Glenn van der Burg (Host People Power): Duurzame inzetbaarheid. We praten er veel over. En zeker ook in People Power. Maar hoe geef je dat nou handen en voeten? Wat is de business case? Daar hebben we het eigenlijk ook te weinig met elkaar over. En wat doe je als het toch een keer misgaat met een medewerker? Dat bespreek ik met Yolanda Lefevre. Zij is HR-manager bij Volkers. En die zit in de verpakkingen. Christian Klein, adviseur duurzame inzetbaarheid bij Centraal Beheer. En expert op het gebied van de WIA. En wat dat is hoor je straks wel en verzuim. En Martine Bolhuis, zij is businesspartner duurzame inzetbaarheid bij Centraal Beheer. En natuurlijk een expert op het gebied van alles wat met HR te maken heeft. Sterker nog, dat is zelfs haar achtergrond. Die zijn allemaal hier in de studio. Wil je nou de nieuwste afleveringen van People Power via WhatsApp? Sla ons nummer dan op onder uw contactpersonen 06 45 66 75 48. Stuur ons een berichtje met je naam en podcast aan en dan sturen we je de nieuwe aflevering meestal direct zodra ze online staan. Fijn dat je luistert naar Peoplepower. Met in de studio Jolanda, Martine en Christian via de telefoon. Fijn dat jullie er allemaal zijn. Christian, altijd even checken of je er wel echt bent.
Christian Klein (Adviseur Duurzame Inzetbaarheid, Centraal Beheer): Ja, ik ben er.
Glenn van der Burg: Kijk, hartstikke goed. Ik wil eigenlijk met jullie beginnen met een pittige stelling om gelijk even het gevoel te krijgen van waar hebben we het over en hoe belangrijk is dit nou eigenlijk. En de stelling luidt. Je bent geen goed werkgever als je niet inzet op duurzaam inzetbaarheid. Altijd een ingewikkelde stelling met een soort dubbele ontkenning erin. Dus ik zal hem nog even herhalen. Je bent geen goed werkgever als je niet inzet op duurzaam inzetbaarheid. Nou, dan beginnen we maar even bij de werkgever zelf. Yolanda, wat vind jij?
Jolanda Le Fevre (HR-manager, Volkers): Ja, Glen, het is inderdaad een lastige en een dubbele stelling. Ik vind het heel lastig om te zeggen dat je geen goed werkgever bent, omdat het denk ik ook vooral te maken heeft met de grootte van je organisatie. Je moet wel aandacht hebben voor duurzaam inzetbaarheid. Ik bedoel, iedereen snapt dat we allemaal langer door moeten en dat de wereld om ons heen heel snel verandert. Dus ja, als werkgever moet je daar zeker wel iets mee. In welke vorm dan ook. Dus dat vind ik absoluut wel een ding wat op de agenda moet staan bij iedere werkgever.
Glenn van der Burg: Maar ik hoor je ook zeggen, het is ook zo veelomvattend dat als je niet zo'n grote werkgever bent en je hebt geen 200 mensen op HR zitten, dan is dat even een ander verhaal.
Jolanda Le Fevre: Ja, dat denk ik wel. Je hebt natuurlijk verschillende onderdelen die te maken hebben met duurzame inzetbaarheid. Niet iedere mkb ondernemer heeft ook de middelen en de mensen om daar echt mee aan de slag te gaan.
Glenn van der Burg: Met zoveel is hij niet bij Volkers?
Jolanda Le Fevre: Wij zitten nu op dit moment rond de 45. Maar goed, dat is natuurlijk ook wel een beetje de organisatie. Misschien dat ik er straks nog even iets over ga vertellen. Maar dat heeft ook te maken met de branche waarin wij zitten. En daar wordt ook heel actief op gestuurd. Ook vanuit de branchevereniging, zeg maar. Dus misschien is dat niet helemaal eerlijk dat ik dan zeg maar in een kleine organisatie daar wel aandacht aan kan geven. Maar dat heeft natuurlijk ook te maken met onze brandsvereniging die daar zeker op inzet.
Glenn van der Burg: Oké, jullie spelen daar een belangrijke rol. Daar gaan we het zo zeker nog over hebben. Martina, ook voor jou dezelfde. Dus niet inzetten op duurzaam inzetbaarheid. Ben je geen goed werkgever? Foei.
Martine Bolhuis (Businesspartner Duurzame Inzetbaarheid, Centraal Beheer): Ja, eigenlijk wel.
Glenn van der Burg: Oh ja?
Martine Bolhuis: Nou, ik snap wat Jolanda zegt, want het gaat natuurlijk over aandacht. Aandacht voor de mens in de organisatie. En dat kun je zo groot en zo klein maken als je zelf wilt. Dus dat is ook zo. Duurzaam in zetbaarheid is zo'n container. Want wat is het nou eigenlijk? Waar hebben we het dan over? Maar dat kan jij heel goed uitleggen. Mensen denken vaak aan verzuim of ziekte of gezondheid. Voor mij is het ook echt het blijven inzetbaar zijn. Dus het kunnen blijven werken en het kunnen verkrijgen van werk. En dan gaat het niet alleen over gezond zijn, maar gaat ook over leren en ontwikkelen. Ben jij in staat om weer vooruit te kijken richting de toekomst? En daar zie ik precies die belangrijke rol voor de werkgever, want de werkgever heeft wel de taak om medewerkers mee te nemen in waar gaat de toekomst naartoe? Waar gaan wij naartoe als organisatie? Wat vragen de klanten van ons nu en binnen nu een aantal jaren. En wat betekent dat voor de rollen die we in de organisatie hebben? En dat vind ik echt een belangrijke rol voor de werkgever. En zo zie ik ook goed werkgeversschap.
Glenn van der Burg: Misschien wel belangrijker dan al die dingen die je eraan kan doen. Je kan natuurlijk van alles nog wat aan duurzaam en zetbaarheid doen. Daar hebben we het al heel veel over gehad. Dat gaan we vandaag ook nog langs horen komen. Maar ik hoor jou eigenlijk zeggen, het belangrijkste is dat je in gesprek bent met je medewerkers over Hoe gaat de toekomst eruit zien, zodat je überhaupt nadenkt over de toekomst? En dan hoef je nog niet eens fruitmanden neer te zetten, sportabonnementen te regelen, dat soort dingen.
Martine Bolhuis: Nee, dat is leuk in de zin van bewustzijn. Het is ook hartstikke goed dat je dat doet, maar dat is geen must. De must zit echt in van snap je waar je naartoe gaat en ben ik klaar voor de rol van de toekomst?
Glenn van der Burg: Oké, we gaan naar de stelling ook nog even naar Christian. Dan hebben we iedereen gehad. Ik heb zo'n flauw voorgevoel. Nou, trouwens, ik ga daar helemaal m'n voorgevoel niet eens naar voren brengen. Christian, je bent geen goed werkgever als je niet inzet op duurzaamheid en zettbaarheid. Wat vind jij ervan?
Christian Klein: Nou, ik ben het inderdaad wel mee eens. Alleen ik denk wel wat de nuance is. Met name dat werkgevers er wel mee bezig zijn, maar zijn er niet bewust van. Omdat duurzaamheidszetbaarheid best wel breed is. Het kan best wel zijn dat een werkgever stiekem toch al bezig is met een activiteit die wij wel onder duurzaamheidszetbaarheid kunnen scharen. Zeker nu de werk-privé balans, terugkeren naar naar het werk, dus daar is men mee bezig en ik zou dat onder duurzame zetbaarheid willen scharen. Dus om het een beetje positief te houden, ze zijn niet mee bezig, maar ik denk dat ze niet bewust mee bezig zijn.
Glenn van der Burg: Ja, oké. Dus jij denkt eigenlijk zijn er heel veel werkgevers, ondernemers wel bezig met dit thema, alleen ze hebben geen flauw idee dat het zo heet.
Christian Klein: Ja, met name de kleine werkgevers, wat Jolanda net ook zei, die zijn daar op een andere manier mee bezig.
Glenn van der Burg: Martino, om even het overzicht te hebben, want jullie hebben daar natuurlijk heel goed over nagedacht, over duurzaam inzettbaarheid. Dat kun je niet vaak genoeg herhalen. Er zijn een aantal elementen waar je aan kan werken. Het zijn er vier.
Martine Bolhuis: Ja, wij werken met een model van vier kwadranten. En dan gaat het over leren en ontwikkelen, wat ik net al noemde. Christian noemde het organiseren van werk en privé. Dat is het tweede kwadrant. We hebben het ook over loopbaan en arbeidsmobiliteit. Dus hoe ben je in staat om weer nieuw werk te krijgen binnen of buiten je organisatie. En de vierde is gezondheid en vitaliteit. En die vier maken we ons hard voor en zijn we ook met werkgevers over in gesprek van hoe kun je daar nou aan werken en hoe kun je daar een aanpak met elkaar op bedenken.
Glenn van der Burg: Kun je nou zeggen dat een van die vier kwadranten het minst ontwikkeld is? Wat zeg maar een beetje het stief kindje is? Of is dat niet zo?
Martine Bolhuis: Nee, dat zie ik niet zo. Nee, ik zie wel in branches zie je verschillen. Je ziet in de afgelopen jaren heel veel aandacht voor vitaliteit en gezondheid. En dat is ook heel mooi. Daar hebben we echt wel grote stappen in gezet. En wat ik nu zie is in deze huidige tijd heel veel aandacht voor werk- en privébalans. Niet alleen vanwege de thuiswerken en het weer naar het werk toe gaan. Maar je ziet er ook vaak ondervallen van hoe zit het thuis georganiseerd? Zijn er nog andere taken rondom mantelzorg of thuiszorg of zorg voor kinderen? Noem maar op. Dus werkgevers hebben steeds meer oog voor wat er thuis aan de hand is en wat er nodig is om werk en privé te kunnen combineren. En andersom ook.
Glenn van der Burg: Wat ik zelf wel een soort ondergeschoven kindje vind is alles wat te maken heeft met, ik ben in mijn hoofd enorm aan het zoeken hoe ze dat genoemd hebben. Volgens mij komt het uit de commissie Borstlab. Dat je je zeker voelt over je inkomen. En daar hebben we het heel weinig over. Ook omdat het misschien een beetje... Sorry Christian, want jij hebt er veel verstand van. Maar dat het een beetje de saaie zakelijke kant is van duurzaamheidszetbaarheid. Maar die is superbelangrijk volgens mij. Dus ik wilde eigenlijk een beetje dat wij met z'n drieën... In de studio zie ik dat iedereen knikt. En ik voel dat Christian op afstand knikt. Laat maar even beginnen bij Jolanda. Waarom was je zo aan het knikken? Dat je zei, oh ja, dit laten we lopen eigenlijk met z'n allen.
Jolanda Le Fevre: Nou ja, goed. Ik heb dit zeer recent van dichtbij meegemaakt en je merkt gewoon wat het met mensen doet als het over hun inkomen gaat en zeker als ze dan ziek zijn en ze zien op een gegeven moment van god het is lastig om terug te keren en hoe gaat mijn toekomst eruit zien zeg maar dan ja dan is natuurlijk wel een van de grote vragen en mijn inkomen dan en zeker mensen die ja die allerlei verplichtingen hebben Dit gewoon even niet meer weten hoe ze zaken op moeten vangen en ja in die zin is dat een hele belangrijke factor. Zeker als je mensen dan echt gewoon op hun gemak kunt stellen en ook goed kunt uitleggen hoe dat toekomstige financiële plaatje eruit gaat zien. En dan merk je ook wel als ze dat eenmaal helder hebben. Ja, dat er dan ook wel een soort van rust terugkeert en dat ze dan weer kunnen focussen op. Maar wat ga ik dan verder nog doen in de toekomst?
Glenn van der Burg: Ja, dus het is een soort van stress hoor eigenlijk. Als dat niet helder is. Als dat onduidelijk is. Als mensen zich daar onzeker over voelen. Zeker. Dat het beperkt mensen eigenlijk.
Jolanda Le Fevre: Zeker.
Glenn van der Burg: Christian, hoe zie jij dat? Want het is jouw dagelijks werk om daar mee bezig te zijn. Om te zorgen dat mensen daar niet zo gestrest over zijn.
Christian Klein: Ja, nou het is zeker inderdaad een middel als je dus je inkomen goed geregeld hebt, dus je inkomen bij ziekte-niveau, dat je dan ook beter kan werken aan je herstel. Niet kunnen slapen bijvoorbeeld, omdat je je financiële zorgen maakt, van hoe moet het nou met mijn hypotheek of hoe moet het met mijn studerende kinderen. Op het moment dat je weet van ik heb in ieder geval een bepaalde zekerheid dat als ik langdurig ziek blijf, dat ik in ieder geval een bepaald inkomen heb, Vaak is dat 70% van je laatste dingen loon. Daar kom je een aardig rend mee. Maar dan kan je dus veel meer focussen op je herstel. En daadwerkelijk de ziekte. dan heb je een last minder. Dus je kan meer energie geven dan hetgeen waarvoor je eigenlijk energie wil geven en dat is je herstel. Dus ik kom dat vaak tegen in mijn gesprekken met werkgevers. Ik probeer ze dan in ieder geval alle kanten te laten zien wat in dit geval een verzekering zou kunnen betekenen. Maar in zijn algemeenheid ook gewoon wat voor prikkels een zieke medewerker allemaal heeft. En als je er een paar wegneemt, hoe je meer je kan focussen op je herstel en dat dat positief is.
Glenn van der Burg: Ik stel voor dat we hier even flink wat aandacht gaan besteden. Straks, verderop in de podcast. Maar mooi dat jullie ook deze gelijk dat soort... Nou ja, hoera, dat klinkt een beetje... Want zo positief is het niet als je last hebt van geldproblemen. Maar dat iedereen zoiets had van, ja, hier moeten we het over hebben. En overigens, ik heb ondertussen even al multitaskend opgezocht. Ik zat op het verkeerde rapport. Het is het WRR-rapport, het betere werk. En dan noemt ze het grip op geld. Ja, precies. Dus ik zat bij de verkeerde commissie. Maar ja, ik zat in de buurt.
Martine Bolhuis: Nee, maar dat was in dezelfde tijd hoor. Die kwamen redelijk snel naar elkaar. Dus dat is helemaal goed.
Glenn van der Burg: Martine, je hebt die vier kwadranten. Bij iedereen zijn ze anders verdeeld. Ik kan me ook voorstellen dat iedereen, als die vier kwadranten voor haar of zijn ogen heeft, denkt van, oh ja, bij ons valt hier nog wel wat werk te doen. En die zijn misschien wat minder belangrijk. Maar ja, het blijft een indeling natuurlijk.
Martine Bolhuis: Ja, het blijft een indeling en het is ook van waar begin je? Is vaak de vraag van werkgevers, maar ook van medewerkers. Dus we kijken altijd naar verschillende niveaus. Kijken naar wat speelt er voor deze medewerker? Dus waar is de aandacht voor nodig? Wat speelt er voor deze organisatie? Wat is er relevant? Maar je kunt ook kijken naar de samenleving en de vraagstukken van de samenleving. Als je nu kijkt naar bijvoorbeeld het begrip arbeidsmobiliteit, dat is heel relevant omdat we zien dat we te weinig mensen hebben om het werk te doen. Dus we zijn heel hard aan het werk met z'n allen om mensen naar binnen te halen. En mijn pleidooi naar werkgevers is er vaak ook van, zorg ook dat je voldoende aandacht houdt om mensen te behouden en te investeren. in wat zij nog verder kunnen doen in jouw organisatie. Omdat het behoud van mensen levert in verhouding meer op dan iedere keer weer nieuwe mensen moeten werven waarvan we weten op dit moment dat die lastig te vinden zijn.
Glenn van der Burg: Aan de ene kant gelukkig, want dat betekent dat corona niet zo'n dramatisch effect op de arbeidsmarkt heeft gehad als dat we misschien wel gedacht hadden. Misschien zijn we allemaal ook wel een beetje verbaasd dat het zo is. Aan de andere kant, als je ze niet kan vinden, dan blijft het natuurlijk ingewikkeld. En als je het over financiële zekerheid hebt, dat vind ik ook wel mooi van deze, van arbeidsmobiliteit, is het in beweging komen van mensen om te leren, dan is het heel belangrijk om te snappen van hoe zit een beetje die arbeidsmarkt in elkaar. Heb ik in mijn eigen bedrijf nog voldoende kansen om iets anders te doen of in mijn takenpakket iets anders erbij te pakken of misschien wel door te stromen? Of kan ik gemakkelijk weer een nieuwe baan vinden in de arbeidsmarkt? Dat maakt heel veel uit of mensen ook in beweging komen om nieuwe taken op zich te nemen of om te gaan leren en ontwikkelen. Waar ik zo heel benieuwd naar ben, Jolanda, is en ik ga straks dat gezellig aan jou vragen. Hoe dat dan bij jullie in de organisatie zit en hoe je dan inderdaad in een relatieve, je zal maar 45 werknemers hebben, dat vind ik al dat je een groot bedrijf bent, maar ten opzichte van Achmea of zo ben je dan weer een stuk kleiner. Maar hoe maak je daar dan keuzes in en waar baseer je dan die keuzes op? En dat hoor je zo.
Glenn van der Burg: We praten over duurzaamheidszetbaarheid. Jolanda Lefevre van Volkers. Jullie zitten in de verpakkingsbusiness. 45 mensen zei je al even.
Jolanda Le Fevre: Klopt.
Glenn van der Burg: Iedereen kan zich daar wat bij voorstellen. Bij verpakking. Want we krijgen allemaal doosjes binnen tegenwoordig. En in die doosjes zitten weer andere doosjes. En daar zit dan weer een product in. Is dat dan wat jullie maken?
Jolanda Le Fevre: Nee, dat soort doosjes maken wij niet. Wij zijn actief in de packaging industry, zoals dat met een mooi woord heet. En als je een heel groot merk hebt, die wil natuurlijk een bepaalde lijn in de supermarkt bijvoorbeeld presenteren, over die verpakkingen hebben wij het. En wat wij dus eigenlijk doen, is de klanten begeleiden van design to print. En je moet je voorstellen dat er een ontwerp wordt gemaakt in de studio. En wat de klant wil is dat dat merk overal dezelfde uitstraling heeft in het schap. Of het nu op plastic, karton, glas of wat dan ook gedrukt wordt. Het moet overal hetzelfde eruit zien. Nou, dat is waar wij om de hoek komen. Wij begeleiden dat hele proces. Wij betalen de artwork, zeg maar, op een dusdanige manier. Dat waar het ook gedrukt wordt, dat het overal dezelfde uitstraling heeft.
Glenn van der Burg: Oké. En wat voor mensen werken er dan bij jullie?
Jolanda Le Fevre: Ja, we hebben verschillende functies. We hebben ontwerpers natuurlijk, designers. We hebben DTP'ers. We hebben natuurlijk mensen die het totale project begeleiden. We hebben kleurespecialisten.
Glenn van der Burg: Kleurespecialisten? O, geweldig.
Jolanda Le Fevre: Ja, die kunnen echt twee kleuren rood zo superscherp onderscheiden dat ik denk, nou volgens mij is het dezelfde kleur, maar zij zien dat gewoon. Fantastisch. Ze weten precies wat er dan allemaal bij moet en wat niet. En dat weten ze ook als ze aan een drukpers staan. Nou ja, goed, we hebben natuurlijk mensen die allerlei sleeves en stempels maken voor die verpakkingen die dan weer naar drukkerijen toe gaan. En we hebben onze afdeling IT die dat hele proces begeleid.
Glenn van der Burg: Mooi. Nou, daar hebben we het over duurzaam en zetbaarheid. 45 mensen, dus ik... Applaus, want dan ben je wat mij betreft als ondernemer, heb je echt een groot bedrijf gemaakt.
Jolanda Le Fevre: Ja.
Glenn van der Burg: Maar ja, als je dan vervolgens daar duurzaam en zetbaarheid op los moet laten. Ja, ik neem aan dat jij geen afdeling van 10 mensen hebt.
Jolanda Le Fevre: Nee, de afdeling bestaat uit één.
Glenn van der Burg: Ja, jij bent de afdeling.
Jolanda Le Fevre: Ik ben de afdeling. Nee, klopt hoor.
Glenn van der Burg: Hoe kies je daar dan in? Want het is zo'n groot onderwerp.
Jolanda Le Fevre: Ja, is het ook.
Glenn van der Burg: Hoe pakken jullie dat aan?
Jolanda Le Fevre: Wij zijn eigenlijk begonnen bij arbeidsmobiliteit, dat woord viel net al en dat doen we al een tijdje hoor. Kijk dat betekent dat als je gewoon even terug gaat in de tijd, we bestaan bijna 100 jaar, is het ooit begonnen als een productiebedrijf. En inmiddels is de wereld echt wel veranderd en dat betekent dat wij ook gelukkig heel veel collega's hebben die al lange tijd bevolkingswerken. Ja en die wil je natuurlijk ook gewoon zeg maar weer opleiden om eens te kijken van hé wat zijn er nog meer taken die wij kunnen doen. Dus wij zijn al een tijdje bezig om mensen wat breder te maken daarin.
Glenn van der Burg: Hoe bedoel je dat dan?
Jolanda Le Fevre: Nou ja, dat betekent dat ze eigenlijk een soort van buddy krijgen en dat ze dan met elkaar kunnen gaan kijken van hey, past dit bij mij of past dit niet bij mij? En dat is waar wij op dit moment erg op zitten.
Glenn van der Burg: Geef eens een voorbeeld van iemand die dan een buddy heeft die weer heel wat anders doet binnen het professies.
Jolanda Le Fevre: Ja, misschien is dat, het is een iets ander voorbeeld. Wat ik dus ook doe is mensen die zeg maar al een tijdje op een plek zitten en dan even niet zo goed meer weten welke kant ze uit moeten. Dan ga je gewoon open en transparant het gesprek aan. En ik heb een heel mooi voorbeeld van iemand die nog relatief jong is, als ik het zo mag zeggen. En dan heb je een gesprek van zo van, hoe zie jij nu je toekomst? Is dat zeg maar dit werk iets wat je nog voor de komende twintig jaar wil blijven doen? Nee, eigenlijk niet. En dan ga je eerst een aantal gesprekken voeren met mensen. Ga ze zelf nadenken van, hé, wat zou ik dan nog meer kunnen doen? En het heeft uiteindelijk opgebracht dat die persoon zelf trainingen gaat volgen. En die doet nu twee dagen in de week, heeft hij een eigen bedrijf.
Glenn van der Burg: Super gaaf. Dus dat is echt wel heel leuk. Maar dit is eigenlijk Martine, volgens mij precies wat jij helemaal aan het begin zei. Wat voor mij ook wel weer, is toch wel knap dat je als je zoveel afleveringen over duurzaamheids en muziekbaarheid maakt, dat het toch nu pas een kwartje bij mij valt. Duurt even. Maar dat jij zei, het gaat om dat je dat gesprek voert, precies wat hier gebeurt. Dat je het over de toekomst hebt en dat die ruimte daarvoor is.
Martine Bolhuis: Ja, en ook de ruimte voor creativiteit. Want dit had je wellicht bij voorbaat helemaal niet bedacht. Dat iemand twee dagen voor zichzelf kan beginnen. Maar dat is wel de manier om je te ontwikkelen.
Glenn van der Burg: Maar diegene zelf zou dat ook niet bedacht hebben, toch?
Jolanda Le Fevre: Nee, dat denk ik ook niet.
Glenn van der Burg: Dus het ontstaat door het erover te hebben.
Jolanda Le Fevre: Ja en het is vaak ook zo als mensen zeg maar heel lang op één plek zitten dat ze zelf ook niet het idee hebben van hé ik heb zelf ook een rol of een aandeel hierin. En als je dan het gesprek opent en zegt van joh denk eens na over je toekomst en je scholing en wat zou bij jou passen.
Glenn van der Burg: En waarom lukt dat bij jou? Want ik kan me ook voorstellen dat als, zeg maar, de HR persoon uit jouw organisatie tegen jou zegt, god, denk je wel eens na over je toekomst, dat je denkt, oh jee, daar gaat mijn baan.
Jolanda Le Fevre: Ja klopt inderdaad ja en dat is natuurlijk ook denk ik ook wel dat vertrouwen wat je moet kunnen geven en dat zal, kijk ik kan niet in iemands hoofd kijken dus misschien denken mensen dat ook, zo eerlijk ben ik ook. Alleen ja het is wel open en transparant en dat we ook zeggen van joh denk eens na overscholing want daar begin je dan ook mee. En dat kan natuurlijk net zo goed scholing zijn, wat wel gerelateerd is aan onze organisatie. Dat hebben we natuurlijk het liefste, want we zijn er niet op uit om mensen allemaal buiten de deur te zetten, want dan zit ik daar alleen. Dat schiet ook niet op. Maar het is wel, denk ik, de manier waarop je daarmee omgaat en mensen even de ruimte geven en de tijd om het even te laten bezinken en zelf op onderzoek uit te laten gaan en dan dat bespreken. Dat is een beetje de wijze waarop wij dit doen. En natuurlijk ook in samenspraak met de leidinggevende. Want die speelt natuurlijk een hele belangrijke rol ook.
Glenn van der Burg: En wat doet die dan?
Jolanda Le Fevre: Nou, die zit meestal ook bij die gesprekken.
Glenn van der Burg: Oké, die is erbij.
Jolanda Le Fevre: Ja, die is erbij en die monitoort dat dan ook. Van hé, hoe gaat het? En wat zou je zelf willen? Soms zijn mensen inderdaad, ja, die vinden dat soms heel lastig om daar zelf iets van te vinden. Die denken dat ze iets moeten. Nou, niets moet. Het gaat erom dat je wel zelf gemotiveerd bent.
Glenn van der Burg: En daarover nadenken.
Jolanda Le Fevre: En daarover nadenken, want dat is de allereerste stop. Dat je ze zo ver krijgt dat ze zelf gaan nadenken.
Glenn van der Burg: En dat je gaat nadenken over hoe je toekomst er überhaupt uit zou kunnen zien. Toch? Dat is het. Met alle onzekerheden en mogelijkheden en onmogelijkheden. Binnen het bedrijf, buiten het bedrijf. Het is natuurlijk best wel een spannende zoektocht. Toch Martine?
Martine Bolhuis: Ja, ik vind het ook wel mooi. Want wat jij noemt als voorbeeld, dat vraagt om ook heel veel vertrouwen. Het vertrouwen met onzekerheid