Glenn van der Burg (Host): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. People Power, met Jeroen Busscher en Glenn van der Burg. Veranderen is noodzakelijk voor mensen en organisaties, maar het is ook heel lastig. In People Power Change gaan Jeroen Busscher en ik op zoek naar inzichten in verandering. En dat doen we door in gesprek te gaan met mensen die die veranderingen aanvoeren. De change agents noemen we die. Zij zijn de inspiratiebron voor de gedragsverandering van zichzelf, maar zeker ook voor anderen. Hoe veranderen zij organisaties, teams of individuen? Yourdesk is een soort Airbnb voor werkruimte. Zij zorgen voor een flexibilisering van waar en hoe je kan werken. Zeker in deze tijd is dat natuurlijk super actueel. Hoe gaat hun product werken, zoals wij dat kennen, eigenlijk veranderen? Raymond Joore, hij is Chief Commercial Officer en medeoprichter van Yourdesq. En hij is onze gast. Wil je nou de nieuwste aflevering van People Power via WhatsApp? Sla onze nummer dan op onder je contactpersonen 0645 667548. Stuur ons een berichtje met je naam en podcast aan en dan sturen we de laatste afleveringen direct zodra ze online staan. Fijn dat je luistert naar Peoplepower. Ik dacht dat we tegenwoordig meer radio-achtig waren. Dat we zo in één keer doorrandden. Begin jij meteen een dialoog? Nou ja, sorry. Welkom luisteraar bij People Power Change. Vandaag de gast Raymond Joore. Raymond, eerste vraag. Wat heb jij zelf nodig om te kunnen veranderen?
Raymond Joore (Chief Commercial Officer en medeoprichter Yourdesq): Ja, dat is een hele goede vraag. Eigenlijk niet zo heel veel. Het zit in mij. Ik heb van kind af aan altijd op zoek gegaan naar veranderingen, verbeteringen. Mijn moeder noemde mij een drammer, maar ik vind nee ook altijd een heel ongemakkelijk antwoord. Dan denk ik altijd, nou volgens mij is er wel ergens een grens op te rekken of misschien iets te omzeilen of kunnen we niet kijken of het toch een beetje anders kan. Dus het zit in mij om op zoek te gaan naar veranderingen, verbeteringen. En zo kom je in de vreemdste situaties terecht. Ik ga niet je hele biografie met je af, maar op vreemde wateren kom je terecht. Zelfs bruisende wateren. Je hebt je zelfs met champagne bezighouden.
Glenn van der Burg: Klopt, klopt, klopt. Waarom?
Raymond Joore: Ik werkte destijds bij een reclamebureau in Amsterdam, wat een heel hip, hot agency was op dat moment. En die hadden hun eigen champagnemerk gekregen in Epernay in Frankrijk. Dat was natuurlijk een heel wonderlijk iets, want een Nederlandse partij met een champagnemerk ook nog eens midden in de vorige crisis, 2009, op het moment dat er weinig reden was om champagne gedronken te worden. Maar dat was ook de aanleiding om zo'n merk te bedenken. Ze hadden bedacht van ja weet je, als we dan toch al die pitchers verliezen en al die business kwijtraken, kunnen we dan niet iets doen om het leven wat vrolijker te maken. Laten we maar gewoon champagne gaan drinken op maandagochtend. Dat is op zich een goed idee. Zoals dat merk ZARP heet het geboren en ZARP staat voor bizar, dat is een Franse slangterm, Largot, zo heet die taal, straattaal en daarbij draaien ze woordjes om, c'est ZARP in plaats van c'est bizarre. En waarom tekent dat Raymond Joore dat hij op die trein springt? Nou, ik raak dan heel erg geïntrigeerd door zo'n concept. Dan denk ik nou hoe mooi is het als je gaat proberen in dit geval een hele traditionele stoffige wereld, de champagne wereld, verandering te brengen. En dan ga ik aan. Alle seinen gaan dan op groen en dan ga ik rennen en dan ga ik zoeken naar alle mogelijkheden en partijen en iedereen die daar iets mee zou kunnen. Dus ik heb dat toen, ja, van de grond af opgebouwd. En toen kwam ooit de trein langs en die heette Yourdesq, of die is dat later gaan noemen. Kan je het begin van het idee beschrijven?
Glenn van der Burg: Ja, dat kan ik. Dat doe ik dan wel namens mijn partner Esmee, want die heeft het begin bedacht. Zij heeft vorig jaar voor haar studeren een scriptie geschreven. Eigenlijk met de bedoeling om in hotels flexplekken te gaan aanbieden uit haar eigen behoefte. Zij dacht toen zij aan het afstuderen was in Barcelona van hoe leuk zou het zijn om in een hotel een dag te kunnen werken of te studeren in haar geval of aan een scriptie te werken. Zij is dat toen gaan uitwerken en dat plan en dat was nog voor dat corona uitbrak overigens. En ja, toen kwam dus corona. En toen dacht zij samen met haar partner, privépartner Wouter van God, maar hier moeten we wat mee. Dus zij zijn dat toen samen gaan uitwerken, plannen gaan maken. En kijken of dat levensvatbaar zou kunnen zijn. En helemaal uitgewerkt businessplan, et cetera. En toen klopte Wouter bij mij aan. Want Wouter is de zoon van een vriendin van mij. Dus kun je nagaan hoe de leeftijdsverschillen zijn. We zijn een soort crossgeneratie team, zijn wij. Hoe voelt het om een keer de ouwe lul te zijn?
Jeroen Busscher (Co-host): Er zit hier gewoon een mentor.
Raymond Joore: Ja, een mentor. Weinig grijs haar, vind ik.
Jeroen Busscher: Nee, nee, nee. Ga door.
Raymond Joore: Nou dat is hartstikke leuk eigenlijk want zo kan ik natuurlijk al mijn kennis en ervaring van champagne tot bankier ben ik ook geweest. Ik heb hotelschool gedaan dus heel veel verschillende paden die ik heb bewandeld en daardoor heb ik natuurlijk ook wel een rijk netwerk en veel kennis en ervaring die ik in dit beginnende bedrijf kan stoppen. En waarom werd je gegrepen?
Glenn van der Burg: Nee, wacht even. Ik ga direct vragen waarom je je doorgreep. Wat was het idee van Yourdesq? Laten we daar even voor de luisteraar eerst eens iets aan plakken. Wat is Yourdesq?
Raymond Joore: Yourdesq is in de basis een platform à la Airbnb. Een marktplaats waar vraag en aanbod van werkplekken bij elkaar komt. En dan kun je denken aan werkplekken bij bestaande co-working spaces, zoals je ze wel kent van de bekende namen, tribes, we workspaces, dat soort partijen. En daarnaast ook hotels die bijvoorbeeld meeting rooms of flex plekken in hun kamers aanbieden. Want op dit moment worden die hotelkamers natuurlijk nauwelijks gebruikt. Dus hebben hotels daarin natuurlijk ook brood gezien van hé, overdag kunnen wij een kamer aanbieden als privé werkplek. Zoals ik dat noem voor diegene in dat tiny house met zes kinderen van met een partner die van haartrokken en verbouwen houdt. Nou, die is de ideale klant natuurlijk. En daarnaast wat we ook aanbieden is dat bedrijven, mkb maar ook multinationals zich kunnen aanmelden bij ons platform als zij werkplekken over hebben en het leuke daarvan is eigenlijk dat het gaat niet alleen om het productiever maken van die ongebruikte plekken maar het gaat natuurlijk ook om het maken van connecties. Als jij op deze manier misschien je nieuwe talent ontmoet of een nieuw klant of een nieuwe partner, dat is natuurlijk hartstikke mooi. Dus we zitten hier bijvoorbeeld bij de radiofabriek en ze zijn ook ruim behuisd, want ze zijn net verhuisd. Dan zou je kunnen zeggen, nou wel interessant. We verhuren dat, je krijgt er iets voor. Het zullen geen Airbnb prijzen zijn in het centrum Amsterdam waar ik woon, maar toch. Je krijgt er wat voor, maar tegelijkertijd komen er gewoon steeds mensen die je niet kent en wie weet zijn er schitterende ongelukken. Dat is ook de filosofie. Schitterende ongelukken, precies dat. En dat zou je zelfs ook nog wel een beetje kunnen stimuleren door in je advertentietekst bij ons op de site te vertellen. Wat voor type dagjes mensen, laten we ze maar zo even noemen, jij openstaat. Wat voor soort mensen passen het best bij jouw locatie?
Glenn van der Burg: En zeg maar de gebruiker, dat is de hybride werker. Degene die nu, we praten steeds een beetje alsof nu foil is. Dat schijnt niet zo te zijn. Maar laten we zeggen dat de toekomst is de verwachting wel, heb ik ook in een heel goed boek gelezen, dat we hybride gaan werken. Dus dat wil zeggen gedeeltelijk plek en tijd onafhankelijk en gedeeltelijk op wat we vroeger kantoor noemden. En dan zou jullie een verlengstuk van dat thuiskantoor kunnen zijn. Dus het geeft mij als thuiswerker flexibiliteit om te zeggen vandaag maar eens niet. Of ik kan me niet goed thuis concentreren. Of ik word gek van die eenzaamheid. En dan kan ik er zelf voor kiezen.
Raymond Joore: En wie gaat dat betalen? Ga ik dat dan zelf betalen? Nou, we hebben daar onderzoek naar gedaan. Ongeveer 2000 mensen hebben zich geregistreerd inmiddels op onze platform. En we hebben hen ook gevraagd om in te vullen van ben jij werknemer of ben je zzp'er? En tot onze grote verrassing is zo'n 70 procent werknemer. En ook fulltime of in ieder geval meer dan de helft van de week in loondienst. En zij geven allemaal aan 1 à 2 dagen per week gebruik te willen maken van dat platform. En er zijn werkplekken te huren op dit moment vanaf 15 euro per dag. 25 à 20 euro, dat zijn een beetje de minimale prijzen. En we hebben een aantal van hen ook de kans gekregen om ze te spreken en gevraagd van waarom doe je dit? Waarom doe je dat dan? Zou je dat zelf betalen? En ze geven aan dat ze in principe bereid zijn om dat zelf te betalen, maar ze zullen het ook allemaal aan hun werkgever gaan voorleggen. Waarom kan ik dit vergoed krijgen? Dus zeg maar, de financier kan zowel van werkgevers komen als van de werknemers zelf.
Glenn van der Burg: En wat zijn hun argumenten? Waarom hebben ze hier 15 of 20 euro voor over?
Raymond Joore: Nou, wat je er straks zal aangaffen, je zit met een aantal kinderen in een tiny house en je buurman is aan het verbouwen. Nou, die heeft daar op een gegeven moment natuurlijk ook nodig. Of je partner.
Jeroen Busscher: Of je partner. Zoals bij Glenn thuis.
Glenn van der Burg: Nou, je bent van harte welkom bij ons een plekje te huren. Ik ben degene die de herrie maakt. Zijn partner is zeer geïnteresseerd in dit product. Ga door.
Raymond Joore: Of ook van harte welkom. Nou, die persoon die dat een keertje beu is, maar ook je kunt je ook voorstellen voor bepaalde taken leent het zich minder om thuis te werken. Je kunt prima bedenken, denk ik, dat je als je iets moet uitvoeren, uitvoerende taak, dat dat thuis kan. Maar soms wil je inspiratie hebben en of wil je samen met een teamgenoot, niet op kantoor of niet thuis, maar wil je een dagje brainstormen. Dat kan dicht bij huis op een inspirerende plek. Kun jij er voor een dagje in werken? Of ik wens de CP, denk ik, als ik ergens ga werken. Want ik heb als collega's ontmoet die zeggen, ik ga vaak op die workspaces werken, want dan ontmoet je nog eens iemand. En zo ben ik ook wel eens een opdracht gekomen. Ik ben not one of them, maar dat hoor je ook. En dat kan ook een argument zijn.
Glenn van der Burg: Ja, dat kan zeker een argument zijn. Oké, en wat voor plekken moet ik dus? Ik heb een app. Zeg maar en dan kan ik zo net als Airbnb zeggen drie straten verderop zit de makelaarbureau van de Hulst en die die hebben een bureautje en er staat ook een fotootje of hoe moet ik me dat voorstellen?
Raymond Joore: Ja het is letterlijk zoals bij Airbnb je zoekt op of dicht bij huis, dat kan natuurlijk ook dicht bij jouw locatie. En dan krijg je een search result met een aantal locaties die beschikbaar zijn. En dan kun je kijken per locatie hoe duur het is en wat voor soort werkplekken dat zijn. Want je hebt natuurlijk plekken waar je gewoon met je laptop aan een koffietafel gaat zitten. En je hebt ook plekken met hele zakelijke privékantoren. Dat is voor elk wat wils. En er zijn natuurlijk ook partijen die bieden aan inclusief een mooie lunch en er zijn partijen die zeggen nou krijg je een barista koffie erbij of en je hebt natuurlijk ook hele bijzondere locaties. Maar er kan ook bij staan hier mag je geen herrie maken of weet dat dit ruurmoerig is.
Glenn van der Burg: Ja dat zou kunnen. Jeroen je kan morgen bij je Workspace 6 onder de boog in Amsterdam kan je voor 15 euro kan je een flexdesk huren en dan zit je lekker in zo'n kantoortuin lijkt me echt wat voor jou. 15 piek, dan ben je klaar. Schuim tegenover de Stadstimmerman. Daar is het vlakbij. Je kent ze allemaal. Ik weet Glenn, die heeft Paleis Soestdijk opgekocht en daarom is hij ook zo aan het klussen. En die rechtervleugel, die weet hij nog niet precies wat hij daarvoor moet doen. Dan kan je ook aanbieder worden.
Jeroen Busscher: Dat zou ik zeker doen. En dan mag je ook bij ons komen praten over tips en tricks, hoe je dat zou kunnen doen. Want daar hebben we inmiddels zelf ook wel het Engels over geleerd.
Raymond Joore: In mijn tiny house, want we hebben nog een krukje aan de hoek van de tafel, zou het theoretisch... Je hoeft er niet een kantoor voor te hebben. Je kan het bij wijze van spreken. Mijn keuken bijvoorbeeld. Ik heb er serieus wel eens over nagedacht. Lijkt me best gezellig als er één ochtendje per week gewoon iemand in mijn keuken aan het werken is.
Glenn van der Burg: Je hebt een hele leuke keuken. Ik heb een mooie keuken. In theorie is dat hartstikke mogelijk. Als jij een professionele plek aanbiedt, dan kan dat. En het is natuurlijk niet ondenkbaar dat mensen een tiny house in hun tuin hebben staan, waar ze kantoren hebben ingericht, waar iemand zou kunnen zitten. En als jij dat waar kunt maken, dat je een professionele werkplek kunt bieden, dan kun je dat bij ons aanmelden.
Raymond Joore: En uiteindelijk faciteert het zeg maar de autonomisering, het autonoom werken van de hybride werker die zegt van ik wil zelf bepalen waar en wanneer ik werk.
Glenn van der Burg: Nu sla je de spijker op zijn kop. Uiteindelijk als ik zeg we willen meer worden dan een platform, meer dan alleen maar die marktplaats, dan is dat wel omdat we een bijdrage willen leveren aan de autonomisering van de professional. Kijk, en daarom heet dit programma People Power Change, want wij praten hier met mensen, en deze keer is dat Raymond Joore van Yourdesq, die willen veranderen en daar katalysator voor zijn. En we gaan eens kijken hoe die dat doet, na dit.
[BREAK]
Glenn van der Burg: Experts en wetenschappers over de kracht van mensen in organisaties. People Power. Welkom terug. Wij praten met Raymond Joore van Yourdesq. Je luistert naar People Power Change. Wij praten met katalysatoren van veranderen. Kijk, ik kan het woord uitspreken. Ik werk hier al te lang. Raymond, die medewerker, die werkt in een organisatie. Die zit nu vooral met van die vierkante ogen de hele dag te zoomen. En in het najaar gaat dat kantoor weer open. Uiteindelijk, wat kan dit doen voor die medewerker? Wat kan jullie dienst? Of waarom denk je dat this is the good moment? Ik snap tijdens corona, snap ik het, er even uit. Tiny house, zes bloedjes van kinderen. Maar ja, als ik weer naar kantoor mag, waarom dan nog jullie dienst?
Raymond Joore: Ja, terechte vraag. Ten eerste, er is al best wel wat over geschreven door allerlei bedrijven wat hun plannen zijn. De meeste bedrijven zijn het er wel over eens dat na corona mensen nog maar 2 à 3 dagen per week naar kantoor zullen komen. Dus er zullen altijd 2 à 3 dagen over blijven die je dan thuis zou moeten werken, maar dat is natuurlijk niet voor iedereen mogelijk. Er zijn natuurlijk genoeg mensen die daar afgelopen jaar natuurlijk al ontzettend veel moeite mee hebben gehad om dat vol te houden. Er zijn jonge mensen wonen met z'n drieën in een appartement, nou de kinderen, ja, de verbouwende buurman, you name it, dat blijft. De noodzaak, omdat de kinderen niet op school kunnen, valt dan weg. Ja, precies. Dus dan heb je, nou ja, dat klopt. En ik denk dat, ik denk ook dat er een andere beweging al veel langer gaande was. Je hebt natuurlijk, corona is een katalysator geweest, ongetwijfeld. Nou laten we de autonomisering noemen van de professionals is natuurlijk al veel langer gaande. Er zijn natuurlijk mensen al veel langer bezig met werk wat aan het veranderen is. Jongere generaties werken heel anders naar werk dan. Zoals wij er naar kijken. Ik hang tussen de babyboomers en de millennials in. Dus ik heb dat aan de lijve ondervonden gedurende mijn carrière, denk ik, hoe dat aan het veranderen is. En privé en zakelijk loopt steeds meer in elkaar over. Dus ik denk ook dat werk mag ook meer een experience zijn, mag ook leuker zijn dan vroeger. En daar zit gewoon een behoefte die op dit moment door werkgevers denk ik nog niet voldoende onderkend wordt. Ik denk dat als je als werkgever potentiële werknemers aanbiedt dat ze naast thuiswerken en een kantoorplekje ook een externe werkplek kunnen huren ergens. maandelijks, vier keer, ik noem maar wat. Dat dat een hele mooie benefit is die je aan potentiële talenten biedt. Dus als je even kijkt vanuit de organisatie, dan kan je in de slag om het talent zeggen van bij ons vertrouwen je zo, je mag thuis werken, maar je mag zelfs werken waar je wil en wij faciliteren dat. En is het ook zo, werkt het ook zo dat het uiteindelijk ook een beetje de ramen open is voor organisaties? Omdat je mensen zitten toch niet alleen maar bij elkaar, maar zitten een gedeelte van de tijd dan tussen andere mensen, die met andere ziens wijzen, met andere manieren van werken. Ik kan me voorstellen dat dat een argument is naar organisaties toe. Het is een verrijking voor jouw professionals. En zo zien wij het ook. En werkt het ook zo? Kunnen je dat staven?
Glenn van der Burg: Nou, we hebben in ieder geval, we hebben wel wat data beschikbaar over wat dit zou kunnen doen voor je organisatie. De Boston Consulting Group bijvoorbeeld heeft daar onderzoek naar gedaan bij minstens 60.000 werknemers internationaal. Ja. En daaruit is dan gekomen, prachtige getallen. Dat je nou… Dat kunnen ze goed bij Boston. Dat kunnen ze heel erg goed. Bijvoorbeeld qua productiviteit, bij een hybride model zou een winst behaald kunnen worden van 15 tot 40 procent. Dat zijn flinke getallen. En waar zit die winst dan? Nou, als mensen output gedreven mogen werken, als ze het vertrouwen krijgen van hun werkgever om output gedreven te werken, dan worden ze vanzelf al wat productiever. Mensen blijken natuurlijk ontzettend goed in staat om hun eigen agenda te bepalen en zelf dat in te delen. Nou ook door de inspiratie, door het vrije, je hebt het ooit wel eens genoemd volgens mij het ZZP gevoel of het ZZP deel. Wat je dan ook hebt, dus dat je zelf kunt beslissen waar je werkt, wanneer je werkt. Dus dat doet ook wat voor je productiviteit. Je krijgt een medewerkers met een ander zelfbeeld. Mijn habitat is hier tussen deze vier muren. Ik leef in de wereld, in de maatschappij. Ik draag bij aan de doelen van deze organisatie, output, maar wel verbonden met wat er in die organisatie plaatsvindt. En wat je ziet bijvoorbeeld veel bij gemeentes, die willen heel erg uit hun kolkon. Dus voor zulke soorten organisaties kan het heel voedend en heel inspirerend zijn. Waar ik wel benieuwd naar ben, want Jeroen, je bent natuurlijk nu in je rol als interviewer. Maar eigenlijk ben je stiekem ook expert, want je hebt natuurlijk een mooi boek overgeschreven. Leidinggevende nieuwe in de hybride organisatie. In gezonde mededeling. Waar ik nou wel benieuwd naar ben, we hebben het ook in Peoplepower veel over, wat gaat er straks gebeuren? Kunnen we weer naar kantoor? Vlucht iedereen er dan heen of niet? En de meeste mensen hoor ik zeggen, nee, het wordt echt wel anders. Hoe kijken jullie daarnaar? Want ik vind het, weet je, de groef waarin je makkelijk weer terechtkomt en het verlangen ook weer om bij elkaar te zijn, kan er ook voor zorgen dat jouw handel straks weg is, Raymond. Hoe zien jullie dat? Ben ik wel benieuwd hoe jullie daar bijna gaan. Laten we met de gast beginnen. Hoe zie jij dat? Gaan we echt maar gedeeltelijk terug naar kantoor of gaat ons sentiment van het moet nou maar eens voorbij zijn ons gewoon weer die gebouwen indrijven?
Raymond Joore: Nou ik denk dat dat allebei gaat gebeuren en het zal ook heel erg afhankelijk zijn van de organisatie. Ik denk dat meer innovatieve bedrijven al aan het nadenken zijn over de toekomst en je kunt natuurlijk eigenlijk best makkelijk bedenken dat er een soort formule is voor hoe je dit optimaal kunt doen in de toekomst. Dus als jij als bedrijf op dit moment 1000 meter hebt hoofdkantoor en je kunt terug naar 200 meter en dat in die 200 meter is een soort kern hoofdkantoor met collaborative space en daarnaast werken mensen thuis en je biedt ze ook nog eens een dag per week op een externe plek zelf uit te zoeken dicht bij huis en waardoor je ook een co2 reductie structureel doorvoert natuurlijk en je mensen worden happier en productiever en er is minder personeelsverloop, minder ziekteverzuim. Er zijn eigenlijk zoveel benefits. Ik denk dat ieder bedrijf hierover zou moeten nadenken over hoe je dat in de toekomst gaat invullen. Op dit moment zitten natuurlijk veel bedrijven nog wel vast aan langdurigere huurcontracten en zullen ze misschien wel geneigd zijn om te zeggen. jullie moeten terugkomen naar kantoor, maar die contracten lopen misschien wel een keer af en wat ga je dan doen? En ik denk dat dit een ontzettende mooie opportunity is. Dat is natuurlijk wat deze crisis ons biedt. Zo kan je ernaar kijken. Zo kan je ernaar kijken. Ja, om de dingen te veranderen, eigenlijk om het beter te doen. Want daarmee word je als bedrijf natuurlijk ook veel meer sustainable. Je gaat ruimtes productiever maken, efficiënter benutten. Mensen worden blijer, je krijgt meer connecties. Je gaat daardoor je nieuwe talenten ontmoeten. Ik denk dat er heel veel voor te zeggen is. Het klinkt nu naar mij, dus dan moet ik mijn mening geven. Dit is vanuit organisaties. Ik denk vanuit medewerkers en managers. Wij voelen pijn altijd wat steviger dan genot. Pijn zeven keer zo hard als genot. En mensen missen nu heel erg het dicht bij elkaar zijn. Missen heel erg de inspiratie van de wandelgangen, van de community, de gemeenschap. En hoe mensen dan reageren en zekere conservatieve mensen. En laten we wel zijn, wij bouwen deze wereld op conservatieve mensen. Want als je alleen maar van die verandergekken bij elkaar hebt, dan wordt het één puinzooi. Die zeggen dan, nou laten we nu maar weer terug naar normaal. Dus die reageren eigenlijk op de pijn die ze voelen. Dat is de eenzaamheid, dat is een beetje de verwoording, de schaalheid, et cetera. En dat zeggen managers van, nou moeten mensen toch wel bij elkaar. Maar ik denk dat Raymond heel gelijk heeft, dat is reageren op een pijn die we nu voelen omdat we elkaar niet kunnen zien. Maar ik denk dat die hybride vorm waarin we die autonome professional die vrijheid laten en voeden met inspiratie en beweging en tijd en plek onafhankelijk dat die mag kiezen. combineren met dat we echt een gemeenschap bouwen en dat we rituelen samen hebben en de verbinding en van elkaar leren en elkaar inspireren en samen een droom hebben wat we in deze wereld verwezenlijken, dat we dat ook nodig hebben. Dus ik denk dat we hybride mensen zijn. We hebben en die vrijheid nodig, maar we hebben ook die regelmaat nodig. Sigmund had ooit dat stripje in de Volkskrant. En dan was er een mevrouw, die was op therapie en die zei ja ik hou heel erg van mijn echtgenoot Adriaan. Ik ben gek op hem. En hij geeft me ook een gevoel van geworteldheid en het samen zijn en dat wil ik nooit kwijt. Maar ja ik mis soms ook de passie. De passie. En dus waarop Sigmund concludeert, ah u wilt passie en Adriaan. En ik vond dat tegelijkertijd een leuke grap. Maar ik vind tegelijkertijd een mooi portret van de mens. Ik denk dat wij passie en Adriaan willen. We willen de ene kant gevoed worden, groeien, inspiratie, ontmoeten, vreemde plekken, op reis. En dat kan voor de een wat groter dan de ander zijn. Dat kan ook Zuid-Turkije zijn. Als dat voor jou even de passie is. Dat is ook goed. Maar we willen ook Adriaan. We willen ook iets waar we op terug kunnen vallen. En ik denk dat de hybride organisatie Passie en Adriaan zou moeten zijn. Adriaan...
Glenn van der Burg: Wat we in ieder geval willen is dat we allemaal Harry Starr willen. Dat willen we zeker. En die gaan wij luisteren.
[TEKSTFRAGMENT HARRY STARR - COLUMN]
Harry Starr (Column): Werken door je maar thuis. Dat we ons gevestigd hebben, gezetteld zijn, is in de ontwikkeling van de mensheid, toch al een speldeknop in de geschiedenis, betrekkelijk recent. En zelfs in die recente periode zijn we voortdurend in beweging geweest. De domesticatie van de mens is van recente datum het zettelen, is niet zonder slag of stoot gegaan. We zijn, wie er niet in slaagde om gedisciplineerd te wonen en te werken, werd als asociaal bestempeld en kreeg een heropvoeding in Veenhuizen. Een geregeld leven is geen sinecure. Trekarbeid was ooit dominant en een geregeld leven was uitzonderlijk. In het begin van de industriële tijd werden arbeiders in fabrieken gedreven en werd tot het fluitsignaal, na zo'n twaalf uur een dag werken, het slot van de poorten gedaan. Ontsnappen, de natuurlijke aanvechting, werd voorkomen door afsluiting en strikte bewaking. Philips had er zelfs speciale politie voor. Een beetje zoals we recentelijk nog met verpleeghuis hebben gedaan. Dat arbeid nu vrijer is dan ooit zou je de vrucht van een geslaagde domesticatie kunnen noemen. De disciplinering is geslaagd. We hebben de boeien vervangen door smartphones en laptops. En mensen kunnen nu op alle plekken werken. Afgesproken met de nieuwe werkers is dat werken je passie is. Je zou niet anders willen. Lantervand is des duivels en geeft geen enkel genoegen. En na je pensioen werk je uiteraard door. Je zou niet anders willen. We zijn ons werk geworden. Zelf werk ik geheel vrijwillig, overal. Hoewel ik het huren van een werkplek een aardige gedachte vind, ervaar ik het behalve als nodeloos, kostend, ook als vrijheidsbeperkend. Als ik ergens afspreek, in zo'n modern aantrekkelijk of zo'n heel oud aantrekkelijk gebouw, ga ik vaak wat eerder van huis om zo de faciliteiten te benutten. Een enkele keer blijf ik na en als ik kind aan huis ben, laat ik die jongen over aan mijn partner, maak ik er ook afspraken met derden