Transcript

Glenn van der Burg (Host): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow.

Bei Peoplepower brengt je de laatste wetenschappelijke inzichten en praktijkvoorbeelden. Over leiderschap en leren. Betrokkenheid en bevlogenheid. Inzetbaarheid en inclusie. Omdat mensen het verschil maken in jouw organisatie. Peoplepower, met Glenn van der Burg.

You cannot build an organization fit for the future if it's not fit for human beings. Professor Gary Hamel verbindt de toekomstbestendigheid van organisaties aan de mensgerichtheid van organisaties. En wij geloven natuurlijk dat HR daar een sleutelrol in heeft. In de reeks HR Creates People Power gaan we met HR-verantwoordelijken in gesprek over de kracht van mensen en organisaties. Wat is hun visie op innovatie, ondernemerschap en continu verbeteren? Wat is de kracht van mensen, maar zeker ook de zwakte en welke rol speelt HR hierin? Zo'n beetje drie jaar geleden zijn we begonnen met de reeks en eerder te gast waren onder andere de HR-verantwoordelijken van Mensis, Van der Landen, Palo Alto Networks, Amarant, De Nederlandse Bank, Defensie, ASR, ASML, Philips, Driessen, Unilever en Achmea. Er valt nog heel veel voor je te luisteren als je nu voor het eerst luistert. En in deze aflevering zijn we er bijzonder blij mee. Mickey Spier. Zij is CHRO van Securitas. En professor Aukje Nauta is onze columnist. Fijn dat je luistert naar Peoplepower.

Mickey, bijzonder leuk dat je er bent.

Mickey Spier (CHRO, Securitas): Dank je.

Glenn van der Burg: Ja, we gaan eens even bij jou een kijkje in de keuken nemen. En dat is altijd heel erg leuk, want daar valt veel van te leren voor jouw vakgenoten, want die luisteren naar dit programma, kan ik je zeggen. En straks natuurlijk alleen nog maar meer, omdat ze ook zien dat jij er bent. Laten we beginnen bij Securitas zelf, omdat we even een beeld willen hebben van wat nou eigenlijk de uitdaging is voor het bedrijf zelf. En dan gaan we daarna altijd naar de HR uitdagingen die daar natuurlijk een gevolg van zijn. Dus wat is de grootste business uitdaging voor Securitas?

Mickey Spier: Het op de juiste manier in blijven zetten van onze mensen. Wij zijn een mensenbedrijf. Securitas is een wereldwijde speler op het gebied van beveiliging. In breedste zin des woords. En je ziet dat het vak evolueert. En onze mensen moeten mee bewegen. En zij maken het verschil bij onze klanten. Dus een bedrijf wat continu in beweging is over heel Nederland heen. Met allerlei nieuwe uitdagingen, met technologie, met datacenters. Maakt dat je ook je mensen klaar moet maken voor de toekomst. En tegelijkertijd ook nu moet inzetten.

Glenn van der Burg: Hoe verandert dat vak dan? Want we kennen jullie natuurlijk allemaal van de autootjes die rondrijden op bedrijventerreinen, de mensen die achter de balie zitten.

Mickey Spier: Ja, dat is één van de dingen die we doen. We hadden voorheen natuurlijk, jullie kennen allemaal de commercial van Van Lunteren die de slagboom opendeed. Maar nu zie je dat het vak van beveiliger is veel meer dan dat. Je ziet dat data en het zorgen dat je voorspellend kunt zijn, dat je data kunt gebruiken, maakt dat je proactief beveiligd, zoals het heet. Maar ook slimme technologieën als slimme camera's, het uitlezen daarvan, analyses kunnen maken, maakt dat het vak van beveiliger steeds veelzijdiger wordt. En tegelijkertijd heb je gewoon met het hier en nu te maken. Met de collega's die, zoals je zelf zegt, dag en weer en wind door heel Nederland heen crossen om het land veilig te houden. Of bij onze klanten zitten in een hospitalityrol om bezoekers welkom te heten. Maar ook mensen die er werken, veilig hun werk te laten doen.

Glenn van der Burg: En dat vraagt veel van jullie mensen. Want wat je schetst is dat er veel aan het veranderen is ook.

Mickey Spier: Ja, er is enorm veel aan het veranderen en het vraagt heel veel van onze mensen. Het vraagt dat zij elke dag staan in de frontlinie. En dat heb je natuurlijk nu met de COVID-periode zag je dat nogmaals heel scherp. Wij zijn een vitaal beroepsgroep. Maar het bijzondere is dat als je ziet in het afgelopen jaar en heel terecht is er voor iedereen geklapt en is er heel veel waardering geweest voor iedereen die Nederland draaiende heeft gehouden. En toch hoor je heel weinig over de beveiligers die dat ook doen en die dezelfde zaken doormaken als de collega's die in de gezondheidszorg of bij politie of defensie zitten. Welke rol hebben beveiligers juist in deze periode gespeeld? Nou, het echt veilig houden van werkplekken, het zorgen dat de BV Nederland ook breed doordraait. Je ziet dat we enorm flexibel zijn geweest in het aanpassen van ons werkveld, maar ondertussen gaat het gewoon door. Onze beveiligers zitten nog steeds op locaties en zorgen dat mensen ook covid-veilig, covid-proof het werk kunnen doen. Maar wij zitten natuurlijk ook op de luchthaven en in Rotterdamse havens, waarin ook onze beveiligers dagdagelijk zorgen dat we Nederland veilig houden. En ik moet zeggen, ik heb diepe bewondering voor de groep mensen die breed aan de slag is gegaan, maar ook voor mijn eigen collega's die er dag in dag uit hebben gestaan.

Glenn van der Burg: Dat een vitale sector zijn, waar jullie dus, wat jullie ook zijn. Wij ook, wij zijn media, wij zijn ook superbelangrijk. Veel minder belangrijk dan jullie zou ik zeggen, maar oké, dat maakt niet zoveel uit. Heeft dat nog iets gedaan met de beroepsgroep, met jullie vakgebied?

Mickey Spier: Nou, wel de trotsheid die ook onze collega's hadden. Natuurlijk ook wel spannend toen we net een jaar geleden met Covid geconfronteerd werden. Was het voor ons allemaal denk ik heel spannend van wat gaat nou zo'n pandemie betekenen? En hoe ga je nou veilig je werk doen? Hoe zorg je dat je je toch comfortabel voelt? Hoe werk je mensen in? Wat het opeens met elkaar werken. Wij zijn natuurlijk ook een beroepsgroep. Wat zorgt dat je mensen inwerkt? Dat moet je soms laten zien. Je moet meerijden in een auto of je zit naast een collega om te zien wat doet hij of zij. Het is niet alleen maar boekenwijsheid, het is ook de echte praktijk in. En dat was voor mensen best spannend in het begin. En je ziet dat we daarin met elkaar echt wel stappen gemaakt hebben en gezorgd hebben dat je je comfortabel voelt en dat je continu aan het aanpassen was van wat moeten we nou doen. En tegelijkertijd is het voor, ja, je ziet ook dat het werk anders werd, want er viel werk weg. Er kwam werk bij. Het maximaal flexibiliteit gevraagd van onze collega's, maar ze stonden er en het deed iets met de trotsheid. En dat blijf ik het mooiste vinden van onze mensen die ook zeiden, wij maken het verschil en wij staan er toch maar even.

Glenn van der Burg: Nou, dat is ook zo. Ja, dus van misschien een beetje de anonimiteit. En dat heb je natuurlijk bij heel veel beroepsgroepen gezien. Dat de beroepsgroepen die, ik noem het altijd maar even, het echte werk doen en niet zozeer achter een bureau zitten te denken met z'n allen, dat die nu eigenlijk al opgetild zijn. Ja, de vanzelfsprekendheid, denk ik, waar jij op doelt, waar heel veel van die beroepsgroepen, of het nou zorg is, want dat zie je natuurlijk ook, de opwaardering terecht ook van de mensen die in de zorg in het ziekenhuis werken. Ik vind het alleen maar mooi dat we opeens weer waarderen waar het echt om gaat. En dat zijn wel die mensen. En dat zijn ook onze beveiligers die daar echt het verschil maken. Laten we hopen dat we dat een beetje vast kunnen houden met z'n allen.

Mooi. Dus meeveranderen met alles wat er gebeurt. Van al die sensoren en camera's en weet ik veel wat allemaal. En de invloed op de mensen die op straat, op de weg, in de panden enzovoort zullen werken. Wat doet dat met de HR prioriteiten? Wat is je top drie waar je mee bezig bent?

Mickey Spier: Nou het mooie is dat ik ben twee jaar geleden bij dit prachtige bedrijf gekomen en een van de eerste dingen die ik als HR prioriteit had was het opnieuw uitschrijven van de employee journey. Want wat ik merkte is we hadden toen een heel andere arbeidsmarkt met heel andere dynamieken, maar wat we zagen is dat we de factor mensen af en toe een beetje kwijt waren geraakt. Het goed weer neerzetten van waar draaien we nou om als bedrijf en hoe zorg je nou dat je de verbinding hebt en dat je op de juiste momenten contact met mensen met de beveiligers hebt. Voor mij is dat niet veranderd, want ik moet zeggen, ik vind het nog steeds van cruciaal belang dat we op de juiste momenten de contacten hebben met onze mensen en mensen groot laten worden. Dus mijn prioriteit was het herschrijven van de employee journey met de prioriteiten, maar ook duurzaam inzetbaarheid. Hoe hou je nou mensen die werken in het vak van beveiligen inzetbaar, ook op lange termijn? Want het is een fysiek beroep. Het is een beroep wat we net ook geconcludeerd hebben in ontwikkeling. Dus hoe zorg je nou dat je mensen tijdig meeneemt daarin? En het derde was het creëren van ambassadeurs. Want wat is nou mooier dan dat je je eigen mensen als ambassadeurs kan inzetten naar buiten toe? Naar je klanten toe, maar ook naar potentiële nieuwe collega's toe. Het uitleggen wat je doet op een feestje. Ik hoop altijd dat mensen dat met heel veel trots en passie kunnen doen. Maar als ze aan het zoeken zijn bij wat voor bedrijf ze werken, wat voor gave dingen we allemaal doen, en ze eigenlijk wellicht alleen maar kunnen vertellen wat ze zelf doen, wat heel belangrijk is. Het is ook heel leuk om te vertellen wat een bedrijf breed doet en waar het voor staat. Dus we zijn ons heel erg gaan richten op die drie onderwerpen. En dat is onveranderd en onverminderd doorgegaan. Ondanks een pandemie en het feit dat je wereld verandert. En dat wellicht ook de prioriteiten veranderen.

Glenn van der Burg: Die arbeidsmarkt is veranderd. Dat is een aanname van mij, maar die check ik maar even bij je. Zijn jullie ook voor veel mensen een toegang tot werk, toegang tot een arbeidsmarkt? Bied je daar ruimte voor? Ik een rare parallel, maar bijvoorbeeld in de catering of in de schoonmaker, veel van dat soort meer faciliterende beroepen. Daarmee ben je ook een start voor mensen. Maar ze gaan ook weer redelijk vaak weg. Is dat bij jullie ook zo?

Mickey Spier: Nou, toen ik net binnenkwam, vond ik dat wij een te hoog verloop hadden. Dus wij zijn inderdaad een bedrijf, een leerwerkbedrijf ook. Je kunt bij ons je diploma halen. Dat maakt dat je inderdaad een als startbedrijf gezien kan worden. Tegelijkertijd zie ik ook een grote groep medewerkers, collega's binnenkomen, waar inmiddels de vierde, vijfde, zesde loopbaan stap is, die in een andere fase van hun leven zitten. En waarvan je hoopt dat ze ook bij je blijven. Dus wat ik wel belangrijk vond, ik riep toen in het begin wel eens van jongens, we zijn een wasstraat. We wassen, knippen, scheren mensen, ze zijn helemaal fris en fruitig en we zetten de achterdeur open. En ik geloof echt wel dat je doorstroom moet hebben, dat is ook gezond. Ik hoop alleen als mensen doorstromen, dat ze ambassadeurs zijn, dat ze dan aan de andere kant van het spectrum zitten en je ook weer binnenhalen met veel plezier en dat ze trots zijn op het bedrijf. Maar ik hoop wel dat mensen een aantal jaren bij ons blijven. Dus mijn doel is wel gezet om die deur iets dichter te zetten en te zorgen niet dat je geen verloop hebt, maar dat je wel zorgt dat je niet een te grote uitstroom hebt.

Glenn van der Burg: Het voelt ook een beetje alsof jullie aan de ene kant dat het om grote aantallen gaat. Er werken volgens mij veel mensen bij jullie. Veel mensen die natuurlijk gewoon ter plekke zijn in organisaties, die met hun fysieke aanwezigheid zorgen voor een veilig gevoel. Aan de andere kant hoor ik je ook zeggen het wordt ook steeds specialistischer. Analyse van data, monitoren van allerlei systemen die er zijn. Het klinkt alsof dat een beetje met elkaar in contrast staat. Alsof het elkaar een beetje in de weg staat omdat het zo anders is.

Mickey Spier: Ja, en ik zie het juist dat het een aanvulling is. Dus ik zie niet dat het in contrast staat. Ik zie dat het een hele waardevolle aanvulling is. En wat ik vooral vind is dat je zie is dat je heel veel diversiteit kan bieden en dat je het vak van beveiliger daardoor eigenlijk alleen maar aantrekkelijker maakt. En er zijn collega's die kiezen er heel bewust voor om op een locatie zitten bij een klant en voelen zich daar heel erg senang en zijn misschien minder bezig met data en met techniek. Maar wat je vooral ook ziet en mensen willen graag ontwikkelen. Mensen wil scherp gehouden worden. En dat doe je door alternatieven te kunnen bieden en met mensen ook die reizen aan te kunnen gaan. Dus concludeer nooit te snel dat mensen vast willen zitten op hun plek, maar schets mogelijkheden om te kijken van waar wil je naartoe? Waar wil je naartoe ontwikkelen? Wat vind je leuk? Hetzelfde geldt voor de mobiele surveillance, die autootjes waar jij net op doelde. Dat is echt een zwaar vak. Dat zijn collega's die rijden van locatie naar locatie, lopen trappen, doen brandensluit rondes. Betekent best wel wat voor je fysieke weerbaarheid, voor je fysieke conditie. Er komt wellicht een moment dat je zegt ik zou wel iets meer de specialisme in willen of toch weer wat anders willen. En doordat je dat kan bieden, en doordat je dat kan schetsen en vroegtijdig met mensen dat gesprek aangaat, wat er allemaal mogelijk is, kun je mensen meenemen en kijken of je ze ergens naartoe kunt ontwikkelen.

Glenn van der Burg: Wat ik zo heel graag met je, ik wil over heel veel dingen verder praten, maar waar ik specifiek door getriggerd word is dat creëren van die ambassadeurs. Dat lijkt me heel erg mooi, want volgens mij zit daar eigenlijk stiekem aan vast ook dat je je employee journey goed in elkaar moet hebben. Dus daar ga ik straks heel veel vragen over stellen en dat hoor je zo.

Hoe ontketen je de kracht van mensen in organisaties? Peoplepower.

Mickie Spier van Securitas is de gast. We praten met haar over haar vak als HR professional. We vertelde net over het creëren van ambassadeurs. Ik werd daar heel blij van, omdat ik daar ook eens een keer een heel ver verleden verhaaltje over heb geschreven. Want stel je toch eens voor dat al jullie mensen, hoe werken er bij jullie?

Mickey Spier: Ruim 6.000.

Glenn van der Burg: Dat al die 6.000 mensen eigenlijk gewoon door iedereen irritant gevonden worden omdat ze altijd zo blij over hun werk vertellen. Wat voor? Dan hoef je nooit meer wat aan marketing te doen, volgens mij toch?

Mickey Spier: Nee, het lijkt me echt, het lijkt me heerlijk. Weet je, daar ga je toch voor. Je wilt toch die trotsheid in je eigen organisatie hebben. Maar dat betekent wel iets. Want jij zegt, dat staat op mijn top drie. Ik ben daarmee bezig. Hoe help je daarbij zonder dat het een dingetje wordt? Want het gevaar is natuurlijk ook dat het niet meer echt is als je er allerlei tools en middelen en sessies en weet ik veel wat aan gaat wijden.

Glenn van der Burg: Nou, je moet het geen marketing tool laten zijn, als dat is waar je op doelt. Ik geloof heel erg dat je begint met het in gesprek gaan met je mensen, met je collega's. Het zijn mijn collega's. En dat betekent niet in een ivoren toren bedenken wat goed is en hoe je het graag zou willen zien, maar juist met hen in gesprek gaan, maar ook kwetsbaar durven zijn en vragen om feedback. En dat betekent dat je ook dingen over je heen krijgt dat je denkt, oké, en nu? Maar neem ons eens mee, want jij hebt dat gedaan. Hoe ziet dat eruit?

Mickey Spier: Nou, we zijn het continu aan het doen. We zijn ook nu echt weer bezig met de cultuur aspect mee te pakken. Dat betekent meelopen, betekent meelopen met diensten, met luisteren, met zien. Dus jij zit in de autootjes mee, ernaast iemand.

Glenn van der Burg: We hebben dat, ja, nu in Covid is dat wel even wat rustiger, maar daarvoor zeker gewoon meelopen, meekijken, ervaren en in gesprek gaan. Een avonddienst meedraaien, gewoon eens horen wat er speelt. Maar ook gewoon echt vragen van jongens, wat moeten we dan anders doen? En wij hebben een communicatie podium dat heet Workplace. Dat is bereikbaar en beschikbaar voor al onze mensen, van security als wereldwijd, maar ook in Nederland. Dat is zeg maar interne Facebook. Het is nog van Facebook ook.

Glenn van der Burg: Klopt. Ja, wij hebben dat losgezet. Het is echt wel iets wat je apart ziet. Je hoeft geen Facebook account te hebben, maar zodra je weer ontwerkt kun je daarop. Nou, daarin betekent ook dat kan alles natuurlijk gepost worden. En daar wordt ook vaker reactie op gegeven van collega's die het helemaal niet eens zijn met een besluit of die vinden dat we iets niet goed doen of die daar wat op te zeggen hebben en juist met die collega's ook in gesprek gaan en ze uitnodigen leer je heel veel. Want ik zie dat er heel vaak de beste intenties van.

Mickey Spier: Dus je houdt het in de gaten en als je ziet van, hé, er is iemand met een mening, die vindt iets, dan zoek je het contact om te horen van, hé, wat...

Glenn van der Burg: Ja, en soms is het inderdaad, nou, dan zie je het en dan kun je er wat op de plekken wat mee doen. Soms zie je dat collega's, want je ziet altijd dezelfde collega's, heel positief, maar ook een groep collega's wat minder positief reageren. Nou, zorg dat je in gesprek gaat en dat je achterhaalt waar ze nou tegenaan lopen. En door die gesprekken ga je leren van wat zou je anders moeten doen? Wat kunnen we beter doen? Wat moeten we anders qua communicatie doen? Heel vaak is er gebrek aan communicatie, is er gebrek aan duidelijkheid of voelen mensen zich niet gehoord of erkend of gewaardeerd. En soms is de wet van Murphy, wij zijn gewoon een echt bedrijf en dan zie je de ander, er gaan gewoon weleens dingen mis. En soms gaat het bij dezelfde persoon iedere keer mis, dat je denkt hoe kan dat nou? Maar toch gebeurt het. En door met ze in gesprek te gaan en door te zeggen dat hebben we niet goed gedaan. leer je, tegelijkertijd probeer je ook met hen in gesprek te gaan.

Dus we hebben ook regelmatige sessies met directie waarin we collega's vragen. Op drietal momenten komt het ons in gesprek. Wij kunnen vertellen waar we staan, welke uitdagingen we hebben, maar we willen ook graag voor jullie dingen horen of vragen horen. Dat vind ik interessant, want jullie zetten eigenlijk dan als directie de deur open. Hoe ziet dat eruit? Beschrijf eens hoe dat werkt.

Mickey Spier: Wij noemen dat ingesprek met en dan hebben we... Hoe verzin je het? Hoe verzin je het? En wat we dan doen is dat we zeggen, we hebben drie momenten, want collega's werken al regelmatig, een ochtend, een middag en een avond. Daarin is meestal de algemeen directeur. Ik zit daar meestal bij en onze operationeel directeur. En dan hebben we thema's. Dat kan soms COVID zijn. Dat kunnen hele andere thema's zijn waarvan je zegt, nou we geven een update, status update over de resultaten. Maar tegelijkertijd vragen we vooraf altijd van jou stuurvragen in. Laten we met elkaar in gesprek gaan. Maar ze kunnen ook de plekkenvragen neerzetten. En die zien we voorbijkomen. En die beantwoorden we voor zover we kunnen. En kunnen we ze niet beantwoorden, komen we erop terug. Dus je probeert heel erg de dialoog aan te gaan.

Glenn van der Burg: En nu doe je dat online, neem ik aan?

Mickey Spier: Ja, nu we online. doen dat Ja, we zijn nu allemaal op afstand. Dus je werkt ook dit soort dingen, doe je dan op afstand. Tegelijkertijd is het ook soms ook wel drempelverlagend. Want mensen kunnen vanuit een thuissituatie, kunnen ze via een laptop inbellen of inloggen. En het is natuurlijk redelijk, nou anoniem niet, maar wel op afstand.

Glenn van der Burg: Deden jullie het voorheen wel fysiek? Er zijn regelmatig gesprekken op regio's met hun regio manager en de teamleiders en de branche managers en de manager business support met hun collega's, maar minder met de directie. Dat was toch wat op afstand. We hebben nu echt wel de stap veel meer gemaakt van er te zijn. En ik moet zeggen dat we sowieso wel een laagdrempelig directie team zijn. We proberen vooral echt op locatie in gesprek te gaan, maar we doen het nu nog meer voor zover we kunnen. Binnen de COVID-richtlijnen, om te zorgen dat je echt met de mensen in gesprek gaat. En het mooie is dat je ook heel veel trotsheid ziet. Want als je bij collega's bent op locatie, dan stralen ze. Als je meeloopt met een collega en die mag vertellen wat hij doet, nou ja, dan word je zelf heel blij van. Want over het algemeen zijn die collega's zo trots op hun werk, zo trots op wat ze doen. En we hebben dat ook doorvertaald. We hebben gezegd dat gaan we een soort medewerkers belofte employee value proposition hebben uitgeschreven. En die zijn we nu ook aan het filmen, omdat we hem ook visueel willen maken. Zodat je hem ook eigenlijk overal kan laten zien. En het is niet alleen maar de tekst. We hebben daar een tekst voor, maar we hebben ook gezegd we moeten dat in beeld vangen. En dat doen we met onze eigen collega's en dat vinden ze super gaaf.

Glenn van der Burg: Het begon bij mij al een filmpje in mijn hoofd te spelen, zo'n mooi gelikt filmpje, waarvan je dan als medewerker denkt, ja, het ziet er prachtig uit, maar zo gaat het hier niet. Nou, als je dit filmpje ziet, ik moet zeggen, ik heb nu de ruwe versie gezien. Ik word er zo, ja, ik ben misschien een blij ei, maar ik word er echt heel blij van. Want daarin straalt die trotsheid uit voor het vak beveiligen. Maar het gevaar is natuurlijk bij dit soort dingen is op het moment dat je het gaat samenvoegen en je gaat het brengen tot iets waarvan je zegt ja, dit is eigenlijk wat we willen beloven aan onze medewerkers, dat er iets uitkomt wat eigenlijk voor niemand meer klopt.

Mickey Spier: Ja, maar dit klopt, want dit is namelijk weer om zijn. Waarom is het gelukt? Omdat het is geschreven naar aanleiding van een aantal interviews. We hebben daar trouwens ook een extern bureau voor gebruikt. Die hebben gevraagd, help ons met dit goed en onafhankelijk neer te zetten. Ben je daar tevreden over? Is het een goed bureau? Ik ben daar zeker tevreden over. Mag je ook zeggen wie het is namelijk?

Glenn van der Burg: Ja, Proef. We hebben Proef gevraagd om ons daarbij te helpen. En dat was best lastig, want we zijn verspreid. We hebben diversiteit, ook in ons, in het vakgebied, in de regio's. Dus dat was voor hen best een job. En we zijn van start gegaan vlak voordat de pandemie uitbrak. En we wilden zo graag dat iedereen gesproken werd. We hebben het voor elkaar gekregen dat de hele organisatie van hoog tot laag dat de representanten zijn geweest die wat verteld hebben. En aan de hand daarvan en in de gesprekken ook met de HR professionals binnen mijn team is er de employee value proposition gekomen en hebben we continu getoetst van herkennen we dit? En we hebben ook echt...

Mickey Spier: Dat vind ik wel mooi dat je zegt, want dat lijkt me zo lastig dat je je haalt de verhalen op. Dat is prachtig. Daar wordt een soort van verhaal van gemaakt wat eigenlijk voor iedereen klopt. Hoe heb je dan getoetst dat het nog wel echt is? Want als je bent, of schiet je raak of mis, er zit eigenlijk niks tussen. Je kunt niet een beetje raak zijn, want het moet gewoon echt kloppen.

Glenn van der Burg: Ja, dus schiet je bij klanten. Dus dat vraagt ook afstemming, want dan moet de klant ook maar mee willen werken. Of je schiet op locatie bij een van onze kantoren, bij een meldkamer. En dan is het echt wel de beveiliger zelf die in beeld is en die gevraagd wordt zijn of haar vak te laten zien. Daarmee schiet je raak. En natuurlijk, laten we heel eerlijk zijn, wil je dat zo catchy mogelijk, zo pakkend mogelijk doen. Ik denk dat we daar een goede stap mee gemaakt hebben. Hoe check je of dat zo is? Want je zegt, we controleren ook of we nog op de goede weg zijn. Omdat we dat continu bij de operatie weer controleren. Want uiteindelijk ligt er, ik kan het bedenken en ik kan er heel enthousiast van raken. Maar als mijn collega's, net wat jij zegt, het filmpje zien en zeggen, nou, dat is leuk gedaan, maar het is net Mission Impossible 8. En zover zijn we niet. Iedereen is James Bond bij Securitas. Ja, bij wijze van spreken, dan sla je de plank mis. Maar je wil wel de positieve vibe en de trotsheid van het vak wil je laten zien. En natuurlijk zullen er collega's zijn die zeggen, dat herken ik niet altijd. Zijn er nou dingen in die check gesneuveld waarvan je zegt, daar zijn we een tikje naar links gegaan. Dat klopte gewoon niet.

Mickey Spier: Nou, die zijn vooral gesneuveld voordat we zijn geschieten. Dat lijkt me ook het minst kostbare, overigens, om dat te doen. Even als tip. Dat hebben we vooral gedaan toen we de employee value proposition aan het beschrijven waren. Daar is heel veel gesneuveld, omdat we gezegd hebben, we herkennen het niet. Of we hebben niet alle doelgroepen te pakken. Of dit is te algemeen. Of nee, nu heb je alleen die groep. En dus daar zijn we heel erg met elkaar continu in dialoog gegaan om te achterhalen van hebben we nou echt te pakken? Pakken wie we willen zijn, kan iedereen, iedereen die bij ons werk zich nou herkennen in deze employee value proposition, dat was het doel. En als dat niet zo is, dan moeten we hem niet doen. Nou, dat heeft echt wel wat sneuverwerk en ook wel trouwens wat hoofdbrekers gezorgd, dat we dachten, oké, en nu? En soms is het een woordje, soms is het de zin anders zetten en soms is het echt iets heel anders neerzetten. Maar toen we die eenmaal hadden, dan wordt het schieten van de film ook makkelijker, omdat dat eigenlijk gewoon een logisch gevolg is. En ook daarin heb je eigenlijk aan collega's gevraagd van laat je werk zien. En wat zien we dan eigenlijk? En natuurlijk laat je het leukste gedeelte zien. Maar dat is ook een beetje waar je de trotsheid mee wil krijgen. En elk baan is nooit, ja, meestal nooit honderd procent leuk. Behalve jouw baan natuurlijk. Die van mij is echt heel leuk.

Glenn van der Burg: Die van mij ook trouwens. Die is ook heel leuk. Je hoort mij niet klagen. Ik praat zo heel graag met je verder. En dan wil ik ook nog een beetje naar die inzetbaarheid. Want die veranderingen, die