Transcript

### **New Business Radio - Voice-over**

\[00:00\] Ondernemerschap, innovatie, duurzaamheid. Denk vooruit, durf te doen. Maak het verschil, dit is New Business Radio. Listen Today, Lean Tomorrow. Met nu People Power, Glenn van der Burg.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[00:12\] Ik schrijf een boek. Tenminste, ik denk dat het een boek wordt. En als het een boek wordt, dan wordt het mijn vijfde boek alweer. Misschien wordt het ook iets heel anders, dat weet ik nog niet zo goed. En dat is precies het punt waar we het vandaag over gaan hebben.

\[00:30\] Het gaat namelijk over nieuwsgierigheid. Dat boek, of dat wellicht te worden boek. Ik stel vragen aan wetenschappers, denkers en mensen die zelf erg nieuwsgierig zijn. Maar al ergens onderweg merkte ik dat de zoektocht eigenlijk zelf het antwoord is. Want zo begint schrijven namelijk bij mij: met nieuwsgierigheid, niet met een plan. Ik weet dus ook nog niet zo goed wat ik precies ga doen.

\[00:58\] Mijn gast weet dat heel vaak ook niet, maar die heeft er z’n hele leven volgens mij ingericht rondom nieuwsgierigheid. Vandaar dat ik hem heb uitgenodigd. Ed Struijlaart is muzikant, schrijft liedjes, maakt theatershows en hij heeft de populairste gitaarpodcast van Nederland. Daarnaast doet hij nog veel meer. Kortom: een creatieve, ondernemende, nieuwsgierige duizendpoot. En ik wil weten: waar komt dat allemaal vandaan?

### **New Business Radio - Voice-over**

\[01:27\] People Power. Leiderschap, leren, inzetbaarheid en inclusie. De laatste inzichten hoor je in People Power.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[01:38\] Met Ed Struijlaart in de studio. Ed, leuk dat je er bent.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[01:44\] Ja Glenn, dank je wel\!

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[01:46\] We kennen elkaar best wel, want onze paden kruisen regelmatig. Ik ben een graag gast en ook luisteraar van jouw Gitaarmannen-podcast.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[01:55\] Ja.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[01:56\] Want ik heb een winkeltje, daar ben jij weleens om een videootje op te nemen en zo.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[02:02\] Zeker, ja. Dat is al helemaal tof.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[02:05\] Jij hebt een aantal keren voor People Power prachtige muziek gemaakt.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[02:09\] Klopt.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[02:10\] En het was heel maf: toen ik dacht “ik ga een boek schrijven”, waar ik lang ook over getwijfeld heb, toen dacht ik: ik ga er Ed over spreken. Je stond gelijk op dat lijstje.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[02:21\] Dat was goed\!

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[02:22\] Ja. Dat vind ik leuk om te horen. Snap jij waarom? Kun je dat me uitleggen?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[02:30\] Het gaat over nieuwsgierigheid, wat ik begrijp. En ik ben best wel nieuwsgierig aangelegd. Dus ja, wat dat betreft snap ik het misschien wel.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[02:39\] Ja, goed. Wat is dat voor jou, nieuwsgierigheid? Dat is nou het eerste dat ik beter probeer te pakken om te praten daarover, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Maar wat is nieuwsgierigheid eigenlijk?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[02:55\] Ja, ik denk dat nieuwsgierigheid voor mij niet het doel op zich is. Dus ik verzin dit as we go. Maar volgens mij komt het bij mij uit het verlangen om iets te willen maken. Om iets te willen maken moet je natuurlijk wel weten wat je wil gaan maken, en waarom je het wil gaan maken, en hoe je het kunt gaan maken. En dan heb je daar dus al een aantal vragen die vrij belangrijk zijn om te beantwoorden.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[03:20\] Ja, grappig. Ik loop er redelijk snel tegenaan dat dat maken—en ik heb nog geen idee waar ik dat in het boek in elkaar ga frutten—maar dat dat maken, dat hoort er bij mij wel bij.

\[03:33\] Want ik had het er met mijn eerste gast, Rik van Baal, hoogleraar gedragsbeïnvloeding, over. En toen zei ik dat ik nieuwsgierigheid niet vond: “ik weet iets niet en ik wil het weten, en als ik het weet, dan is het gat gedicht en dan ga ik weer wat anders doen.” Er zit altijd een soort handeling aan vast. Dus dat klooien, dat frutten, uitproberen, doe-het-zelven… dat ja…

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[03:58\] Ja, dat is wel grappig want ik ben niet de grootste doe-het-zelver. In de zin van dat ik niet bekendsta als een vervend klusser, zeg maar, in huis, met de handen.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[04:08\] Thuis sta je zo niet bekend.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[04:10\] Zo sta ik niet bekend thuis. Al ben ik wel bezig om dat ook langzaamaan aan te pakken. Maar dat is dan weer puur gedreven door het niet kunnen vinden van goede werklui. Dus dan denk je: begin met die kozijn… “hij rot onder m’n reet dus nou weg, nu moet ik het zelf gaan doen.” Dan ga je het maar gewoon doen en je ziet het wel.

\[04:29\] Maar ik ben wel altijd bezig met: oké, hoe kan ik inderdaad iets voor elkaar krijgen?

\[04:34\] Bijvoorbeeld: gisteravond zat ik met m’n vriendin op de bank. We hadden het over de gemeenteraadsverkiezingen en wij wonen in de Krimpenerwaard. En gek genoeg wisten, en weten we nog steeds niet, waarop we moeten gaan stemmen. Omdat we zijn niet heel erg bezig met de lokale politiek. Het is een grote gemeente, Krimpenerwaard, allemaal kleine kernen. Dus ja, je bent meer bezig met je eigen dorpskern—Krimpen aan de Lek, in mijn geval.

\[04:59\] En toen dacht ik ineens: ja, er speelt van alles hier in de buurt. Maar ik wil het eigenlijk wel weten, want op basis daarvan kan ik bepalen waarop ik zou moeten stemmen. Als ik dat de afgelopen vier jaar had gevolgd, dan had ik waarschijnlijk nu wel geweten waarop ik had moeten stemmen. Dus er ontstond bij mij een soort behoefte om dat te achterhalen.

\[05:18\] En ik ben de laatste tijd heel erg bezig met AI en Claude Code, en met dingen bouwen. Eigenlijk gewoon wensen en verlangens om te zetten in tastbare dingen—apps, of nou ja: handelingen, functies.

\[05:31\] Toen dacht ik: al die raadsvergaderingen zijn allemaal openbaar. Dat kan je allemaal vinden. Als ik daar dus iets voor bedenk, een stukje code, wat dan op de achtergrond dat van het internet gaat afhalen en voor mij gaat samenvatten met AI, en daar gewoon een maandelijkse of wekelijkse melding van maakt, dan weet ik precies…

\[05:53\] Ik heb dat gisteravond gemaakt, op de bank. En ik was vanochtend helemaal het gebraden haantje. Het was geweldig. En dat is dus voor mij nieuwsgierigheid. Ook inderdaad wat jij zegt: dat je het daarna wil koppelen aan een handeling. Dus je hebt een vraag: “hoe kan ik dit doen?” En dan ga je aan de slag: hoe kom ik daar?

\[06:16\] En dat bedoel ik ook met doe-het-zelf, want uiteindelijk ben jij zelf dingen aan het doen. En de eerlijkheid gebiedt natuurlijk dat “doe-het-zelf” vaak gaat over schilderen in huis, maar uiteindelijk kan je dat op allerlei vlakken.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[06:32\] En dat is voor mij ook de reden om jou uit te nodigen. Omdat je niet alleen heel veel verschillende dingen doet rondom muziek—muziek staat altijd wel centraal denk ik, kan je stellen. Muziek schrijven… ja, weet je… ik kan het wel vertellen. Ik kan daar ook even naar luisteren.

### **New Business Radio - Voice-over (montagefragmenten)**

\[06:52\] *Muziek*

\[06:54\] Hé, ik ben Ed Struijlaart, en in 2023 kan je me vinden in de theaters met Gitaarmannen 2: Eric Clapton Unplugged.

\[07:01\] *Muziek*

\[07:03\] Oh hey, ik ben Ed Struijlaart. Vanaf oktober sta ik in het theater met mijn nieuwe voorstelling Gitaarmannen 3: John Mayer. Een ode aan misschien wel de allerlaatste popgitaarheld ooit.

\[07:12\] *Muziek* Gravity is working against me…

\[07:16\] Welcome bij Gitaarmannen. My name is Ed Struijlaart. Op mijn 9e zag ik Eric Clapton op tv en wist ik meteen: dit is het. Gitaar zal vanaf dat moment mijn leven beheersen. In deze podcastserie praat ik met mijn favoriete Nederlandse gitaristen.

\[07:31\] …genaamd naar het magische stuk hout. En heeft de gitaar hun leven echt veranderd?

\[07:36\] Vandaag praat ik met Spike, Pascal Jacobs, Danny Vera, Leif de Leeuw, Rebel, Waylon, James Morrison, Tom de Wit…

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[07:46\] Ja, over doe-het-zelf gesproken: dit is een enge week. Ik zat gisterochtend in de sportschool en toen dacht ik: ja, ik kan niet niets laten horen… dat kan gewoon niet. Toen ben ik gistermiddag de kelder ingedoken. Even creatief met Kurk…

\[08:01\] Maar: wat heb je gehoord? Je hoorde Ed z’n liedjes—hij schrijft liedjes en speelt ze zelf. Volgens mij doe je steeds meer zelf, op zo’n track ook.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[08:12\] Ja, toetsen laat ik vaak ook wel door iemand anders doen, maar de rest—en het mixen en het masteren—doe ik allemaal zelf.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[08:19\] Jij hoorde de theatershows: Eric Clapton was supertof, John Mayer in reprise ook nog een keer—een groot succes. Wat ook best wel een uitdaging is in theater.

\[08:30\] Je hoorde Gitaarmannen. Ondertussen zag ik de teller al boven de honderd staan met alles wat je gepost hebt, maar ook in het podcastkanaal van alles en nog wat.

\[08:41\] En wat ik zo tof vind—en dan hou ik op met veren steken—wat ik zo tof vind bijvoorbeeld ook: voor de theatershow, je vogelt alles zelf uit. Het grappige vind ik: enerzijds ook gewoon vanuit het feit: natuurlijk kan je alles uitbesteden, maar dan kost het ook veel, dus iets is gewoon onmogelijk. Maar jij gaat gewoon op pad en je gaat gewoon denken: “ja, hoe werkt dit eigenlijk, hoe zit dit?” Ja, klopt. Neem ons daar eens mee: hoe werkt het bij Ed Struijlaart in z’n hoofd als er een plannetje ontspruit? Bijvoorbeeld, laten we de John Mayer-theatershow noemen, want daar zitten zóveel verschillende dingen in.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[09:15\] Eigenlijk moet je een stapje teruggaan naar het ontstaan van de theatertour. Dus Gitaarmannen aan zich, dat begon vanuit een behoefte om de theaters in te gaan.

\[09:24\] Oké, maar dat begint dus bij: ik wil eigenlijk gewoon in een theater optreden. Punt.

\[09:29\] Ja, omdat ik daar verhalen kan vertellen. Want ik vind in de clubs spelen heel leuk, ik heb dat veel gedaan in het verleden. Alleen in de clubs heb je heel weinig ruimte om wat te vertellen, omdat de mensen er dan doorheen staan te lullen. En op het moment dat je iets aan het vertellen bent, is er altijd iemand die roept: “speel dat nummer nog eens\!” Ik word daar superkwaad van.

\[09:50\] Ja leuk, maar ik wil graag iets vertellen over wat ik tof vind.

\[09:55\] Ik doe heel vaak, en al heel lang, huiskamerconcerten. Ik heb er inmiddels meer dan 600 gedaan, sinds 2010, door heel het land—en daarbuiten ook.

\[10:07\] En wat ik daar zo tof vond, was dus dat ik die verhalen kan vertellen, kan improviseren, en dingen kan doen. En toen dacht ik: nou, dat kan ik dus in de theaters volgens mij ook.

\[10:18\] Dus ben ik op zoek gegaan naar een partij waarmee ik dat kon regelen. Toen kwam ik uit bij AT Next, een impresariaat. Die boeken dan die shows voor je. Daarvoor moet je ze overtuigen dat ze jou gaan boeken, dat je het ook waard bent.

\[10:33\] Nou kende ik al één van die jongens, dus dat was een goede ingang. Maar er was wel een idee nodig. We spreken nu 2018. Tributes waren toen nog niet helemaal zo hot als nu, maar het was wel zoiets van: oké, je hebt eigen liedjes en dat is goed en alles, maar misschien kunnen we iets anders, iets rijkers—iets met de gitaar, weet je wel.

\[10:54\] En al brainstormend kwamen we op: nou ja, een voorstelling over hoe ik ooit de gitaar ontdekt heb, en wie mijn helden waren. Wie waren dan mijn gitaarhelden? Ik wilde het niet “gitaarhelden” noemen, dus werd het Gitaarmannen.

\[11:10\] Zo is het ontstaan. Dat is de basis. Dan krijg je dus op een gegeven moment de voorstelling: dat was nog zonder video, zonder tierlantijnen, alleen gewoon een goed verhaal.

\[11:22\] Hoe doe ik dat goed vertellen? Dan komt er een department comedy stand-up bij, dit verhaal vertellen. En we hebben een regisseur erop gezet en we hebben daar een mooie voorstelling van gemaakt. Iedereen blij.

\[11:36\] Toen het tweede jaar dacht ik: oké, nu ga ik geen reprise… En toen dacht ik: oké, nu moet ik wel wat extra’s uit de kas trekken qua promotie. Want ik had het eerste jaar heel veel tv-dingen gedaan—RTL Late Night, TopSong op Radio 2, veel Tijd voor MAX—dus alle mogelijkheden die er waren had ik uitgespeeld.

\[11:58\] Alleen in het reprisejaar had ik twee keer zoveel shows. Omdat iedereen was heel blij: “leuk, educational, new kid in town.” Dan gaan al die theaters het boeken. Maar dan moet je extra je best doen om dat waar te maken.

\[12:13\] En toen dacht ik: weet je wat ik ga doen? Ik ga een podcast beginnen. Want als ik dat verhaal heb over hoe ik ooit die gitaar heb ontdekt, dan hebben andere gitaristen ook zo’n verhaal: dat ze voor het eerst Eric Clapton zagen en dachten “dit wil ik, ik wil gewoon gitaar spelen.”

\[12:30\] Dus toen ben ik gewoon begonnen. En het begint dus bij de gedachte dat een impresariaat zegt: “ja, eigenlijk wel eens leuk hoe jij de gitaar ontdekt hebt.” Tenminste: interessant. Leuk begin van de show. Maar datzelfde is eigenlijk een haakje naar de podcast. Dat is de podcast geworden—hoorden we net ook in de intro: wanneer pak je dat ding voor het eerst op?

\[12:52\] Precies. Dus ja, dan denk je: anderen hebben ook zo’n verhaal. Zoveel er wordt… dat vinden mensen leuk om te horen. Dat inspireert. En daar ontstaat een soort eigen dynamiek.

\[13:05\] En doordat ik dus de podcast vanaf moment één ben gaan filmen—dat was 2019 dat ik daarmee begon—toen dacht ik: weet je wat, ik heb een klein GoPro’tje, en dan koop ik nog een Chinees goedkoop ding. Dan heb ik twee cameraatjes en dan ga ik het filmen, want je weet nooit… laten wij die verhalen maar zo veel mogelijk vastleggen.

\[13:25\] Podcast was toen eigenlijk nog meer: inmiddels, als je geen video erbij hebt, dan… ja. Tenzij je een hele grote naam in je podcast hebt zoals Boekenstein en De Wijk, of Maarten van Rossem—maar die heeft nu ook standaard video erbij. Dat is nu eigenlijk de standaard. Toen nog niet.

\[13:44\] Maar goed: ik ben er gewoon mee begonnen. En op een gegeven moment dacht ik: die beelden kan ik natuurlijk ook eigenlijk wel gebruiken in het theater. En zo ontstaat dus het “onderweg-idee”: ik kan dus dingen die ik kan gebruiken… en alleen die gedachte al—dus dan hoef je het niet eens daadwerkelijk te gebruiken—zorgt ervoor dat er in mijn hoofd weer van alles gebeurt en dat ik denk: maar wacht, dat betekent ook dat ik mensen kan interviewen, en dan kan ik dat ook gebruiken. Hoef ik het niet te vertellen, maar kan ik ook dit laten zien.

\[14:15\] En nou ja: dat zorgt weer voor een hele andere dynamiek en rolt weer verder.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[14:21\] Dus het is eigenlijk… waar heb jij nou aan gewerkt? Is het dan: zorgen dat je überhaupt goed gitaar kan spelen—al die uren die erin zitten?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[14:33\] Ja, gek genoeg: ik vind mezelf niet per se een onwijs goede gitarist. Vergeleken bij… nou ja, ik kan gewoon lekker spelen. Ik doe dat best. Maar ik kan geen noten lezen.

\[14:47\] En eigenlijk gaat het bij mij altijd hetzelfde: ik vind iets gewoon heel erg leuk, dan ga ik het gewoon doen. Op een gegeven moment kan ik het.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[14:56\] Ja, maar als je zo’n klein stukje—dat is bijna niet te doen als jij geen kolenschop-handen hebt—en dat ook eens een keertje gewoon goed bent… ik denk dat jij daar uren en uren op hebt zitten oefenen. Maar je kunt van tevoren ook denken: “ja, kansloos, ik begin daar gewoon niet aan.” Jij begint er wel aan.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[15:14\] Weet je precies de datum dat ik daar daadwerkelijk aan begonnen was? 24 maart 2024. Dat weet ik omdat John Mayer was volgens mij 13/14 maart 2024 in Nederland, in de Ziggo Dome, twee shows. Daar was ik bij.

\[15:29\] Ik wist al dat ik dat najaar die show ging doen—mijn eigen Gitaarmannen John Mayer-show. Dus ik was op een soort fieldtrip. En toen hoorde ik hem dat nummer spelen, en ik zag hem dat nummer spelen. Toen dacht ik echt: oh nee.

\[15:44\] Ik weet nog dat ik gewoon strontmisselijk werd van de zenuwen. Oh nee: die mensen die dadelijk een kaartje kopen, die verwachten dit nummer. En die verwachten eigenlijk niet dat er een soort Temu John Mayer staat. Die verwachten eigenlijk gewoon dat ik dat kan. Dus dit moet ik gewoon…

\[16:03\] Ja, ik heb me daar echt de blubber op geoefend. En ik had ‘m redelijk snel in de vingers, maar je moet er ook nog zingen, hè.

\[16:13\] Het is een enorm lastig ding: hij speelt—voor de mensen die luisteren—een baspartij met de duim en dan speelt-ie de melodie met z’n vingers. En het is een soort ritmisch ding. Als je dat op een gegeven moment: *tsjuk-tsjuk-tsjuk*… ja, maar je kan ‘m ook kwijt raken. Je kan ‘m echt kwijt raken.

\[16:33\] En ik dacht al: als je dat hebt, dat is de helft van het werk. Maar dan moet je eroverheen gaan zingen. En dan moet je het zó internaliseren dat als je op het podium staat, dat het vanzelf gaat.

\[16:47\] Ik weet nog: ik had het nog nooit vertikt—het was echt “de dood of de gladiolen”. Heel de week geoefend, blaren op m’n vingers. En toen moest ik nog… en dan kom je erachter dat zeg maar het thuis kunnen spelen, en het op een podium kunnen spelen, twee compleet verschillende dingen zijn.

\[17:08\] Die laatste 10% of 20%—maakt niet uit—die zijn het moeilijkst. Het is eigenlijk vergelijkbaar met het laden van een elektrische auto: die laatste 5 of 10% duren zó ongelooflijk lang dat je denkt: is ‘ie al? En dat merkte ik daar dus ook.

\[17:27\] Dus ja: dat ging helemaal niet. Dat ging niet. Het was niet oké, vond ik zelf. Toen dacht ik echt: ja, ik weet niet of deze gaat lukken. Dat was voor het eerst dat ik echt heb getwijfeld: is dit niet te hoog gegrepen, en… is dat wel precies wat je zegt?

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[17:47\] Je geeft ook een ode aan John Mayer, je speelt—maar dan moet je ook wel de dingen die zó specifiek zijn…

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[17:56\] Ja, maar dat willen mensen ook, toch? En dat is natuurlijk ook wat je achteraf hoort.

\[18:02\] Want ik ben zelf ook geweest—het is gewoon echt supergoed in elkaar gezet. En het klinkt goed. En de nummers die gepolijst zijn, zijn redelijk gepolijst. En de nummers die rauw zijn, die zijn rauw.

\[18:16\] Doel is: als jij als fan daar zit—en ik had voor mezelf al een heel duidelijk doel geformuleerd—doel is dat op het moment dat jij daar zit, je bent een die-hard fan, dan wil ik dat als je wegloopt, dat je denkt: “ja, ik kan niet dichter bij hem komen dan een concert van John Mayer zelf.”

\[18:36\] En als dat lukt, ja, dan is het geslaagd. En nou, ik heb aardig wat die-hard fans voor m’n neus gehad. En dan heb ik gewoon eerlijk gevraagd na afloop: “vond je dit echt goed, of zeg je dit nu om me te pleasen?”

\[18:53\] En dan was het: ja… of “dit is ook wel om je te pleasen”, maar dan zeiden ze: “nee, we vonden het echt goed.” En ja, dat was voor mij het moment waarop ik dacht: oké, de missie is geslaagd. Ik geloof het zelf, wat ik aan het doen ben, en het komt over.

\[19:11\] En dan is dus die nieuwsgierigheid die ik had, die is ingelost. Want dat is natuurlijk wel: gaat mij dit lukken? Kan ik dit?

\[19:21\] Het is een beetje als… ik houd heel erg van sport, maar ik ben geen onwijze sporter, zoals we zien aan mijn lichaam. Maar ik mag mezelf wel graag een soort doelen opleggen die een topsporter ook aan zichzelf oplegt. Van: lukt het mij om de Tour de France uit te rijden, of lukt het me om een bronzen, zilveren of gouden medaille te halen?

\[19:42\] En dit waren mijn Olympische Spelen in de afgelopen twee jaar: lukt het me dit? En als dat lukt, ja, dan ben je even heel blij.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[19:52\] Ja, daar denk je wel gelijk van: en nu? Maar dat is de andere kant van de medaille en daar wil ik het straks met je over hebben.

\[20:01\] Bijvoorbeeld: je hebt natuurlijk heel veel geïnvesteerd in alles wat je met video kunt. Ik kan me voorstellen dat als je dan weer in een nieuwe rabbit hole terecht bent gekomen, dat dat dan versloft of zo. Hoe doe je dat?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[20:18\] Ja, dat blijft dan wel een beetje op peil, zeg maar, die kennis. Maar ja, weet je, ik weet eigenlijk niet het goede antwoord.

\[20:27\] Sommige dingen zijn natuurlijk liefde, zoals de liefde voor de gitaar. Ik kan me voorstellen: dan zou je misschien ook wel eens periodes hebben dat je even wat minder speelt.

\[20:36\] Er zijn periodes waarin ik de gitaar niet aanraak. Alleen om te spelen. Ik had bijvoorbeeld de laatste vier weken lang geen gitaar aangeraakt. Gewoon niet. Maar dan kom ik ook net uit een tour waarin ik de gitaar meerdere malen per week heel lang vast heb.

\[20:54\] Dan merk ik dat ik daar even helemaal geen behoefte aan heb. Maar het komt wel weer terug. Het zal wel moeten, want er is weer een theatertour in nieuwe planning.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[21:06\] Maar ik vond ook: je bedient… je bent ergens nieuwsgierig naar, je stopt er tijd in, en dan… ik vind het zo’n tick: waar zit het in? Inzoeken, uitzoeken, uitvogelen? Of is het: oké, nu heb ik het onder de knie, en nu ga ik ervan genieten?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[21:25\] Goede vraag. Ik denk: bij mij is het… het moet mij niet te veel moeite kosten. Gevoelsmatig.

\[21:33\] Ik denk dat als er dus bijvoorbeeld… gitaarspelen: ik was negen toen ik begon. Ik was zestien en ik kon gitaarspelen. Geen idee hoe ik dat geleerd heb. Gewoon spelenderwijs.

\[21:46\] Ik zie het nu aan mijn dochter, die is tien, en die had vandaag een topotoets. Gisteren hebben we zitten oefenen. Dat jonge brein is zo flexibel: Apeldoorn, Deventer, Almelo, Hengelo, Enschede—weet je, die dingen. We begonnen eraan, ze had geen idee. Vijf minuten later, met wat ezelsbruggetjes: klaar. Ze had het er in één keer in.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[22:07\] Ja, maar vind ik: dat is waar natuurlijk. Maar de grap vind ik: jij bent nu geen 9 of 10 meer.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[22:12\] Nee, 46.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[22:13\] Maar je blijft het doen.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[22:15\] Ja, maar ik doe dat alleen op de vlakken waarin het met gevoelsmatig weinig moeite kost. Want bijvoorbeeld muziektheorie: dat beheers ik niet. Gewoon niet.

\[22:26\] Ja, een beetje. Ik weet wel iets, maar geef mij nu een partituur van “speel deze”… nee. Gaat gewoon niet gebeuren. Klap het ritme? Nee, gaat niet gebeuren. Gewoon echt niet. Daar begin ik gewoon niet aan. Dat kan ik gewoon niet.

\[22:42\] En je zou dus zeggen: iemand die heel nieuwsgierig is, die zou dat ook willen weten en dat ook willen leren. Maar dat heb ik niet, want dat vind ik gewoon lastig en moeilijk. En dan haak ik af.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[22:57\] Ja, maar dit is dus een hele grappige. Ik had van het weekend met vrienden… we waren naar de Omdenken-show geweest, van Berthold Gunster.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[23:05\] Oh ja, die zat hier twee of drie weken geleden in dezelfde stoel.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[23:10\] En zo’n show in het theater zet je aan het denken, hè. Dus we hadden het daarover. En toen zei ik: “ja, maar ik ben best wel lui van mezelf.” Toen zei iemand: “hoe kom je daar nou bij? Je bent altijd dingen aan het doen. Je bent altijd met je gitaar, met je business, de podcasts, met dit… en je bent altijd dingen aan het uitzoeken.”

\[23:32\] En het grappige is dus: ik zei “ja, maar ik vind het leuk om te doen.” En als het inderdaad echt moeilijk is…

\[23:40\] Heel stom voorbeeld: ik ben op een gegeven moment ook bij nog wat meer van die video-shit gaan snuffelen. Toen heb ik zo’n ATEM-switcher gekocht—die staat hier overigens achter ons. En daar heeft iemand een dag geïnstalleerd, die er verstand van heeft. Die hangen, die camera’s…

\[23:58\] Ik snapte er geen ene reet van. En ik heb het echt geprobeerd, maar ik haakte af. En het ding staat hier gewoon. En als ik het nog moet… ik zou alleen maar verder staan te kijken. “Dit is niet mijn ding.” Het is te reusachtig.

\[24:16\] Jij zegt dat dus ook: enerzijds stap je er in dingen heel veel tijd en energie, maar wel doordat er heel veel kleine winst in zit. Je wordt beloond voor iets.

\[24:28\] En ik dacht: ben ik vroeger niet genoeg beloond? Dan krijg je van die afgrondgesprekken… daar ga ik niet een jaar lang met m’n gitaarleraar… “wat een geweldige leraar”, dat is gewoon een heel traject…

\[24:42\] Kansloos. Superherkenbaar.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[24:46\] Superherkenbaar.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[24:48\] Dus ik heb dat nu… Nou ja, jij was laatst bij mij in m’n showroom als gast, in Buren. En toen vertelde je over je AI rabbit hole waar je in terecht was geraakt. Toen dacht ik: oh, fuck, gaaf.

\[25:03\] Dus ik ben—ik was overgestapt van Bedrock naar Claude, dus daar ben ik mee gegaan, daar ben ik mee gaan knutselen. En ja, je hebt zeg maar ChatGPT, dat iedereen heeft, en dit is een tegenhanger daarvan, maar overtreffende trap, durf ik te zeggen.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[25:21\] Ja.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[25:22\] Dus daar ben ik vandoor aan de knutsel gegaan. En ja, jij hebt een IT-achtergrond ook. Jij snapt veel beter hoe dingen technisch echt in elkaar zitten. Jij snapt dat beter dan ik.

\[25:37\] En dat was voor mij dus een… want ik dacht: nou, ik ga even een nieuwe website bouwen. Dat is op zich ook relatief gelukt. Alleen: dan moest ik dingen gaan installeren op een server en zo. Toen dacht ik: oké, dat is nou het “computer”. Ik ga andere speeltjes uitvogelen.

\[25:55\] Wat ik wel ook op uit ben gekomen, waardoor het mij heel veel nachtrust heeft gekost, maar ik ben wel weer een skill rijker. Dat is weer het grappige.

\[26:05\] En dan denk ik toch: je bent de gast in People Power. Je hebt het over de kracht van mensen in organisaties. De grap is natuurlijk dat… ik stel me nou elke keer voor: stel je nou voor dat in organisaties de mensen de ruimte zouden krijgen om hun nieuwsgierigheid—zoals jij en ik dat volgens mij doen—te volgen. Want wij zijn vrije jongens.

\[26:27\] Stel je voor dat mensen daar meer ruimte voor zouden krijgen. Ik denk dat dat de economie een boost zou geven die z’n weerga niet kent. Ja toch?

\[26:37\] Maar mensen zitten natuurlijk in bedrijven. En ik heb zelf ook, voordat ik een vrije jongen werd, in bedrijven rondgelopen—onder andere als consultant.

\[26:48\] Je zit vast in processen: ITIL-processen… noem het allemaal maar op. Iedereen kent PRINCE2—toen de tijd—allemaal hartstikke leuk. Maar laten we kijken wat er voor ons ligt: hoe kunnen we dit aanpakken?

\[27:04\] Natuurlijk binnen de technische kaders die er zijn, maar ik denk dat als bedrijven veel meer vrijheid zouden geven aan mensen…

\[27:12\] Wat wij dat meestal kunnen vergelijken is nu bij bedrijven als Anthropic en dat bedrijf achter Claude. Maar ook bijvoorbeeld NVIDIA, die ook druk bezig zijn met hun AI-modellen. Mensen die daar werken, die krijgen nu unlimited tokens. Dat wil dus zeggen: op het moment dat jij en ik gebruikmaken van ons abonnementje op Claude of ChatGPT, dan zit daar toch een soort cap op. Een soort van: je mag maximaal zoveel verbruiken. En anders doet ‘ie het gewoon niet meer.

\[27:41\] Ik ben er al een paar keer tegenaan gelopen.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[27:44\] Ik ook. Het heeft me heel veel geld gekost afgelopen maand, omdat ik met heel veel dingen bezig was.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[27:52\] Maar moet je je voorstellen dat je een keuze was gaan doen: dat je er duurder uit geweest bent.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[27:57\] Dat sowieso. Maar het heeft me ook heel veel gebracht al tot nu toe. Dus dat was prettig.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[28:03\] Maar voor dat soort mensen die daar werken is dat dus een soort primaire arbeidsvoorwaarde. En die bedrijven snappen dat dus ook. Die zeggen: jullie hebben dus geen token cap. Dus: leef je uit. Want daar zit de creativiteit.

\[28:18\] Anthropic, Claude Code, wat nu echt wordt gezien als een aardbeving in programmeerland, is gewoon ontstaan vanuit Anthropic, vanuit medewerkers die dachten: volgens mij kunnen we iets bouwen wat te gek is.

\[28:33\] En er waren mensen binnen Anthropic die zoiets hadden van: “nou, ik weet het niet.” Maar die hebben toch gezegd: ga het maar gewoon maken.

\[28:42\] En dan zie je dus: we hebben het over AI. Over iets wat ons bedreigt, als het ware. En dat doet het op sommige vlakken, en het gaat echt heel veel dingen veranderen in de komende jaren, dat kunnen we ons nog niet bevatten. Maar het kan ook nog steeds voor kansen zorgen.

\[29:02\] Maar dan moet je het wel omarmen op bepaalde manieren. En je moet er nu snel bij zijn. Niet de ouderwetse manier: dan vervolgens allerlei dingen daartegenaan gooien, implementaties en weet ik veel wat. Maar je moet er snel bij zijn om het te snappen, en dan te vertalen: oké, wat kunnen we hiermee?

\[29:23\] En de grap is—dat vind ik dan weer grappig—een aantal van de dingen die ik kan, of ooit geleerd heb, die komen dan nu bij elkaar.

\[29:33\] Want ik heb wel ooit leren programmeren. Dus ik heb wel geleerd om systematisch na te denken: oké, je stopt dit in en dan komt dat eruit. Dus dat heb je nodig om systeemjes te bouwen.

\[29:47\] De grap is alleen: ik hoef nu niet meer te programmeren. Dus ik kan nu gewoon allerlei elementjes pakken en samenvoegen die dan iets doen.

\[29:58\] En ondanks het feit dat ik slecht kan lezen en schrijven, ben ik wel een talig mens. Ik klets heel veel, en ik moet dingen uitleggen. Dat is superhandig nu je met AI moet werken, want die werkt op basis van taal.

\[30:15\] En taal is dan… of je nou subtiel een tikje links of een tikje rechts instrueert, dat maakt natuurlijk wel uit.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[30:24\] Absoluut.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[30:26\] En dat vind ik er nu leuk aan: dat je vanuit die nieuwsgierigheid ineens kan denken: oh wauw, maar dan kan dat dus ook.

\[30:35\] En dat is dus ook waarom ik slecht slaap, dankzij—noem het maar—“numeraren”. Ik had het vannacht nog. Echt.

\[30:44\] Vroeger kon ik niet slapen op zondagavond omdat ik me druk maakte over wat er allemaal op me stond te wachten: die komende week, en dit en dat. Nu kan ik op zondagavond niet slapen omdat ik denk: ik wil nog niet slapen. Nee, want ik wil dit doen, ik wil dat doen.

\[31:02\] Ik heb dit idee, ik vind weer een naam tegen, hoe kan ik dat beter structureren, hoe ik dingen noteer… Continu. Al die vragen.

\[31:14\] En dan denk ik: ik moet ook muziek blijven maken. Weet je, er vindt een soort continue bestrijding plaats.

\[31:22\] En dat is dus het gevaar van die nieuwsgierigheid: dat je moet zorgen dat je het ook af en toe echt even los kan laten.

\[31:31\] Hoe doe je dat? Dat is heel belangrijk.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[31:34\] Nou… hoe doe ik dat? Hoe doe ik dat…

\[31:39\] Nou, dat doe ik eigenlijk op het moment dat ik bijvoorbeeld moet optreden. Dat is voor mij één manier, want dan kan je niets anders. Ik kan niks anders.

\[31:49\] Zoals nu hier zijn, weet je. De afgelopen weken was ik heel veel thuis omdat de tour voorbij was. En dan heb ik altijd een paar rustige maanden. Dan ben ik even een beetje thuis aan het “bulletboarden” (zeg maar), liedjes aan het schrijven, dingen aan het doen. Daar continu mee bezig.

\[32:08\] Maar ik merk dus dat het me onrustig maakt omdat ik vast kom te zitten in mijn eigen nieuwsgierigheid. En op het moment dat ik eruit moet, dan kan ik dat niet doen.

\[32:20\] Want ik kan nu niet, op dit moment, terwijl wij met jou aan het praten zijn, vijf AI-agents aan het werk zetten. Dat gaat niet. Nog niet. Misschien zijn ze al aan het werk.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[32:32\] Ja, er lopen wat gelukkig. Dat is wel waar. Je moet straks je mail checken.

\[32:37\] Maar nog even over de muziek schrijven, want daar hebben we nog veel te weinig over gehad. Daar is het wel allemaal ooit mee begonnen.

\[32:46\] Hoe houd je al die—ik vind dat wel een ding met nieuwsgierigheid—hoe houd je al die bordjes tegelijk in de lucht? Dus hoe zorg je dat je… want je bent bezig met een nieuwe theatertour, je bent met al die AI-shit nu bezig, je bent natuurlijk bezig om de podcast—de Gitaarmannen-podcast—waar je minimaal 12 afleveringen per jaar maakt.

\[33:09\] En er komt steeds meer bij. Maar je bent in essentie natuurlijk vooral—of ook, dat weet ik eigenlijk niet eens—je bent ook muzikant. En je wil ook muziek maken, want daar ben je ook blij van.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[33:24\] Zeker, ja. Nou, altijd als ik muziek aan het maken ben, dan denk ik: oh ja, dit is toch wel wat ik het allerliefst doe.

\[33:33\] Vorige week had ik een huiskamerconcert ergens in Zeeland. En dan zit je daar in een huis bij wildvreemde mensen, met veertig mensen in die woonkamer. En dan ben je gewoon bezig liedjes te spelen, verhalen te vertellen. En dat is zo simpel—simpel in de zin van “het voelt simpel”.

\[33:54\] Want je speelt op een hele mooie gitaar waar iemand heel veel moeite voor heeft gedaan om die gitaar te bouwen, voor jou. Daar zit heel veel waarde en kracht en moeite in.

\[34:07\] En dan je eigen talent wat je gebruikt om die muziek eruit te halen. Maar het voelt heel makkelijk, want je hebt al dat werk al gedaan. Dus voor mij is dat een soort moment van ontspanning. Thuiskomen. En weer een soort resetmoment. Ja: dit is waar ik het voor doe.

\[34:28\] Ja, ook… ja, dit is waar ik het ook voor doe. Ook wie ik ben.

\[34:34\] Ik zie mezelf niet per se als muzikant eigenlijk. Steeds minder. Ik zie mezelf steeds meer als… mens. Nee, dat is flauw.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[34:43\] Het is flauw. Ik wilde al de eindjingle instarten.

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[34:46\] Ik zie mezelf echt als een maker. Echt als een maker. Ik ben een muzikant, het muzikantschap is een onderdeel daarvan.

\[34:56\] En ja, weet je: als je mijn muziek zou weghalen, dat zou ik echt heel erg klote vinden. Maar dan kan ik nog steeds andere dingen doen.

\[35:06\] En ik ben daar pas over na gaan denken op het moment dat die coronacrisis kwam, want toen werd dat eigenlijk ongewild afgepakt. Ja, dat kon niet meer. Ik werd gewoon “op slot” gezet. Ik begreep waarom dat niet kon.

\[35:21\] Dus ja, dat was… frankly: ik kon niet meer doen wat ik het allerliefste deed. En dat zet je aan het denken. En dat heeft wel m’n hele beeld van mezelf aangescherpt—en verruimd ook eigenlijk weer. Gek genoeg.

\[35:39\] Dat moet je zeggen: het verruimt je beeld over wie je bent en wat je doet, en tegelijkertijd verscherpt het ook gewoon de missie.

\[35:48\] En de missie is heel simpel: maak mooie dingen. Zorg dat je op het einde van de dag denkt: heb ik alles eruit gehaald?

\[35:57\] Ja, heel vaak denk ik nog: effe… Jij gaat er nog een paar uur door, en dan is het weer half drie. Dan leg ik de telefoon weg: ik moet nu echt slapen, kan niet anders.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[36:12\] Superleuk om met je te spreken. Wat ben je nu aan het maken, behalve 4000 AI-dingen?

### **Ed Struijlaart - Gast (Muzikant en podcasthost, Gitaarmannen)**

\[36:20\] Ja, er komt een nieuw liedje aan, in—ik denk—april/mei. Dus op het moment dat de nieuwe data voor de nieuwe Gitaarmannen-theatertour—ook dat, de tour dus niet weer John Mayer—dan komt er ook een nieuw liedje bij. Dat is geschreven, dat moet nog opgenomen worden.

\[36:37\] Dan gaan we weer de muzikant uithangen. Ook dat nog. Dat dreigt.

### **Glenn van der Burg - Presentator**

\[36:44\] Fijn dat je er was. Ik denk dat ik er enorm veel van geleerd heb, maar daar kom ik over een paar dagen achter. Als ik misschien weer de volgende rabbit hole door jou in geduwd ben. Dank je wel.

### **New Business Radio - Voice-over**

\[36:59\] Straks hoor je ’m nog een keer. Hoe kan jouw organisatie verbeteren? Hoe zorg je voor collega’s die gelukkiger zijn? Hoe geef je zelf vorm aan je carrière? Je hoort het allemaal op het podcastkanaal met wetenschappelijke inzichten en de beste praktijkvoorbeelden. Volg en abonneer je op New Business Radio.