Station voice (jingle): Nieuw Business Radio. Let's talk business. Met nu People Power. People Power is een programma over de kracht van mensen in organisaties. Met interviews en laatste inzichten voor betere prestaties en gelukkige mensen. Het is tijd voor een People Power Change. In People Power Change hebben we het over razendsnelle veranderingen. In People Power Change gaan we in gesprek met Change Agents. In People Power Change onderzoeken Jeroen Büscher en ik hoe Change Agents denken. Maar vooral hoe ze doen. People Power. Inspirerende gesprekken over de kracht van mensen in organisaties. Met Jeroen Büscher.
Jeroen Büscher (gast-host): Ja, welkom bij People Power Change. En wat is het geweldig dat je luistert en wat zie je er goed uit zeg. Tenminste, als jullie er allemaal zo goed uitzien als Glenda die nog steeds in zijn zwembroek en diepgebruind ons zit af te troeven. In deze aflevering gaan we in gesprek met Martijn Meijma. De dynamiek in teams is cruciaal voor het bereiken van resultaat. Maar wat als er wantrouwen heerst, onbegrip of irritatie? Hoe krijg je inzicht in de heersende dynamiek in een team en welke ingreep gaat dan helpen? Hoe vind je de hefboom om teams te laten groeien? Martijn Meijma hier in de studio werkt met een bijzondere werkwijze om dit voor elkaar te krijgen. Martijn, welkom. Ik heb eigenlijk altijd dezelfde eerste vraag: wat heb jij nodig om te kunnen veranderen, zelf?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Dankjewel. Ik wil eerst iets zeggen over veranderen. Iedereen moet altijd veranderen. Veranderen is eigenlijk eenvoudig, want we veranderen continu. Dus ik heb niks nodig, want als je ademhaalt verander je. Maar daar doe je natuurlijk niet op. Voor mij is veiligheid belangrijk. Dat je fouten mag maken en daardoor stappen kunt zetten, andere wegen kunt inslaan. Dat vertrouwen vraagt een omgeving van veiligheid. Die zit ook in jezelf, maar het is fijn als de omgeving fouten niet meteen afstraft of je onderuit haalt. Begrip hoeft niet per se. Mensen mogen zeggen: ik snap er niks van. Maar wel dat fouten gemaakt mogen worden en dat nieuwe wegen goed zijn, ook als nog niet duidelijk is waar het heen gaat.
Jeroen Büscher (gast-host): Wat is jouw rol in het ontwikkelen, laten groeien, veranderen van mensen? Wat doe je voor de kost?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ik noem mezelf coach en trainer. Ik kijk hoe mensen en teams meer uit zichzelf kunnen halen. Als bedrijfskundige kijk ik naar mensen en dynamieken in organisaties. Wat ik interessant vind is: wat is niet zichtbaar, wat wordt niet gezegd? Hoe maak ik dat zichtbaar en tastbaar, zodat dingen boven tafel komen die normaal niet boven tafel komen?
Jeroen Büscher (gast-host): In de maandenlange research die ik altijd doe heb ik een dag met jou meegedraaid rondom organisatieopstellingen, familie van de familieopstellingen. Ik ging erheen met de gedachte: dit wordt een dag flauwekul. Het viel me bijzonder mee. Sterker nog, ik was onder de indruk. Neem ons mee: wat is het principe van een organisatieopstelling?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Er zijn twee kanten. Organisatieopstellingen is een manier om systemisch te kijken naar organisaties: je kijkt naar het geheel, niet losse delen. Delen zijn onderdeel van een groter geheel, als een gemeenschap in grotere gehelen. Je kijkt niet naar schuld, maar naar de dynamiek onder de oppervlakte. Opstellingen maken dat zichtbaar. In de ruimte geef je elementen die bij een vraagstuk spelen weer. Bij een marketingvraag kun je de klant, potentiële klant, een marketingtechniek, het bedrijf of product neerzetten. Mensen representeren die elementen.
Jeroen Büscher (gast-host): Op radio is dit moeilijk uit te leggen. Stel: ik ben marketingdirecteur en mijn team heeft slechte aansluiting met Sales. We staan in de ruimte en benoemen ons vraagstuk. Wat doen we dan?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Eerst onderzoek ik waar de echte pijn zit. Al vrij snel kijken we of we dit in de ruimte kunnen weergeven. Ik vraag mensen representant te zijn van Sales, Marketing, of andere betrokken elementen. Het is geen rollenspel: je wordt neergezet als die afdeling of als een begrip, zoals communicatie of de storing op de lijn. Je kunt zelfs 15 mensen van straat halen en hen neerzetten. Dan toont zich wat er onder de oppervlakte speelt.
Jeroen Büscher (gast-host): Maar ik ken de baas van Sales niet. Hoe kan ik dan toch representeren?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Dan gebruik je somatische wijsheid, de wijsheid in je lichaam. We doen vaak warming-up oefeningen: wat ervaar ik op plek A, en twee stappen verder? Als iemand naast je komt staan, voel je dan iets anders? Je gaat niet nadenken, maar lichamelijk ervaren: wil ik hier blijven, wil ik bewegen, voel ik me aangetrokken of niet? Soms komen gedachten binnen of voel je blijheid of boosheid.
Jeroen Büscher (gast-host): Ik was cynisch, werd benoemd tot vader van iemand die ik niet kende en moest reageren op impulsen. Het was verrassend makkelijk en had voor haar veel betekenis. Hoe kan dat?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Er is wetenschappelijk onderzoek: het werkt, maar men weet niet precies hoe. Esoterische verklaringen voegen niet veel toe. Ik vraag mensen zich over te geven. Met tien jaar ervaring vertrouw ik erop dat het werkt. Kennismakingsworkshops zijn de beste manier om te begrijpen wat het is. Het is niet rationeel, maar intuïtief. Intuïtie is de laag die we niet zien of horen, maar wel waarnemen. Met opstellingen maak je die laag tastbaar en zichtbaar.
Jeroen Büscher (gast-host): Het gaat letterlijk over in de ruimte aanwezig zijn. In de dag die ik meemaakte vroeg je de vraagsteller steeds: wat voel je nu, wat moet er nu gebeuren, wat doet dit met je?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Er zijn zelfs varianten in stilte. Je zet alleen representanten neer en zegt: je mag bewegen, volg je innerlijke beweging. Dan gebeurt er iets. Als je kijkt, voel je spanning of ontspanning. Het wordt inzichtelijk en belangrijk.
Jeroen Büscher (gast-host): We praten straks verder met Martijn Meijma. Ik ben benieuwd naar jullie ervaring met het fysieke: je maakt iets uit je hoofd ineens fysiek, met afstand en grootte. Wat doet dat met mensen? Dat hoor je straks. We zitten in de studio met Martijn Meijma. Voor wie later inschakelde: we hebben het over organisatieopstellingen. Ik was sceptisch, deed mee en was stomverbaasd over het effect. Als we hier Change Agents onderzoeken, dan was die dag Martijn Meijma voor veel mensen een Change Agent. Jij werkt ook met teams. Wat voor type vraag had je bijvoorbeeld? En wat gebeurt er dan?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Een gemeente wilde de sociale dienst verzelfstandigen en een nieuw MT wilde kijken wat nodig is en hoe zij een beter team worden om dat te begeleiden. Ik deed twee soorten opstellingen. Eén met het team zelf: hoe krijgen wij onderling een betere verhouding zodat we sterker zijn.
Jeroen Büscher (gast-host): Wat vraag je dan? Vraag je mensen als zichzelf in de ruimte te gaan staan?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja. Ik zeg: kies een plek in de ruimte waar jij je fijn voelt. Niet in een vergaderzaaltje praten, maar de ruimte gebruiken en voelen. Je merkt meteen dynamiek: dichterbij iemand is prettig of niet. Ik vraag om het nog niet te vertalen, maar te kiezen waar je je lekker voelt. Soms lukt dat niet: herkenbaar uit het dagelijks leven. In dit team was onduidelijkheid over leiding. De leider was zoekende: directief of coachend? Ze nam een coachende positie in, niet heel krachtig, terwijl de anderen daar behoefte aan hadden.
Jeroen Büscher (gast-host): Maak je dat direct bespreekbaar?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ik laat het eerst gebeuren. Als we meteen gaan nadenken, wordt het analytisch. Ik wil het in het ervaren brengen. We bespreken wat men ervaart op die plek en ten opzichte van de ander.
Jeroen Büscher (gast-host): Zoeken naar dynamiek kan emotioneel zijn, confronterend, zelfs ruzie. Gebeurt dat snel?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Kan. Ik haal het dan uit de sfeer van schuld en verleden. Het gaat over hier en nu: wat doet het met jou als de ander boos tegenover je staat? Wat gebeurt er met jou?
Jeroen Büscher (gast-host): De baas heeft bedacht dat we dit doen. Er zitten altijd twee sceptici tussen. Wat doe je daarmee?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): In het begin laat ik het wat. Op een gegeven moment zeg ik: of je doet mee of je doet niet mee. Half meedoen kan niet. De meesten gaan ervoor. Gaandeweg, als de verrassing is dat er veel verdriet komt, haken sommigen even af. Dat is het spel. Soms gaat iedereen meteen mee, soms niet.
Jeroen Büscher (gast-host): Ik zie een grote lege ruimte voor me. Mensen kiezen hun plek. Terwijl je kiest, bewegen anderen en verandert je gevoel. Dat lijkt op een schoolplein en kan heftig zijn. Dan moet jij dat aangaan. Zeg jij dan: je stond daar en ineens ging je weg, waarom?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja, dat maak ik bespreekbaar. Je kunt niet doen alsof het er niet was. Iemand anders blijft juist staan, ook al voelt het niet lekker. Dat zegt iets over iemands dagelijkse reactiepatroon. Voor mij gaat het dan verder: wat heb jij van de groep nodig om je lekker te voelen? Ik geloof dat er altijd een goede plek voor iedereen is.
Jeroen Büscher (gast-host): Je kunt ook in een kring praten: Anita, hoe voel jij je? Wat is het voordeel van jouw werkwijze?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Het gaat veel sneller. Binnen twee minuten is duidelijk wat nabijheid of afstand doet. Het maakt zaken bespreekbaar zonder therapeutische sessie. Helder en krachtig.
Jeroen Büscher (gast-host): Het wordt eigendom van de groep. Het is niet iemands probleem; het is de groepsdynamiek. Dat voelde ik sterk.
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja, de groep draagt het. In het bespreken ga ik steeds terug naar het hier en nu en de ervaring. Zo ontdoen we het van oordelen en juist ook van wegduwen van emotie. Emotie komt erin als persoonlijke emotie: ik word verdrietig als jij zo dichtbij staat, of als jullie me in de hoek laten staan.
Jeroen Büscher (gast-host): We zijn een dagje van kantoor, met lunch. Wat hebben we er als organisatie aan?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Na een dag of ochtend gaan mensen anders samenwerken. Omdat je in de ruimte hebt gestaan, ervaren wat nabijheid/afstand betekent en stappen zet naar ieders goede plek. We zoeken ook naar een oplossing, niet vanuit mijn analyse, maar door het team te laten onderzoeken wat nodig is. Ik geloof dat er een wijsheid is, alsof je achter de coulissen gaat. We praten, denken en discussiëren minder, maar krijgen wel glashelder inzicht. Je tapt in een energetische laag die we allemaal kennen maar op school hebben afgeleerd. Daar stemmen we weer op af en komt bruikbare informatie.
Jeroen Büscher (gast-host): Is dat die laag die ik ervaar als ik op een feestje kom en denk: wat is hier aan de hand?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja.
Jeroen Büscher (gast-host): Als het over feestjes gaat, ben ik aan de beurt. Mag ik de aankondiging doen van het volgende? Dit programma heeft ook een opvoedkundig aspect op het gebied van smaak. De volgende single is natuurlijk van Kanye West.
Station voice (jingle): New Business Radio. Non-stop lekkere muziek voor op het werk en inspirerende gesprekken.
Jeroen Büscher (gast-host): En met trots kondig ik aan, in nog gevaardere verdieping, de column van Harry Starren. Pleidooi voor de zesjescultuur.
Harry Starren (columnist): De afgelopen jaren trok ik met theatercolleges door het land als presentator die de groepsdiscussies na afloop moest begeleiden. Mooi schoon werk waar je het een en ander van kunt opsteken bovendien. Midas Dekkers, de bioloog des vaderlands, vertelde onder andere over mussen. Een onderzoeker had zich afgevraagd wat de beste mussen waren. Maar dat was maar de vraag en die stelde die onderzoeker dus. De onderzoeksopzet was kinderlijk eenvoudig. Na een storm ging de onderzoeker kijken welke mussen het loodje hadden gelegd. Dat bleken de kleinere mussen te zijn, de zwakke broeders. Maar zij waren niet de enige. Behalve deze waren het ook de sterkste, de grootste die het hadden moeten afleggen. De middelmaat had overleefd. Wie Darwin goed begrepen heeft, snapt het meteen. Anders dan vaak wordt verstaan, zijn het niet de sterkste en de grootste die overleven, maar de best toegeruste, de fittest. Zij zijn het die het tij doorstaan. Midas knoopte daar voor de slechte verstaander meteen een kernboodschap achteraan. De middelmaat maakt de beste kansen. Hij beschouwde het, de zaal liefdevol overziende, als goed nieuws voor de meesten hier verenigd. Daar konden we het mee doen, een dubieus compliment. Zijn lezingen zitten er vol mee. Het strookt met een andere observatie die weinig wordt aangehaald. De cijfers die je op school haalt zeggen niets over de kans op maatschappelijk succes. Het is een waarheid waar niemand op zit te wachten, maar het is echt waar. Het schooltype zegt nog wel iets, maar de cijfers zeggen niets. Het meest veelzeggend over de maatschappelijke kansen is overigens de postcode, maar dat is een ander verhaal. Er is in dit licht met argumenten pleidooi te houden voor de zesjescultuur. Leerlingen die hoge cijfers halen zijn ofwel heel begaafd, ze kunnen niet anders, ofwel heel ijverig, maar bij dat laatste is het oppassen. IJver kan een levenshouding zijn, maar vaker komt het voort uit onzekerheid. Hoge cijfers kunnen dan een indicatie zijn voor onzekerheid, voor angst wellicht, het vermoeden niet goed genoeg te zijn. Als je heel onzeker bent en geen goede inschattingen maakt over wanneer goed genoeg is, dan zijn hoge cijfers dus een indicatie van een onvermogen. Het onvermogen om een goede inschatting te maken. Natuurlijk is dit wat ik hier lees autobiografisch. Toen ik naar het gymnasium ging, waar ik maatschappelijk onzeker was — hoor ik als arbeiderskind daar wel — en ook intellectueel bang was dat het te hoog gegrepen zou zijn, waren mijn cijfers een reflectie van die onzekerheid. Ik haalde louter achten. Pas toen mijn zelfvertrouwen groeide, daalden mijn cijfers. Negens bij wat me interesseerde, zessen en zevens bij wat me minder deed. Misschien dat het daarom is dat cijfers niet zoveel zeggen over maatschappelijk succes. Misschien geldt hier wat geldt voor de mussen. Het meest toegerust zijn zij die gemiddeld scoren. De anderen lopen het grootste risico het af te leggen bij een hevige storm. En geheel terzijde maar ter overdenking: storm maakt de meeste schade in de mindere wijken. Die zijn te herkennen aan hun postcode. Maar dat is een ander verhaal.
Jeroen Büscher (gast-host): Harry Starren met zijn maandelijkse column in People Power Change. We zitten nog steeds met Martijn Meijma. Ik zou bijna willen zeggen: jij scoort ook wel een zesje, maar dat valt vreemd. Ik vond jou als begeleider briljant. Wat doe je als begeleider van een organisatieopstelling? Waar kijk je naar?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Je doet vooral even niets. Dat is het lastigste. Ik train ook begeleiders: je moet leren eerst niets te willen doen. Laat het zijn, wil niet veranderen, kijk met al je zintuigen. Je neemt de opstelling in je op, wordt er bijna één mee. Vervolgens pak je ergens wel de regie: balans tussen laten gebeuren en je taak nemen. Ik kijk feitelijk naar wat representanten zeggen. Niet om te analyseren, maar om te zien of alles een goede plek heeft. In systemen zie ik drie krachten: alles heeft recht op een plek; er is rangorde; en geven en ontvangen moeten in balans zijn. Als de leider geen leiding neemt, klopt de rangorde niet. Als ik het niet meer weet, zeg ik dat. Dan weet het systeem het vaak zelf: deelnemers of de vraagsteller voelen wat nodig is. Je bent minder de duider of puzzelaar en meer aanwezig, met bedding.
Jeroen Büscher (gast-host): Is elke groep in staat om hier wat uit te halen?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Elke groep niet. Ik was ergens waar men de informatie van representanten niet vertrouwde. Maar drie, vier mensen wel — die belden later: het was indrukwekkend. Iedereen haalt iets eruit, al ben ik pas tevreden bij diepgang. Vaak leren mensen: er is meer dan je kunt bedenken. Als toekomstig klant: wat kan dit wel en niet?
Jeroen Büscher (gast-host): Je neemt niet de verantwoordelijkheid voor de oplossing. Je bent geen consultant met een rapport.
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Klopt. Wat wel kan: er gebeurt iets. Mensen worden geraakt, krijgen inzicht, er ontstaat een beweging — klein of groot — die doorloopt. Het is zelden: we drinken een glas, doen een plas, alles blijft zoals het was. Je zet iets in gang. Mensen zeggen een jaar later nog dat het veel inzicht gaf. Ik instrueer zelden verantwoordelijkheden na afloop; misschien zou ik dat vaker moeten doen. Ik geloof in laten gebeuren. Sommige teams hebben echter behoefte aan meer handen en voeten. Ik geloof sterk in de zelfhelende kracht van mensen en groepen. Opstellingen raken die aan. Verandering kan subtiel zijn; je ziet het soms pas na een jaar.
Jeroen Büscher (gast-host): Is scepsis een rem of onderdeel van het materiaal?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Voor mij niet zo relevant. Bij open inschrijving is er bijna geen scepsis. In bedrijven vaker. Als 80% sceptisch is, moeten we daar eerst iets mee doen. Anders laat ik het er zijn zonder me erop te richten.
Jeroen Büscher (gast-host): Dan draaien we een plaatje. Straks de laatste 10 minuten met Martijn Meijma. Ik ben benieuwd wat de ruimte betekent en waar je op kunt letten — bijvoorbeeld op een feestje. Dat hoor je zo.
Station voice (jingle): People Power. Inspirerende gesprekken over de kracht van mensen in organisaties.
Jeroen Büscher (gast-host): We praten over de kracht van familieopstellingen in organisaties — organisatieopstellingen — en waarom het analyseren van dynamiek in deze werkvorm zo pregnant is. Wanneer vind je het geslaagd?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Als mensen anders naar huis gaan dan ze kwamen. Een twinkeling in de ogen: zin om met elkaar verder te gaan, waar spanning was. Soms duurt verandering jaren, maar in opstellingen kun je à la minute een omslag maken.
Jeroen Büscher (gast-host): Wanneer zet je een organisatieopstelling het meest effectief in?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Bij vraagstukken waar je je vinger niet achter krijgt, waar je al veel naar gekeken hebt. Als je het idee hebt: we kunnen er niet bij. Of als iets zich herhaalt: vier keer aangepakt en het lukt niet. Dan weet je: kijk op een ander niveau. Het is een duwtje, maar niet de hele oplossing.
Jeroen Büscher (gast-host): De oplossing ligt er al, zeg je?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja. De oplossing is dat alle delen van het systeem — mensen en begrippen zoals communicatie — op een plek staan waar balans is en het weer stroomt. In de opstelling ervaar je dat. Dan is er al een nieuwe werkelijkheid ingezet.
Jeroen Büscher (gast-host): Wij veranderaars herkennen dit: je loopt rond en voelt snel dynamieken. Plug je daarop in?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Dat zijn symptomen. Daaronder liggen dynamieken en soms verstrengelingen die die symptomen veroorzaken. In opstellingen zien we symptomen niet als probleem, maar als oplossing van het grotere systeem voor een ander probleem. Je haalt het doek weg, ziet wat gaande is en dan kun je bewegen. Je werkt op de diepere dynamiek, waardoor symptomen — en andere, niet benoemde — meebewegen.
Jeroen Büscher (gast-host): De cynische luisteraar zegt: we hebben een sales team dat te weinig belt. Is alles te verklaren vanuit dynamieken?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Daar geloof ik in. Als men de methodiek niet wil geloven, houdt het op — dat geldt voor alles. Maar met veel problemen kun je hiermee een oplossingsrichting vinden.
Jeroen Büscher (gast-host): Waarom kun jij dit werk?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Omdat ik mijn intuïtie heb ontwikkeld en veel aan persoonlijke groei heb gedaan. Ik kan mezelf buiten zetten en niet de veranderaar spelen, maar ten dienste van het systeem staan. Je moet niet willen veranderen, maar waarnemen. Er zijn meer mensen die dit kunnen.
Jeroen Büscher (gast-host): Waar ben jij vooral goed in?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Helemaal openstaan voor alles wat mogelijk is, interventie-recepten loslaten en laten gebeuren wat nodig is. Ook theorieën over wie waar moet staan laat ik los. Ik durf te vertrouwen op wat zich aandient.
Jeroen Büscher (gast-host): Ik kan niet weg zonder één vraag. Jij ziet in een ruimte wanneer een team goed samenwerkt. Hoe staan ze er dan bij?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Er is niet één vorm. One solution fits all bestaat niet. Een goed team kan er ook uitzien met iemand die er buiten staat — omdat die een bijzondere rol heeft. Er komt op een gegeven moment een situatie die klopt. Iemand kan zich dan eenzaam voelen of pijn ervaren, maar het is zoals het is. Er is geen ideaalvorm. Op een gegeven moment voelt iedereen: hier ben ik, hier hoor ik. Het gaat niet eeuwig door. Er is een soort eindopstelling waarin ieders plek klopt. Dat kan ook de plek bij de deur zijn — vertrek is soms passend en niet raar.
Jeroen Büscher (gast-host): Mogen we concluderen dat organisatieopstellingen een katalysator zijn die verandering in beweging zet — ervan uitgaand dat mensen het zelf oppakken?
Martijn Meijma (coach en trainer; begeleider organisatieopstellingen): Ja, en door de andere posities verandert er ook echt iets. Er ontstaat een andere verhouding waar je niets meer voor hoeft te doen. Je kunt daarna naar huis gaan en er is al iets veranderd. Het is het duwtje én al een stuk van de verandering. Zoals als je tegen je vader zegt dat je teleurgesteld bent: met die actie is de teleurstelling al een beetje weg.
Jeroen Büscher (gast-host): Dank voor je moed om abstracte materie onder woorden te brengen, terwijl het eigenlijk visueel en tactiel is. Je moet het meemaken. Heel erg dank voor je bijdrage.
Glenn van der Burg (presentator/producer): Ik hoor het alweer, Jeroen. Jij moet nodig een keer een jingle van mij gaan inspreken met jouw warme worstenstem met een loodje eraan. Je hebt een uur geluisterd naar Jeroen Büscher in zijn fijne programma People Power Change. Leuk om te melden: Harry Starren, die als columnist bij People Power Change zit, gaat vanaf oktober — wanneer precies weten we niet — eigenlijk hetzelfde als Jeroen doen. Dan doe ik de knoppen en de plaatjes, maar Harry gaat het interview doen, onder het kopje Leading People Power bij Harry. En Jeroen gaat de jingle doen. Aan de andere kant van het uur spreken we jullie graag weer. Dan zijn te gast de Alliander Foundation, Marjolein van Leeuwen onder meer. We gaan in gesprek over wat de Alliander Foundation precies doet en — natuurlijk wat wij interessant vinden — wat zo’n foundation doet met het welbevinden, de trots en het werkplezier van de medewerkers van Alliander. Dat hoor je straks.