Station voice-over (New Business Radio): Hoe geef je richting aan verandering? Hoe maak je impact met visie, leiderschap en innovatie? Je hoort het op het podcastkanaal New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow. Hier vind je al onze programma's voor businessshapers. Met gesprekken met leiders, ondernemers en vernieuwers die hun organisatie klaarmaken voor de volgende sprong. Check je favoriete podcastplatform en abonneer je op New Business Radio. Listen Today, Lead Tomorrow.
Station voice-over (People Power): Hoe ontketen je de kracht van mensen in organisaties? People Power brengt je de laatste wetenschappelijke inzichten en praktijkvoorbeelden. Over leiderschap en leren, betrokkenheid en bevlogenheid, inzetbaarheid en inclusie. Omdat mensen het verschil maken in jouw organisatie.
Glenn van der Burg (Host): Als de week begonnen is, en dat is elke maandag, dan bieden wij troost voor onderweg. Als je thuis of in de auto zit, dan houden wij hier in Hilversum café, zoals de Vlamingen zeggen. En elke maand bespreken wij dan een, of één, ondertussen zijn het er drie geworden, een groot thema in ons werkende leven. De lijst wordt steeds langer. Ik doe het nog één keer, denk ik, want de volgende keer is hij zo lang, dan is het een bescheiden halve deel van de uitzending voorbij. Eerder hadden wij het in Café Forum over afscheid, autonomie, burgerschap, crisis, drijfveren, evenwicht, feest, geluk, hoop, inspiratie, jeugd, kiezen, liefde, lust, moed, moraal en mededogen, narcisme, nederigheid en naastenliefde, en de laatste keer ging het over ondernemen, overheid en openbaarheid. In deze aflevering hebben we het over publiciteit, profileren en public relations. Te gast zijn Guido van Nispen, Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor; en Anouschka Biekman, senior adviseur Logius, raadslid Schiedam en voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66. En we doen dat natuurlijk allemaal onder de bezinnende leiding van de heer Harry Starren.
Harry Starren (Co-host/moderator): Ja, later dacht ik nog, Glenn, dat kan ook nog bij pers en dat kan ook nog bij promotie. Dus die P's, als je ze eenmaal te pakken hebt, want het komt uit de marketing. Het waren er vier, toen werden het er zes. Jij zit zelf natuurlijk in de promotionele sfeer, want terwijl je dit doet als een quasi-hobby. Je doet het heel goed, zeg ik even. Dit is profileren en het is bovendien ook leuk om te doen, maar de mensen vinden het niet zo leuk. Nu, dit is ook promotie voor jouw overige activiteiten. Dus in zekere zin is dit een manier om je te tonen, want je doet meer dan dit programma op maandag, mag ik hopen. Wat doe je eigenlijk?
Glenn van der Burg (Host): Nou, dit op maandag, People Power, twee uur, al zeven jaar. Op vrijdag maak ik twee programma's over duurzaamheid, Groene Groeiers en Impact. En ik maak nog een heleboel podcasts voor klanten.
Harry Starren (Co-host/moderator): Dat is eigenlijk jouw business, of niet? En evenementen?
Glenn van der Burg (Host): Alles. Ja, evenementen, maar even niet.
Harry Starren (Co-host/moderator): Dus dit is wel jouw thema. Het voordeel als je dit soort dingen doet, dat geldt ook voor dagvoorzitters, is dat je publiek eigenlijk ook je marketing is. Het grijpt in elkaar. Het één is bijna het ander. Maar als je werk ergens stil in een hoekje doet en niemand ziet het, dan moet je daar je best voor doen. Bij jou zit het in de aard van je werk. Bij mij ook. Zullen we het ook even over de gasten hebben? Ik heb al met ze gesproken. Guido van Nispen ken ik al heel lang. Ik weet eigenlijk niet waarvan, dat is al een goed teken. Goeie man vind ik. En Anouschka Biekman ken ik niet. Dat maakt het leuk, maar het is een tip van Guido. Als zij straks enorm geprofileerd naar buiten komt, dan wil ik de eer ook een beetje met hem delen. Ik wil beginnen met een klein gedichtje, wat ik heb opgeduikeld. Eus Rovers. Het is Valentijnsdag. Ik vond het schattig. “Heeft u alles kunnen vinden, meneer?” vroeg de caissière aan een klant. “Bijna,” zei de klant. “Alleen de liefde van mijn leven nog niet.” Hij moest lachen om zijn eigen grapje. “Afdeling hout, graag kassa vier,” riep de caissière door de microfoon. “Kassa vier.” De caissière glimlachte. “Gerda komt er zo aan. Ze is nog vrijgezel. Succes, hè? Spaart u zegels?” Kijk, dat vind ik nou mooi. En dat dan Gerda ook echt komt en dat ze dan nog verliefd wordt. Ik ben zelf nogal publiciteitsgevoelig. Ik heb makkelijk de publiciteit in mijn leven kunnen vinden. Maar ik ben oud genoeg om te zeggen dat wij in Nederland elkaar hebben wijsgemaakt dat wij een land waren van bescheidenheid. Je kon hier nooit je hoofd boven het maaiveld uitsteken. Ongemerkt mag je niet meer meedoen als je niet heel vaak je hoofd boven het maaiveld uitsteekt. We zijn van een bescheiden land naar een land van awards gegaan. Vroeger had je lintjes rond Koninginnedag. Nu hebben we omroepman van het jaar, de journalist, de aankomend journalist, de onderzoeksjournalist. Van alles is er een award. Mijn vader had alleen een achternaam bij Philips en een personeelsnummer. In de fabriek was je niemand. En nu kan je niet leven zonder je te profileren. Het wordt je verweten als je onbekend bent. En het wordt je ook verweten als je te bekend bent of om het verkeerde bekend bent, want boven het maaiveld loop je gevaar. Profileren: in elk vak word je ertoe gedwongen. Ik weet nog dat het begon met Hubert van Zwieten en The Brand Me. Je moest jezelf als een merk zien. In de politiek is dat gewoon. Ik ben benieuwd naar de voor- en achterkant van publiciteit. Ik denk dat de P van perversie aan de orde is. We zijn doorgeschoten en mensen met een laag profiel, introverten, mogen eigenlijk niet meedoen. Bij functioneringsgesprekken worden ze afgetikt. Iemand kreeg te horen: je fonkelt niet. Je moet uitstraling hebben, de x-factor. Als je dat gaat faken, word je nagemaakt. Guido, je zit te knikken. Wat ging er door je heen?
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Het eerste wat door me heen gaat is dat ik veel herken. We zijn generatiegenoten. Als ik naar mijn zoon van 21 kijk, heeft hij een heel andere kijk op publiciteit en profileren dan wij. Ik heb ooit bij Anne van der Meiden, de grote hoogleraar Public Relations, vakken gevolgd en gestudeerd in Utrecht. Andere tijden: je was met een grote afdeling bezig om een paar mensen of je organisatie in de publiciteit te brengen. Veel handwerk: persberichten schrijven, kopiëren, verspreiden. Vaak in dienst van weinigen. Nu kan iedereen publiceren, iedereen kan gezien worden. Er is een fysieke Guido van Nispen en een Guido op Facebook of LinkedIn, en die kunnen anders geïnterpreteerd worden. Op LinkedIn heb ik een zakelijk profiel over de toekomst van werk. Op Facebook fotografeer ik demonstraties en laat ik vrijheid van meningsuiting zien. Mediumafhankelijk laat je iets van jezelf zien. Van buitenaf ziet men die combinatie en denkt: wat bijzonder. Profilering werkt het beste als die eenduidig is. Rommelige profileringen zijn niet handig. Heldere boodschap, één of twee dingen en consistentie.
Harry Starren (Co-host/moderator): Ik ken mensen die maar over één ding steeds publiceren, bijvoorbeeld dementie en ouderen, en nooit iets anders. Dat noem jij professioneel ermee omgaan. Anouschka, ik zie je knikken. Waarom?
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Omdat het de trend is op social media. Mensen vinden je op je expertise. Op LinkedIn wil je gevonden worden op je expertise. Ik houd het daar puur zakelijk: mijn politieke portefeuille en thema’s als kansengelijkheid, diversiteit en inclusie, onderwijs, zorg en welzijn. Mijn zelfstandig ondernemerschap staat wel in mijn cv, maar daar publiceer ik niet over. Als je een keer op zoek bent naar een opdracht, moeten mensen je wel kunnen vinden.
Harry Starren (Co-host/moderator): Dat is waar jij politiek je kracht zoekt. Is dat afhankelijk van hoe je je toont? Laten ze het daarvan afhangen?
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Nee, dat is een eigen keuze per persoon. Ik ben van de generatie met Hyves en MSN. Voordeel: als je een bepaald activisme hebt of een geluid wilt vertolken dat voorheen niet gehoord werd, dan kun je dat via social media agenderen en jezelf letterlijk laten zien.
Harry Starren (Co-host/moderator): Ik ben allergisch voor Hugo de Jonge. Hij toont voortdurend zichzelf. Ik maak onderscheid tussen mensen die het over de zaak hebben en anderen in beeld brengen versus mensen die zichzelf profileren. Dat laatste vind ik niks. Moet ik eraan wennen?
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Ja, je moet eraan wennen. Personal branding is groot. Op Instagram verkopen jongeren zichzelf als merk. Ze zijn ondernemers en verdienen er veel geld mee. Het heeft een keerzijde, daar komen we zo op.
Harry Starren (Co-host/moderator): Mijn dochter had veel volgers, kreeg gratis kleding, en zei: vanaf een bepaald level wordt het geld waard. Vreemde wereld. Guido, je keek even somber. Waarom?
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Met kaal hoofd en dikke bril lijk je al snel somber, maar ik zocht de achterkant. Het systeem is helder geworden. Vroeger deed je iets leuks en bijna niemand zag het. Nu kan iets wat je doet ineens door honderdduizenden gezien worden. Democratisering dus. Ik won in 2006 een award voor beste fotoblog. Toen deelden mensen minder, maar ik vond: de wereld wordt transparanter als je deelt. Nu is het soms doorgeslagen naar één of twee dingetjes die mensen continu over zichzelf kwijt willen. Je krijgt een beeld van het profiel dat mensen neerzetten, niet van de mens. Als je je ergens sterk mee profileert, krijg je tegendruk. Vint Cerf zei: op internet heb je altijd 15 mensen ergens voor of tegen. Profileren is niet zonder gevaar. Niet alle publiciteit is goede publiciteit; er is veel ellende op social media.
Harry Starren (Co-host/moderator): Hoe doe jij het zelf?
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Ik deel waar ik mee bezig ben. Ik fotografeer demonstraties. Dat vind ik interessant, want als je zo ver gaat om op straat te gaan staan voor een thema, ben je betrokken. Iets op Twitter vinden is makkelijk. Op straat staan en desnoods natgespoten worden door een waterkanon, dan wil ik luisteren. Ik was bij ANP directeur, niet de hoofdredacteur, maar met liefde voor nieuws en nieuwsgierigheid. De afgelopen twee jaar zie ik bij demonstraties veel passie en tegendruk. Ik ben enorm van mensen gaan houden. Ik was gebiologeerd door technologie, maar zie nu ook de gevaren voor het individu. Vroeger hoorde je niet dat mensen getrold werden door onbekenden. Met Covid zie je hoe de mens weggedrukt wordt. Ik ging in Amsterdam wonen om veel te doen; twee jaar lang was er niets. Dan ga je via een scherm kijken. Daarom ga ik de straat op als er demonstraties zijn.
Harry Starren (Co-host/moderator): Wat is het menstype daar? Burgerman in mij denkt: nou, nou, moet dat nou?
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Ik ben blij dat die mensen er zijn. Ze werken als een fysiek filter. Online is een oceaan. Ga je naar demonstraties zonder te veroordelen, dan ontmoet je echte mensen met kleine menselijke drijfveren: ze hebben iets meegemaakt en willen dat nooit meer laten gebeuren. Het is geen tuig. Het zijn betrokken mensen.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Demonstreren doe je om de aandacht van de politiek te krijgen. Het houdt je als politicus scherp: hebben we iets gemist?
Harry Starren (Co-host/moderator): Waar ben jij door geraakt?
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): De demonstratie van Quincy Gario en Jerry Afriyie bij de Sinterklaasintocht. Met een t-shirt “Zwarte Piet is racisme”. Stil, maar krachtig. Het triggerde me omdat die discussie in mijn familie en vriendenkring speelde. Het was een katalysator voor gesprekken over ons verleden en onderling met collega’s en vrienden.
Harry Starren (Co-host/moderator): Je zou kunnen zeggen: de straat opgaan is een burgerrecht. Er is altijd discussie over hoe ver je mag gaan, geweld bijvoorbeeld. Guido, jij maakte wat mee: waterkanon is geen kattepis.
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Het ruikt heel vies, kan ik je vertellen. Ik heb een foto die me bijblijft: Museumplein in de sneeuw, een man met een accordeon speelde een liedje, had zijn legitimatie niet bij zich en werd door 10 à 15 agenten opgepakt. Dat doet veel met je veiligheidsgevoel en vertrouwen in de overheid. Mensen worden gestigmatiseerd. Het omaatje met rode paraplu dat omver gespoten wordt: zulke beelden verspreiden zich. Dat doet veel met die mensen. Ze waren onbekend, nu representanten van een label waar je niet meer vanaf komt. Je kunt het niet weerleggen door mediadruk, traditioneel en sociaal.
Harry Starren (Co-host/moderator): Mag jij die foto’s gewoon gebruiken?
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Ja. Vrijheid van nieuwsgaring. Als je in de publieke ruimte demonstreert, mag je die beelden publiceren. Maar je raakt een punt: als je gefilmd of gefotografeerd wordt, kun je in een groep gezet worden waar je niets mee te maken hebt. Dat is heftig. Ook het beeld naar het buitenland: vrienden zien mijn foto’s en denken dat Nederland onveilig is. Mijn tante in Australië zei: ik ben blij dat ik daar ben. Publiciteit vervormt altijd.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): En social media creëren bubbels. Je volgt je eigen onderwerpen en mensen en leeft in je eigen gelijk. De kunst is om ook andere platforms en perspectieven op te zoeken.
Harry Starren (Co-host/moderator): Ik doe veel over armoede en ongelijkheid. Ik probeer met aandacht voor bijvoorbeeld klassieke concerten een menselijk randje te maken, zodat ik niet radicaal gelabeld word.
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Als mensen de tijd zouden nemen om achter de beelden de mens te zien, zou dat veel schelen. Maar we gaan naar de volgende fase: het metaversum. De jongere generatie kiest avatars in Roblox en Minecraft. Wij hadden een fysieke wereld en gingen digitaal. Nu kiezen mensen een rol. In een café alles kort en klein slaan leidt tot arrestatie; in een game kun je dorpen uitmoorden zonder gevolgen. Wat betekent dat voor de menselijke geest en moraal als vrije tijd 60% online en 40% offline wordt, en dat wellicht omdraait?
Harry Starren (Co-host/moderator): Mijn zoon gamet veel. Ook daar zijn mores en regels: houd je je er niet aan, dan word je uit het spel gezet.
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Zeker, maar er zijn ook spellen waar geweld de kern is. In de echte wereld niet oké, in de digitale wel. Wat betekent dat? Interessante en lastige vragen.
Harry Starren (Co-host/moderator): Herman Pleij vertelde dat hij soms fantaseert dat hij iedereen in een café neerschiet. Een fantasie. Martine Bijl fantaseerde ooit dat ze haar handtasje in het water gooide. Het zit in ons allemaal, anders konden die spellen niet bestaan. Laten we het kunnen zeggen zonder meteen “oh, oh” te roepen.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Waarom zou je überhaupt nog in een café willen komen als je zo’n gedachte hebt in de echte wereld?
Harry Starren (Co-host/moderator): Het gaat erom dat we fantasieën hebben waar we niet over durven praten. In een spel is het normaal, in het echt niet. We praten zo verder over de publieke zaak, want dat hadden we beloofd.
Glenn van der Burg (Host): Guido van Nispen, Anouschka Biekman en Harry Starren in de studio. We praten over publiciteit, profileren en public relations. Eigenlijk over het publieke: de openbare ruimte waarin we actief zijn. Vroeger wachtte je op de krant. Nu weet je alles al en komt het van alle kanten op je af.
Harry Starren (Co-host/moderator): Wat is er met ons aan de hand? Gaat het goed? Gaat het fout? Als ik naar mezelf kijk, voelt de wereld onveiliger. Het is moeilijker om te weten wat je doet of niet doet. Alle informatie, goed of slecht, komt over je heen: Oekraïne, grensoverschrijdend gedrag. Het geeft geen verbinding.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Ik kijk naar de positieve kant: door openbaarheid zijn grote essentiële zaken naar voren gekomen. De toeslagenaffaire had alleen in deze tijd met deze middelen boven water kunnen komen, door ouders continu in beeld te brengen en hen het woord te geven. Black Lives Matter. Grensoverschrijdend gedrag. Het was er altijd, waarschijnlijk vroeger erger, maar nu komt het in de publiciteit en moet er wat aan gedaan worden.
Harry Starren (Co-host/moderator): De pers vergroot uit wat niet goed gaat en toont zelden wat wel goed gaat. Het beeld ontstaat: ik ben niet veilig, er gaat veel mis, terwijl veel minder erg is dan vroeger.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): De gemarginaliseerde groepen laten nu van zich horen. De schijnveiligheid zat bij wie de stem had. Vrouwen en mensen met een migratieachtergrond hebben moeten knokken en zeggen nu: het is genoeg. Omdat alles openbaar is, kunnen we werken aan het ongemak en naar echt inclusieve systemen.
Harry Starren (Co-host/moderator): Elke politicus weet: voor een oplossing heb je een erkend probleem nodig. Ik mailde jaren geleden met een oud-topman van KPN over de wooncrisis en armoede. Hij ontkende het. Nu hoort hij het wel. Kennelijk is er enorm veel info nodig voor iets doorkomt.
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Keerzijde: als je niet in het onderwerp zit dat in de publiciteit staat, is het ingewikkeld. Grote thema's met invloed op de macht resoneren snel. The Voice en de staatssecretaris die meteen bij John de Mol zit. Goed dat het komt, maar ook gevaarlijk: groepen die minder mondig zijn of niet georganiseerd, zoals bij de toeslagenaffaire, werden jaren niet serieus genomen. Parlementaire journalisten zaten in dezelfde bubbel. Belangrijk: verbind met elkaar, anders los je problemen niet op. En neem mensen als groep met issues serieus, niet alleen via labels of hype.
Harry Starren (Co-host/moderator): Zeven vinkjes van Joris Luyendijk kreeg meer aandacht dan Gloria Wekker. Overlopers zijn van alle tijden: mensen uit geprivilegieerde kringen die zeggen “het deugt niet” zijn nuttig. Maar geef aandacht aan wie dit al jaren dragen.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Iedereen mag een boek schrijven. Ik vind het goed dat Luyendijk en ook Sander Schimmelpenninck het white privilege bespreken. Maar geef erkenning aan mensen die er al jaren mee bezig zijn. Haal ze erbij. Prof. Wekker werd hier niet serieus genomen, kreeg waardering in het buitenland. Nederlanders met een biculturele achtergrond worden hier vaak minder gewaardeerd dan buiten.
Guido van Nispen (Senior Executive, Leadership Consultant & Boardroom Advisor): Misschien is dit de tijd van luisteren en luisteren faciliteren. Lastig met een hele industrie van PR-mensen en woordvoerders die zenden. Hoe luister je dan?
Harry Starren (Co-host/moderator): Bij Ajax vond ik het pijnlijk dat de man van de media het jammer vond dat vrouwen zonder toestemming naar buiten contact hadden gezocht. Typisch: de beheersing van de zaak belangrijker dan vrije meningsuiting. Schandelijk.
Anouschka Biekman (Senior adviseur Logius; raadslid Schiedam; voorzitter Landelijk Diversiteitsnetwerk D66): Als ik er een strik om mag doen: we schetsten een goed beeld van social media en internet in de publieke zaak, positief en negatief. Belangrijk: luisteren we nog wel naar elkaar? Echt luisteren. En hoe gaan we samen werken aan de toekomst?
Harry Starren (Co-host/moderator): Helemaal eens.
Glenn van der Burg (Host): Dank jullie zeer. Weet je al waar we het de volgende keer over gaan hebben, Harry?
Harry Starren (Co-host/moderator): Dan komt de Q. Ik kom niet verder dan querulant en quotum. QR-code. Status quo. De QR-code lijkt me een mooie, want dan gaat het ook over grondrechten waar we bang voor zijn om te bespreken, omdat je dan in kampen komt.
Glenn van der Burg (Host): Mocht jij nou een advies hebben waar we het over moeten hebben met de Q, laat het ons weten. Mail naar [email protected] of via alle socials. Dank u wel allemaal in de studio: Guido van Nispen, Anouschka Biekman en natuurlijk Harry Starren. Jij bedankt voor het luisteren. Meer luisteren? Ga naar peoplepower.radio en abonneer je op onze podcast.