg je 1.000 euro in, dan krijg je 500 kilometer rijden. Dat kwam neer op zo’n 8% rente. De Nederlandsche Bank schreef ooit: “Verboden, u bankiert zonder licentie.” Ik heb geen advocaat genomen; dan kom je in strijd. In plaats daarvan stuurde ik liefde, schreef een normale maar warme brief en beantwoordde hun vragen. Uiteindelijk nodigden ze me uit en kwamen met vier oplossingen. We hebben het juridisch goed geregeld met obligaties. Die aanpak gebruik ik nog steeds, ook bij het Veerhuis: leg je 250 euro in, dan krijg je levenslang gratis koffie. Zo houd je geld verbonden met de bedoeling, en werk je vanuit gemeenschap. Als relaties voor de baten uitgaan, kun je eigenlijk niet failliet gaan. Organisaties die ik opzette, bleven leven of stierven “natuurlijk” zonder schade.
Harry Starren (Host): Joriene Beks — ik noemde je net van alles, maar het is Joriene Beks. Jij vroeg eens steun voor La Vie en Rose. Wat is La Vie en Rose en waarom doe je dit?
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Drie jaar geleden hebben we La Vie en Rose opgericht, samen met een paar anderen, uit een maatschappelijke behoefte: jongeren die tussen wal en schip dreigen te vallen bij het halen van een startkwalificatie. We helpen hen weer mee te doen, vooral door te bouwen aan zelfvertrouwen, met tijd en ruimte om hun plek in de maatschappij te vinden.
Waarom ik dit doe? Omdat ik hier echt impact kan hebben. Een verschil maken dat ik zelf kan organiseren, vanuit mijn hart. Ik ben niet op woede gedreven; woede is vaak machteloosheid. Ik kies voor de positieve energie. We zeggen: je verleden hoeft je toekomst niet te bepalen. Je hebt een keuze.
Harry Starren (Host): Marianne Nobels, jij vertelde mij eens over je jeugd. Je deed een test en kwam ergens achter. Wat was dat?
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Ik ben dyslectisch en werd op school als dom versleten. Je wordt niet geholpen, maar buitengesloten. Thuis werd ik ook gepest. Op mijn 17e deed ik alles wat God verboden heeft. Toen vroeg ik me af: ben ik echt zo dom? Ik spaarde 150 gulden voor een test. Daaruit bleek: IQ 130 en heftig leesblind. Ik had al een diep vertrouwen dat ik iets kon — creatief, ik durfde veel — maar met die uitslag werd ik zekerder en ben ik gaan leren. Mijn leven staat in het teken van leren. Ik besloot: als ik ooit iets te zeggen heb, ga ik het verschil maken voor kinderen zoals ik.
Harry, je zei dat ik zes woonboten heb gekocht aan het Zandpad. Het zijn hoerenboten, sommigen zeggen hoerensloepen, twintig bij vijf per stuk. Daar is jarenlang 24/7 gewerkt; er hangt nog een briefje met de werktijden. Ik maak er in Vianen een totaal zelfvoorzienend roei- en trainingscentrum van. Drie boten worden botenloods, drie worden trainings- en herstelplekken met douches en drinken. Ik werk samen met studentenroeiverenigingen Triton en Orca. Zonnecellen op het dak, waterzuivering, biotanks — energieneutraal en milieuvriendelijk. Enorm mooi, maar ook enorm moeilijk vanwege regeltjes; ik liep overal tegen bureaucratie aan.
Harry Starren (Host): Henry, jij werkt “buiten de gebaande paden”. Je noemde ook een mooie dood van een organisatie.
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): Ja, naast MyWheels richtte ik op verzoek van Verkeer en Waterstaat de Stichting Gedeeld Autogebruik op om deelauto’s te stimuleren, richting Tweede Kamer en gemeenten (bijv. wegsleepregelingen). Toen de subsidie stopte, hebben we netjes afgerond, gearchiveerd en de stichting “natuurlijk” beëindigd. Zo kan het ook.
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Wij doen het met mensen en relaties. Onze methode staat en valt met vertrouwen. Jongeren komen vaak met beschadigingen: vader in de gevangenis, moeder die het niet aankan, uithuisplaatsingen, kindermishandeling. Je bent 18 en niemand houdt onvoorwaardelijk van je — dan duwt het systeem je in vechtmodus. Wij laten vanaf dag één voelen: je hebt invloed, je kunt impact maken. Zelfvertrouwen, vertrouwen in elkaar. Als er een wil is, is er een feestje. Willen moet je zelf — je kunt alleen verleiden.
Voor mij is dit geen “werk” in de klassieke zin. Het is één geheel met wie ik ben. Het maakt me groot en houdt me klein tegelijk — ik leer elke dag van de jongeren.
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Ik herken dat. Luisteren zonder oordeel is cruciaal. Ik was directeur van een school in een Vogelaarwijk in Amsterdam, met “white trash” zoals men het noemde: gooiden met meubilair, tienermoeders, vmbo. In plaats van straffen vroeg ik: wie wil er met mij lunchen? Ze kregen thuis geen eten, dus dat was al winst. Ik stelde twee vragen: wat zou je doen als je directeur was, en wat niet meer? Ze wilden een gezellige kantine; we deden een prijsvraag, kochten verf, en ze maakten hun eigen kantine. Kluisjes werden met een graffiti-kunstenaar kunstwerken. Opeens kwamen ze naar school, maakten niets meer kapot. Waar ik ze eerst de school in moest trekken, duwde ik ze aan het eind van de dag naar buiten.
Harry Starren (Host): Joriene, werk je ook met de omgeving van jongeren — ouders, buren, vrienden?
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Onze coaching richt zich op de invloed die jongeren zelf hebben. We proberen ook de omgeving te betrekken, maar lopen soms tegen het systeem aan. Bijvoorbeeld een meisje dat thuis moet blijven in een ongeschikte thuissituatie zonder alternatief. Ouders zijn welkom; vaak zijn ze apetrots als ze zien wat hun kind kan. Dat gevoel van “ik mag er zijn” is essentieel — oordeelvrij kijken en trots op wat je zelf hebt toegevoegd.
Harry Starren (Host): Ik denk aan Restorative Circles uit Rio: de kring om de dader verbinden met de kring om het slachtoffer. Dat levert soms wonderlijke uitkomsten op, zelfs vriendschap en vergeving. We moeten als gemeenschap dingen weer samen oplossen, de commons. Het dorp moet terug.
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): Eens. Ik ben voorzitter van de stichting Ecodorpen Nederland; wereldwijd zijn er zo’n 6.000 plekken waar mensen in gemeenschappen zelfvoorzienend leven. De commons-beweging groeit: samen tuin, energie, zorg. Niet via de overheid, maar met elkaar regelen wat kan.
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Begrip en nieuwsgierigheid naar de beweegredenen van de ander zijn sleutels. Niet alleen je eigen levensgeluk en impact, maar ook bewustzijn van je invloed op het leven van anderen. Dat leren jongeren ook.
Harry Starren (Host): Wat deed dit werk met jou, Joriene? Hoe ben je anders gaan kijken?
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Ik was naïef en dacht: met goede regels en cultuur kom je er altijd. Ik leerde dat je mens bent met emoties en in spannende momenten anders doet dan je wilt. Je kunt altijd reflecteren en groeien. Ik ben menselijker geworden, minder maakbaarheidsdenken, meer bewegen met de natuur en de langere termijn.
Harry Starren (Host): Kunnen jullie nog voor een baas werken?
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Ik begeleid transformaties (o.a. via Holland Consulting Group) en werk dan “voor” een opdrachtgever, maar eigenlijk samen. Ik doe het met hart en ziel, anders niet. Als het niet matcht, pas ik me niet meer aan.
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Ik werk vaak voor opdrachtgevers als interim- of crisismanager. Dan kijk ik: waar wil de organisatie naartoe, wat is nodig, wie heb ik nodig? Dat is ook voor iemand werken, maar vooral samen werken.
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): Voor een baas werken is niet slecht. Maar toen ik stopte met loondienst merkte ik na drie jaar: ik had niet aan mezelf gewerkt. Als je bij je binnenste blijft, gaat het stromen en gebeuren er wonderlijke dingen.
Harry Starren (Host): Jullie hebben alle drie iets met de HAS, de Hogere Agrarische School. Hadden jullie boer moeten zijn?
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Ik niet, ik was directeur HRM, maar ik heb wel iets met natuur. Na de agrarische kant ging ik naar Nijenrode en de farmaceutische industrie. Ik heb nog een paardenfokkerij — ik ben dol op bouwen: aan mensen, organisaties en merrielijnen.
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Henry en ik zaten op de christelijke agrarische hogeschool (Dronten/Velp). Daarna ben ik de strategische managementkant opgegaan; altijd met “aarde” in mijn systeem.
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Mijn kinderen roeien; mijn dochter is sportvrouw. Ik kocht die boten mede door die verbinding. Roeiverenigingen moesten weg uit Vianen; ik had de boten — dan maak je combinaties.
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): Over combinaties gesproken: iemand zei in Ruigoord dat die plek op de werelderfgoedlijst moest. Toen dacht ik: waarom niet de hele aarde? En als we naar boeren en stikstof kijken: het echte probleem is de grondprijs. Wereldwijd niet meer handelen in grond zou ons als wereldburgers enorm veel schelen; nu drukt pacht en grondprijs zwaar, zeker bij boeren. Dat belemmert omschakeling naar biologisch. We zijn op weg naar een nieuwe economie.
Harry Starren (Host): Gaan we naar een andere wereld?
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Ja. Jongeren kiezen bewuster voor werkgevers met echte MVO-waarde. Ze stellen kritische vragen: wil ik bijdragen aan vervuiling? Dat verandert echt.
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Mijn roei- en trainingscentrum is totaal zelfvoorzienend (zonnecellen, waterzuivering, biotanks), maar ergens landen als onderneming is enorm moeilijk door regeltjes. Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg — dat helpt vernieuwing niet.
Joriene Beks (Mede-oprichter Stichting La Vie en Rose): Preventie heeft geen verdienmodel, zeggen gemeenten soms. We voorkomen ellende, maar financiering is lastig. Gelukkig zie ik wel beweging naar breder kijken: wat helpt Nederland echt?
Henry Mentink (Ondernemer; oprichter MyWheels en initiatiefnemer Veerhuis Varik): De commons groeien. Jan Rotmans zegt: in Nederland bewegen al circa 1,5 miljoen mensen zich in de commons. Een nieuwe maatschappij van onderop en van binnenuit.
Marianne Nobels (Ondernemer en interim-manager; voormalig onderwijsbestuurder): Het is niet “de nieuwe wereld”; het is vandaag en morgen. Verander de wereld, begin bij jezelf. Doe nu waarover je praat. En aan de overheid: sta het goede toe. Geef ruimte om duurzaam te handelen.
Harry Starren (Host): Dit was het, Glenn. We lopen naar het einde van de uitzending.
Glenn van der Burg (Host): We zijn er gewoon, Harry. Ik vond het mooi: van groot naar klein, persoonlijk naar inhoud. Volgende keer: wie zorgt er voor de drank? Misschien ik. En over stikstof: ik ga straks met 100 naar huis in mijn elektrische auto, want bij 130 gaat je actieradius hard omlaag.
Dank jullie allen. Volgende week zijn wij er weer. Anne Kramer komt langs over haar nieuwe boek “Ben jij activist?”. En als je niet kunt wachten: er zijn nog 275+ afleveringen van People Power te luisteren via peoplepower.radio. Fijn dat je luisterde.