Glenn van der Burg (Host, People Power): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. People Power opnieuw Business Radio. People Power is een programma over de kracht van mensen in organisaties. Met interviews en laatste inzichten voor betere prestaties en gelukkige mensen.
Jeroen Busscher (Interviewer): Deze week in Gespreknet. Ja, deze week in gesprek met... Stop! Stop! Stop! Nee, dit is een overval. Nee, Glenn, ga in je stoel zitten. Dames en heren, welkom bij People Power. Dit is een revolutie. Wij nemen de microfoon bij deze over. Glenn van der Burg lult al genoeg en liefst bevraagt hij andere mensen zonder dat hij ooit zijn ziel toont. Maar deze keer zal het anders gaan. Wij nemen het over. Ja, Glenn raakt helemaal in paniek. Hij was de hele dag, stond hij al naar zweet. Niet normaal. Angstzweet. Misschien had u het nog niet door, maar Glenn heeft weer eens een boek geschreven. Kijk, ik hou hem voor de camera en ik zal hem voor u oplezen. Hij heet Hoe werkt de mens, Glenn? Want Glenn staat er niet achter, maar hebben ze symboliseert met een symbool met een vraagteken met die kop van Glenn erin. Dus hoe werkt de mens Glenn? En dat is tegelijk ook het concept wat we hier gaan doen. Glenn is nu eens een keer object en niet bestuurder van het geheel. Dus Glenn moet zijn mond houden, hij mag muziekjes starten. Als hij wil. We zitten hier in de studio met Stella Jager van S2 uitgevers. Dat is gewoon de uitgever van Glenn. En met Erik, zijn eindredacteur. En om dat te laten horen dat ze er zijn, gaan wij nu even leuk als introductie gillen met z'n allen. 3, 2, 1, yeah! Zo'n uitzending wordt het dus. Hé Glenn.
Glenn van der Burg: Jeroen, waarom had ik jou ook alweer gevraagd? Als je vraagt krijg je pijn, dat weet je. Wat heb ik gedaan? Ik heb jou boekt. Hoe werkt de mens? Glenn is doorgelezen. Dat had ik al eerder voor je gedaan. Dat is vriendelijk.
Jeroen Busscher: En ik heb tien vragen eruit gehaald. En die tien vragen die combineren twee dingen. Want de ene kant kan de kijker, de luisteraar zien waar gaat dit boek nou eigenlijk over en zich gekieteld voelen om hem te bestellen. Maar de andere kant gaat het ook de auteur laten zien. Want ik ga eigenlijk de vragen waar jij de lezer mee confronteert, die ga ik, my choice natuurlijk, ga ik aan jou voorleggen. En zo krijgen we dan uiteindelijk het antwoord hoe werkt de mens?
Glenn van der Burg: Glenn, wat een goed idee. Het enige waar ik me nog een beetje aan vast kan houden is dat ik nog steeds achter de knoppen sta. Dus als het echt heel erg wordt kan ik nog altijd jullie telefoon aanzetten. Ik vraag Erik, de eindverantwoordelijke van dit hele spul, om gewoon fysiek in te grijpen als Glenn teveel ingrijpt. Laten we het zo zeggen. Straks gaat Stella, die gaat ook een gloedvolle speech houden. Dat gaat zo'n twee, drie uur duren. Maar het worden echt woorden waar u van gaat gillen. Erik gaat natuurlijk de champagne straks ontkurken. Ik heb geschenken gekocht. Die ga ik Glenn toewerpen. Het wordt een doldwazenmiddag. Glenn! En niet geheel onbelangrijk, want ik heb een boek samen met Rick van Baaren geschreven. En Rick is ook online, dus die halen we er zo ook nog ergens bij.
Jeroen Busscher: Oh ja, Rick is er ook nog. Die was ik ook helemaal vergeten. Rick, leuk dat je er bent. Ja, maar hij is nog niet live en dan moet ik eerst op een knopje drukken. Oké, maar die komt nog wel. Ik zit even in de wacht. Dus Glenn, mijn eerste vraag. Jij hebt een boek geschreven. Hoe werkt de mens? En eigenlijk maak je een analyse zoals de mens in elkaar zit en hoe die zichzelf dan tegenkomt op zijn werk. En één ding wat mij meteen greep was dat fantastische boek van Bronny Ware wat ik besteld heb. The Top 5 Regrets of Dying. Dus waar hebben mensen spijt van op het moment dat ze op dat sterrenbed of als ze aan het eind van hun leven liggen. Ja, gezellig onderwerp. Dus we beginnen ook heel positief. We zijn aan het eind van jouw leven, Glenn. Ja, beeld je eens even in. Wat zijn de spijtzaken van jouw leven?
Glenn van der Burg: Waar ik spijt van heb? Ja, het zijn er volgens Bronnie weer vijf. En een van die vijf, daar kreeg ik zelf het meest pijn in mijn buik van. En dan weet ik natuurlijk niet meer precies hoe die heet, maar het komt erop neer dat je niet voldoende contact hebt gehouden met je vrienden. En dat is echt mijn zwakke punt. Ik ben heel goed in het moment, daarom vind ik radio opmaken zo leuk. Mensen die dichtbij zijn, die ik tegenkom, die in mijn gedrag zitten, die zie ik heel vaak. En de mensen die dat niet zien, zitten niet. Ik werk bijvoorbeeld nu weer heel fijn samen met Erik. Dat heb ik 11 jaar lang gedaan, met heel veel plezier. En toen we daarmee gestopt zijn, we hebben elkaar nog wel gezien, maar veel en veel minder. En veel minder dan ik eigenlijk zou willen. En daar ben ik gewoon slecht in. Dus ik denk, als ik ergens spijt van ga krijgen, dan zal dat het wel zijn.
Jeroen Busscher: En moeten wij je dan ook kennen als een mens dat geobsedeerd is door zijn werk? Ben je een workaholic eigenlijk? Of is het wherever I lay my head?
Glenn van der Burg: Ik denk dat dat eerder is, ja. Ja, ja. Nee, ik ben zeker geen workaholic. Want als ik het te druk krijg, dan zoals afgelopen week, dan baal ik daar eigenlijk van. Want ik wil ook gewoon een beetje kunnen lummelen en klooien. En in het weekend het liefst niet werken. En eigenlijk het liefst op woensdag ook niet. Dus ik ben misschien in mijn achterhoofd wel veel met mijn werk bezig. Maar ik wil niet al te veel, niet al te hard werken eigenlijk.
Jeroen Busscher: Ben je een mens van spijt?
Glenn van der Burg: Nee. Mensen die een duur leven, die zijn niet zo bezig met wat er was. Nee, ik heb niet zoveel spijt. Nee, want dan zou je ook heel veel verwachtingen moeten hebben. En dat valt best wel mee. Ik heb niet zoveel verwachtingen. Als dingen misgaan, vind ik het ook niet zo erg. Het is wel blij. Zolang, ja.
Jeroen Busscher: Nou, dit is een mooie uitspraak van de grote filosoof Jeroen Buscher. Het is wel blij. Het staat ook op je WhatsApp volgens mij. Die jongen onthoudt alles. Enigszins, ja. Bewust versus onbewust. Het hoofdstuk waarin je uitpluist welk deel van ons gedrag we eigenlijk sturen. Daar komt het kortweg op neer. En daarin probeer je ook uit te leggen hoe onze hersenen werken, hoe onze manier van denken werkt, et cetera. En dat verleidde mij tot mijn tweede vraag. Wat doen jouw hersenen eigenlijk tijdens het radiomaken? Welke kanaaltjes staan daar open? Wat gebeurt er daar allemaal tegelijkertijd?
Glenn van der Burg: Dat is wel interessant ja. Nou ja, om eerst een beeld te schetsen voor iedereen die aan het luisteren of aan het kijken is. En je bent heel veel dingen tegelijk aan het doen. Ik sta achter 16 schuifjes en met heel veel knoppen. Hoef ik gelukkig niet met alles wat te doen. Maar je moet motorisch best wel veel doen. Dus je zit eigenlijk in een auto, auto te rijden en ondertussen moet je een gesprek voeren. Maar moet je ook nog plaatjes instarten. Moet je ook nog mensen bellen. Dus je moet best wel veel tegelijk.
Jeroen Busscher: En dat motorische is al zo automatisch voor jou geworden? Of zit er nog een L op je studio?
Glenn van der Burg: Nou, dat niet. Nee, nee, nee. Het is niet zo automatisch als... Ik heb collega's hier die al hun hele leven radio maken. Ze doen dingen echt blind. Dat niet. Maar het is niet zo dat ik... Daarom gaat er bij mij nog weleens wat mis. Maar dat vind ik ook weer niet zo erg. Dus dat is zeg maar het motorische. Dan heb je natuurlijk het gesprek. En dat vind ik het wel interessant aan jouw vraag. Wat er gebeurt hier in de studio is dat alles wat ik ooit tegen ben gekomen dat zit ergens in mijn brein verstopt en ik heb het totaal belachelijke vertrouwen dat als ik hier sta dat ik daaruit kan putten. Dus dat er wel iets boven komt poppen uit mijn onbewuste, want ik weet niet wat het is, zodat ik verbanden kan leggen, zodat ik lijntjes kan leggen en voorbeelden kan geven en metaforen kan maken die ergens op slaan. Tenminste, dat hoop ik natuurlijk voor de luisteraar dat ze aan de luisteraar om te beoordelen. Maar daar luistert nog steeds gelukkig best wel een paar mensen, behalve mijn moeder. Dus dat vind ik het interessante wat hier gebeurt. Alleen daar moet je wel het vertrouwen hebben dat het gaat gebeuren. Als je dat niet hebt, ja dan moet je heel veel gaan voorbereiden, want dan moet je een uur lang moet je denken oké als dit gebeurt dan dat en dan ga je allerlei scenario's bedenken. En dan zit je ook niet meer in het nu en zit je niet meer in jouw kracht. Nee en dan wordt het een beetje bedacht, denk ik. Tenminste bij mij werkt dat niet.
Jeroen Busscher: Dus dat wil ook zeggen als jij een gast hebt, is er iets als voorbereiding?
Glenn van der Burg: Ja, er is voorbereiding. En hoe gaat dat dan bij jou? Nou, tegenwoordig gaat het zo dat Erik mijn voorbereiding voor een belangrijk gedeelte doet. Dus dat scheelt. Dat is heel fijn. Ja. Nou, een van de belangrijkste dingen die ik altijd wel voorbereid, is dat ik de begin van de show, dus de opening, de leader, de intro-tekst, die moet gewoon lekker lopen, want dat is het begin van de show. En eigenlijk zit daar ook de hele show in, omdat je triggers erin probeert te bouwen voor de luisteraar, wat zij of hij wil weten. En dat zijn meestal ook de vragen wat een beetje de hoofdvragen zijn eigenlijk van het programma. En ondertussen, maar dat was in het begin zeker niet zo, heb je het vertrouwen opgebouwd dat als je zo'n hoofdvraag hebt als waarom hebben we het hier eigenlijk over? Wat is dit voor ontwikkeling? Dan kun je daar met gemak tien minuten over praten, omdat er altijd wel weer dingen naar boven poppen en nieuwsgierigheid is. Ja, dus uiteindelijk is dat nu gevormd door je eigen nieuwsgierigheid. Gebaseerd op de associatie die het verhaal van de gast bij je opwekt. Ja.
Jeroen Busscher: Dankjewel. Moeten we even naar Van Baaren? Zullen we Rick er even bij houden? Is hij er nou wel? Ja, wacht even hoor. Hij gaat zetten zijn nieuwe video aan. Wacht even, ik hou Rick er even bij. Multitasking terwijl. Kan je ons horen Rick?
Rick van Baaren (Behavioral Science Professor, Co-author): Hey Rick.
Jeroen Busscher: Ik zwaai, je moet de andere kant op zwaaien. Ik had net een volledige crash hier. Maar je bent er weer, dus dat is mooi. Ik heb de laatste minuten zo gemerkt. We moeten jou even kaderen. De beste om dat te doen is Glenn. Glenn, wie is Rick?
Glenn van der Burg: Rick van Baaren is hoogleraar gedragsbeïnvloeding aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Rick is mijn sparringspartner geweest voor dit boek. Want zoals het ook in het boek staat, ik had de vragen en Rick had veel van de antwoorden. Of hij kon me in ieder geval fantastisch op weg helpen. En hij heeft ook een aantal keer tegen mij gezegd dat is inderdaad leuk om te doen, alleen zo zit het niet in elkaar. Dus dat was erg behulpzaam. En wat het leuke aan Rick is, is dat hij naast hoogleraar ook nog eens een enorme ondernemer is. Dus hij heeft ook nog een aantal bedrijven waar hij de wereld mee helpt met zijn kennis van hem en zijn collega's. Rick, wat wou jij aan Glenn vragen?
Rick van Baaren: Ik vond die spijt wel een hele mooie. Ik zou Glenn, maar omdat wij hebben We hebben veel te lang gepraat over het woord digitomie in ons leven. Meer dan nodig is. Maar Bren, kinderen mogen een lievelingskleur hebben. En lievelingseten, dat is mijn lievelings. Heb je ook een lievelingsdigitomie? Even de kijker en luisteraar uitleggen wat digitomie is, Gwen.
Glenn van der Burg: Ja, dan moet ik dat doen, ja. Met Rick erbij die mij dan zegt, ja dat klopt wel, maar... Ik zie alweer een druppeltje van z'n voorhoofd vallen. Klotsende okkels. Ja, en digitomie, dat was voor mij een nieuw woord, maar daar hielp Rick mij bij. En de oorsprong van dat woord is dat ik tegen Rick zei, ik wil een boek maken over de psychologische principes van de mens. En toen zei Rick, dat is een goed idee, die bestaan alleen niet. Toen zei ik, hoe zit het dan wel? Toen zei ik, nou het zijn digitomieën. Dus dat zijn introvert, extrovert. Dat zijn twee klaarblijkelijke tegenovergestelde zaken. Zoals in een paradox. Maar het zijn er twee die elkaar eigenlijk versterken. In plaats van dat je een keuze moet maken. En die staan eigenlijk centraal in dit boek. Het zijn er drie. Er zijn er veel meer. Maar er waren er drie die we leuk vonden. En ja, ik wilde een dun boek schrijven. Dus dat helpt. En zie het als een slap koord tussen twee hele hoge punten. En wij bewegen eigenlijk in ons gedrag continu heen en weer op dat koord. Waarbij het ook zo is, bijvoorbeeld bij promotie en preventie, dat we een chronische voorkeur hebben. Dus een hang naar een van de twee kanten. Oké, maar de vraag was?
Rick van Baaren: Wat is mijn favoriete?
Glenn van der Burg: Je lievelings. Mijn lievelings. Als mijn dochter van elf dat ook nog noemt. Ja, mijn lievelings is, oh dat is lastig zeg. Mijn lievelings is toch wel inclusie, distinctie. Dus erbij willen horen en op willen vallen en anders willen zijn. Omdat je die zo veel terug ziet komen in alles in ons dagelijks leven. En daar volgens mij ook heel veel mee kan doen in organisaties. En waar ligt jouw voorkeur op het slappe koord? Ja, nou die is er. Maar daar moet ik mij even helpen. Nee, jouw persoonlijk.
Rick van Baaren: Volgens mij heb ik hem niet.
Glenn van der Burg: Wat ik wel merk aan mezelf, en dat merk ik vooral vroeger toen ik nog wel eens in vergaderingen zat, gelukkig hoef ik dat nu niet meer te doen, dat ik ga op zoek naar datgene wat er nodig is. Dus als er heel veel querulanten zitten en iedereen zit lastig te doen, dan ga ik de boel bij elkaar vegen. En als het één grote brei en iedereen zit ja te knikken en ik denk, ja, we zitten ja te knikken, maar volgens mij klopt dat helemaal niet, dan ga ik het tegenovergestelde doen, dan ga ik querulant spelen. En Rick, als jij Glenn moet beschrijven, wat voor soort sparringpartner is het als je meedenkt over iemands boek?
Rick van Baaren: Ja, het is gewoon een enthousiaste gast, dat is het. Een blije eikel in mijn digritatie. Nee, dat zou hem tekort doen. Het is wel iemand met vragen en energie die die prikkelt, zeg maar, en die heel nieuwsgierig is. Waardoor je gedwongen aan het denken wordt gezet, terwijl je moet uitstralen dat het zweet niet op je voorhoofd staat. Maar dat is natuurlijk ook zo'n kracht, denk ik, als interviewer daar, als je daar staat, dat die dat doet. Gewoon vanuit een enthousiasme en een interesse. Je moet maar rustig blijven, maar hij stelt net die vervelende vragen, vind ik. Waardoor je echt een tandje dieper moet nadenken. Ja, dat maakt zich klaar. Een jare gast om mee te werken.
Jeroen Busscher: Ah, heel goed. Ik krijg een vinger van Erik, de eindredacteur van People Power. Hij heeft een vraag die u gesteld heeft. Ja, er is een vraag binnengekomen van Lucas van Wees. Glenn, jij weet hoe de mens werkt, maar Lucas vraagt, is de mens meer dan hij of zij denkt of doet? Is de mens meer dan hij of zij denkt of doet? Ja. Waarom? Natuurlijk. Nou, omdat de mens, ja dat is leuk hè, stel een gesloten vraag en je krijgt een gesloten antwoord van een vervelende presentator. Ja, Lucas, dat denk ik wel, want alles wat je denkt en doet sla je op. Dus dat zit allemaal in je lijf. En dat heb ik ondertussen van Rick geleerd. Een belangrijk gedeelte van wie we zijn is ook gewoon meegegeven in de genen. Dat is een beetje de nurture nature discussie of de ik ben nou eenmaal zo gebakken discussie of je kunt je begint als een wit blad. Daar staat ook een stukje over in het boek. Het is allebei. Dus het is en-en. En je bent jegene. Dus een gedeelte van wat je mee hebt gekregen van je ouders, dat zit gewoon in je. En dat bepaalt ook wie je bent voor een deel. En je kunt daar zelf toch nog wel het een en ander aan doen. Maar ik zou zeggen, zet dat vooral in naar je eigen voordeel. Dus als je denkt... Hey, hier ben ik slecht in of dit is een vervelende eigenschap. Geef je ouders de schuld. En als je ergens heel goed in bent, dan moet je vooral dat zeggen. Nee, daar heb ik heel hard voor gewerkt. Dat werkt prima. Dus dat zou ik dat zou ik doen.
Rick van Baaren: Volgens mij ligt het ook altijd in die verkeerde beeldspraak van het tabula rasa, het witte blad. Volgens mij zijn we klei. Het wil zeggen dat die 50 procent geboorte en onontkoombare context waarin je ontgroeit. Dat is gewoon het materiaal waarmee je aan de slag moet. En het lijkt altijd zo dat tabla rasa is zo van je kan er nog alles van maken. Nee, want klei blijft klei. Daar kun je geen gras van maken. Je kan gras nakleien, maar je kan er geen gras van maken. Of je moet uit veen komen natuurlijk. Nee, maar goed. Het materiaal blijft wat het blijft, maar het kan elke vorm krijgen die je maar wil.
Glenn van der Burg: Nou, Jeroen. Nou, elke vorm. Ik denk dat je als je... Hij heeft een mening. Nou, dat vind ik wel interessant. Ja, ik heb een mening. Dat is ongelooflijk. Je schrikt er wel eens een beetje van. Nee, bijvoorbeeld bij preventie-promotie. Dat is een van de digitomieën, preventie-promotie. Leg even uit, heel kort. Preventie, promotie. Wat moeten we daaronder verstaan? Nou, heel simpel. Preventie is zorgen dat je niet doodgaat. Dus fouten voorkomen, ellende voorkomen, wachten met oversteken. Promotie is blijven leven. Dus zorgen dat je je kan voortplanten, dat je lekkerder eten krijgt. Je verbeteren ten opzichte van hoe het is. En preventie, promotie heeft een chronische voorkeur. Dus als jij een chronische voorkeur hebt voor preventie, laten we zeggen mensen die Waarvan wij zeggen, ga alsjeblieft bij de Belastingdienst werken of op andere plekken waarbij dat heel belangrijk is. Die kun je wel proberen te dwingen om enorm veel aan de promotiekant te gaan zitten. Het blijft klei. Maar het blijft preventie. Je ontkomt niet aan wat je gegeven is. Daar ontkom je in dit geval niet aan. Daar zul je ook nooit echt heel goed in worden.
Jeroen Busscher: Ik ga door naar mijn volgende vraag uit het hoofdstuk bewust versus onbewust nog steeds. En dat is een vraag die jou misschien wat bekend in de oren gaat klinken. Het gaat over hoe je jezelf kan veranderen en dus hoe je door dat onbewuste wordt gestuurd en hoe het soms lastig is om je eigen patronen en gewoontes te doorbreken. En toen kwam ik ineens heel gek, kwam ik op deze vraag. Wat heb jij nodig om te kunnen veranderen?
Glenn van der Burg: Dat is de Jeroen Busscher vraag. Ja, nee, heel leuk. Wat heb ik nodig om te kunnen veranderen? Oeh, nieuwsgierigheid. Dat is toch wel de trigger bij mij. Bijvoorbeeld, we zijn nu live op LinkedIn. Dat is dan weer een nieuw ding. Voor de zomer waren we bij iemand aan het eten. Vrienden van ons in Wageningen. De man des huizes werkte ooit bij LinkedIn. Is daar net weg. En die zei tegen mij, er komt iets nieuws. LinkedIn live, lijkt me wel wat voor jou. En dan zeg ik ja. Want vandaar bij nieuwsgierigheid wil ik dan weten wat het is en ik denk dan ook dat is ook wel een soort naïeve vertrouwen van dat zegt hij niet voor niks. Dus dan ga ik me daarvoor inschrijven en dan mag ik erop en dan ga ik ermee klooien en nu... Is dat een flint dat je religieus denkt? Hij zegt het niet voor niks? Ik ben katholiek opgevoed. Dat weet ik niet. Beetje voorbestemming. Beetje een teken uit de hemel. Nou, nee, maar ook vertrouwen op... Nee, ik denk dat het eerder is vertrouwen in de goedheid van de ander, dat die het beste met je voor heeft en dingen ziet die ik niet zie. En dat is heel vaak gebeurd, hè? Zo heeft iemand gezegd, ga je dan nu een boek schrijven? Ga je dan nu een presentatie geven? Ga je dan nu radio maken? En dan, ja, beweeg ik mee. En dat helpt. Ja. Stukken. Ja. Daarom staat er aan het begin van het boek ook, dit boek is er gekomen door al die anderen en een beetje door mij.
Jeroen Busscher: Ja. Ja, mooi. In het hoofdstuk, ik wou zeggen hoe werkt de mens, nog steeds bewust versus onbewust. Daar heb ik veel vragen uit gehaald. Gaat het over je kracht weet en je krachten. En daar leg jij de volgende vragen neer. Wanneer voel jij je sterk? Wat doe je dan? Waar ben je echt goed in? Dus daar komt ie. Glenn, wanneer voel jij je sterk?
Glenn van der Burg: Als ik in het moment ergens sta, dus in de studio, als het maar dan moet gebeuren, dan voel ik me sterk. Ja.
Jeroen Busscher: Oké. En wat doe je dan dat je je zo sterk voelt?
Glenn van der Burg: Nou, er zijn een paar. Dat is wel goed dat je dat vraagt, want dat is zeker niet altijd zo. Je moet me niet bij een brand zetten, denk ik. Ik denk dat ik dan niet zo heel goed ben. Maar als er... Of ik nou hier sta, of ik sta... Vorige week hadden we een live event van VarkMediaNet over duurzaam inzetbaarheid. De week van de duurzaam inzetbaarheid. Ja, dan ben ik gewoon in mijn element en dat is dan de camera's en er zijn mensen en maar in die wereld ben ik gewoon, ben ik ook eigenlijk relatief relaxed. Je bent wel in de aandacht, dat doe je. Ik ben wel in de aandacht, maar ik Oh, faciliterend aan de plek. Nou, dat grappige is dat ik ben er ondertussen wel achtergekomen dat ik vind ook leuk om lezingen te geven. Wat natuurlijk een stom woord is, maar iedereen begrijpt dan wat ik bedoel. Maar ik ben beter, scherven brengen geluk, ik ben beter als ik faciliteer. Als ik voor de structuur zorg en voor de sfeer en voor de vragen.
Jeroen Busscher: Ik zie heel veel beweging bij Erik, die stoot ook heel veel op. Is er nog een vraag uit de luisteraar? Ja, het gaat heel goed met de vragen. Veel vragen, er komen heel veel vragen binnen. Maar Martijn Roosendaal vindt het nogal ingewikkeld te volgen voor iemand die het boek niet gelezen heeft. Dat is de bedoeling, meneer Roosevelt. Dat u denkt, nou het klinkt interessant, maar ik kan het niet zo snel volgen. Heb ik een hele goede tip voor u. Koop het boek. En dat voor maar 14,99. Knijpt een goedkoop boek. Dat moet jij niet zeggen, want dat klinkt het als promotie. Stella, je moet even zeggen wat het boek kost. Het boek kost 14,99. Tjatje, wat een koopje. Dat is de uitgeefste. En Nanda, Peeman vindt dat het veel over de auteur gaat. Er moet meer over de boek, meer inhoud, Jeroen. Ja, dan moet diegene maar de kast op. Want ik ben hier aan het woord. En we gaan het vandaag eens een keer over Glenn hebben. Want zoals gezegd, het boek heet ook Hoe werkt de mens, Glenn. Sorry Nanda. En als u goed luistert, dan hoort u dat ik steeds aanleiding de inhoud van het boek neem. Om Glenn nog meer vragen te stellen. Ik stel voor om weer even naar Rick te gaan, als hij niet ondertussen al op een vuilnisbak is gaan zitten. Ik vraag Rick, vanuit jouw kennis van gedrag, welke observaties heb jij tot nu toe van het gesprek met Glenn? Van jullie gesprek met Glenn? Ja.
Rick van Baaren: Ik vind het lachen, ik leer veel over Glenn. Ik vind het mooi. Wat is je grootste inzicht tot nu toe? Ja, ik ben nog steeds blijven hangen met dat vrienden en collega's ding aan het begin, die spijt aan het eind. Ik denk, ik wil die mannen helpen. Dat gevoel had ik erbij. Kom, we kunnen dit oplokken. Hier is gewoon therapie voor, zeg maar. Ik vind het gewoon mooi om Glenn de constructen te horen uitleggen. Ik vind het gewoon gaaf. Jij hoort natuurlijk als meester dat de leerling het misschien een beetje begrepen heeft. Dan heb ik een vraag aan jou. Het ligt voor de hand, maar waarom heb je Glenn nodig om dit boek geschreven te krijgen? Nou, het is sowieso Glenn's boek. Het is op basis van columns, dus eigenlijk vragen die Glenn aan mij stelt, waarvan ik nooit van tevoren de vraag weet, dus dat zijn altijd spontane antwoorden, daar heeft hij een boek over geschreven. Dus het is Glenn's boek. Waarom ik dit nodig heb om dan op indirecte manier bijvoorbeeld iets kwijt te kunnen, is omdat ik echt een teringhekel aan boeken heb. Want echt, boeken lezen en schrijven is niet mijn ding. Ik ben wel blij dat anderen daar veel beter in zijn. Oké, en wat heeft Glenn dan dat hij dat wel kan, volgens jou? Ja, een bord voor zijn kop. Nee, die heeft daar de... Ja, die wil dat. Die heeft die nieuwsgierigheid, zeg maar. Hij vindt dat mooi, ja. Net zoals... Waarom wil die radio maken? Hij wil de mensen wat meegeven. Hij wil informatie op een of andere manier bij elkaar brengen en daar overzicht en structuur in krijgen. Misschien weet hij niet dat hij dat wil, maar dat wil hij. Ja, dat is heel